CatéGPT

25 de septiembre

Color litúrgico : Morado

Viernes de las Témporas de septiembre

2.ª clase

Hoy la Iglesia, según el calendario tradicional romano de 1962, celebra el Viernes de las Témporas de septiembre, conocido en latín como la Feria Sexta Quattuor Temporum Septembris. Las Témporas son días de ayuno y oración que marcan el cambio de las estaciones, distribuidos en cuatro momentos del año: primavera, verano, otoño e invierno. En septiembre, corresponden a la estación de la cosecha, y este viernes es uno de los días penitenciales dedicados especialmente a dar gracias a Dios por los frutos de la tierra, a pedir su bendición sobre los trabajos agrícolas y a suplicar perdón por los pecados. Además, históricamente, las Témporas de septiembre tenían un estrecho vínculo con la ordenación de ministros sagrados, de manera que la comunidad participaba intensamente rezando y ayunando por quienes serían admitidos en el ministerio sacerdotal.

La espiritualidad de este día resalta el sentido cristiano de dependencia de la providencia divina y la necesidad de conversión continua. A través del ayuno, la oración y la limosna, los fieles renuevan su entrega a Dios y expresan su gratitud por sus dones, así como su deseo de purificación interior. El color litúrgico es el violeta, signo de penitencia y recogimiento. Esta observancia subraya la tradición de la Iglesia de santificar el año a través de estaciones penitenciales, recordándonos la importancia de unir la vida espiritual a los ritmos de la creación y a la labor humana. Aunque hoy en día ha caído en desuso en muchos lugares tras la reforma litúrgica, las Témporas permanecen en el calendario tradicional como un importante recordatorio de la vida de oración comunitaria y penitencia, inseparable del agradecimiento a Dios por sus bienes.

Enlace permanente

Haz una pregunta sobre la fiesta del día

Preguntas sobre Viernes de las Témporas de septiembre (Vetus Ordo Missae)

Particularidades locales

  • CanadáSantos Cosme y Damián, mártires
  • SuizaSan Nicolás de Flüe, ermitaño

La jornada litúrgica

IntroitoPs 104:3-4

Latín


Ps 104:3-4
Lætétur cor quæréntium Dóminum: quǽrite Dóminum, et confirmámini: quǽrite fáciem eius semper.
Ps 104:1
Confitémini Dómino et invocáte nomen eius: annuntiáte inter gentes ópera eius.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Lætétur cor quæréntium Dóminum: quǽrite Dóminum, et confirmámini: quǽrite fáciem eius semper.

Español


Ps 104:3-4
Alégrese en corazón de los que van en busca del Señor: buscad al Señor, y permaneced firmes, buscad incesantemente:
Ps 104:1
Dad gracias al Señor, invocad Su nombre; predicad entre las naciones sus admirables obras.
℣. Gloria al Padre, al Hijo, y al Espíritu Santo.
℟. Como era en el principio, ahora y siempre, por los siglos de los siglos. Amén.
Alégrese en corazón de los que van en busca del Señor: buscad al Señor, y permaneced firmes, buscad incesantemente.
Colecta

Latín

Orémus.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, observatiónes sacras ánnua devotióne recoléntes, et córpore tibi placeámus et mente.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Español

Oremos.
Haz, te suplicamos, oh Dios todopoderoso, que practicando devotamente todos los años las observancias sagradas, te agrademos en cuerpo y en espíritu.
Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.
LecturaOsee 14:2-10

Latín


Léctio Osee Prophétæ
Osee 14:2-10
Hæc dicit Dóminus Deus: Convértere, Israël, ad Dóminum, Deum tuum: quóniam corruísti in iniquitáte tua. Tóllite vobíscum verba, et convertímini ad Dóminum et dícite ei: Omnem aufer iniquitátem, áccipe bonum: et reddémus vítulos labiórum nostrórum. Assur non salvábit nos, super equum non ascendémus, nec dicémus ultra: Dii nostri ópera mánuum nostrárum: quia eius, qui in te est, miseréberis pupílli. Sanábo contritiónes eórum, díligam eos spontánee: quia avérsus est furor meus ab eis. Ero quasi ros, Israël germinábit sicut lílium, et erúmpet radix eius ut Líbani. Ibunt rami eius, et erit quasi olíva glória eius: et odor eius ut Líbani. Converténtur sedéntes in umbra eius: vivent trítico, et germinábunt quasi vínea: memoriále eius sicut vinum Líbani. Ephraim quid mihi ultra idóla? ego exáudiam, et dírigam eum ego ut abíetem viréntem: ex me fructus tuus invéntus est. Quis sápiens, et intélleget ista? intéllegens, et sciet hæc? Quia rectæ viæ Dómini, et iusti ambulábunt in eis: prævaricatóres vero córruent in eis.
℟. Deo grátias.

Español


Lectura del libro del profeta Oseas
Os 14:2-10
Esto dice el Señor Dios: Vuelve, Israel, al Señor tu Dios, porque tropezaste por tu falta. Tomad vuestras promesas con vosotros, y volved al Señor. Decidle: «Tú quitas toda falta, acepta el pacto. Pagaremos con nuestra confesión: Asiria no nos salvará, no volveremos a montar a caballo, y no llamaremos ya “nuestro Dios” a la obra de nuestras manos. En ti el huérfano encuentra compasión». «Curaré su deslealtad, los amaré generosamente, porque mi ira se apartó de ellos. Seré para Israel como el rocío, florecerá como el lirio, echará sus raíces como los cedros del Líbano. Brotarán sus retoños y será su esplendor como el olivo, y su perfume como el del Líbano. Regresarán los que habitaban a su sombra, revivirán como el trigo, florecerán como la viña, será su renombre como el del vino del Líbano. Efraín, ¿qué tengo que ver con los ídolos? Yo soy quien le responde y lo vigila. Yo soy como un abeto siempre verde, de mí procede tu fruto». ¿Quién será sabio, para comprender estas cosas, inteligente, para conocerlas? Porque los caminos del Señor son rectos: los justos los transitan, pero los traidores tropiezan en ellos.
℟. Demos gracias a Dios.
GradualPs 89:13

Latín


Ps 89:13; 89:1
Convértere, Dómine, aliquántulum, et deprecáre super servos tuos.
℣. Dómine, refúgium factus es nobis, a generatióne et progénie.

Español


Ps 89:13, 1
¡Vuélvete, Señor! ¿Hasta cuándo? Ten piedad de tus siervos.
℣. Señor, tú has sido refugio para nosotros de generación en generación.
EvangelioLuc 7:36-50

Latín

Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Lucam
℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 7:36-50
In illo témpore: Rogábat Iesum quidam de pharisǽis, ut manducáret cum illo. Et ingréssus domum pharisǽi, discúbuit. Et ecce múlier, quæ erat in civitáte peccátrix, ut cognóvit, quod accubuísset in domo pharisǽi, áttulit alabástrum unguénti: et stans retro secus pedes eius, lácrimis cœpit rigáre pedes eius, et capíllis cápitis sui tergébat, et osculabátur pedes eius, et unguénto ungébat. Videns autem pharisǽus, qui vocáverat eum, ait intra se, dicens: Hic si esset Prophéta, sciret útique, quæ et qualis est múlier, quæ tangit eum: quia peccátrix est. Et respóndens Iesus, dixit ad illum: Simon, hábeo tibi áliquid dícere. At ille ait: Magíster, dic. Duo debitóres erant cuidam fœneratóri: unus debébat denários quingéntos, et álius quinquagínta. Non habéntibus illis, unde rédderent, donávit utrísque. Quis ergo eum plus díligit? Respóndens Simon, dixit: Æstimo, quia is, cui plus donávit. At ille dixit ei: Recte iudicásti. Et convérsus ad mulíerem, dixit Simóni: Vides hanc mulíerem? Intrávi in domum tuam, aquam pédibus meis non dedísti: hæc autem lácrimis rigávit pedes meos et capíllis suis tersit. Osculum mihi non dedísti: hæc autem, ex quo intrávit, non cessávit osculári pedes meos. Oleo caput meum non unxísti: hæc autem unguénto unxit pedes meos. Propter quod dico tibi: Remittúntur ei peccáta multa, quóniam diléxit multum. Cui autem minus dimíttitur, minus díligit. Dixit autem ad illam: Remittúntur tibi peccáta. Et cœpérunt, qui simul accumbébant, dícere intra se: Quis est hic, qui étiam peccáta dimíttit? Dixit autem ad mulíerem: Fides tua te salvam fecit: vade in pace.

Español

Continuation of the Holy Gospel according to Luke
℟. Gloria a Ti, Señor.
Luke 7:36-50
At that time, one of the Pharisees asked Jesus to dine with him; so He went into the house of the Pharisee and reclined at table. And behold, a woman in the town who was a sinner, upon learning that He was at table in the Pharisee’s house, brought an alabaster jar of ointment; and standing behind Him at His feet, she began to bathe His feet with her tears, and wiped them with the hair of her head, and kissed His feet, and anointed them with ointment. Now when the Pharisee, who had invited Him, saw it, he said to himself, This Man, were He a prophet, would surely know who and what manner of woman this is who is touching Him, for she is a sinner. And Jesus answered and said to him, Simon, I have something to say to you. And he said, Master, speak. A certain money-lender had two debtors; the one owed five hundred denarii, the other fifty. As they had no means of paying, he forgave them both. Which of them, therefore, will love him more? Simon answered and said, He, I suppose, to whom he forgave more. And He said to him, You have judged rightly. And turning to the woman, He said to Simon, Do you see this woman? I came into your house; you gave Me no water for My feet; but she has bathed My feet with tears, and has wiped them with her hair. You gave Me no kiss; but she, from the moment she entered, has not ceased to kiss My feet. You did not anoint My head with oil; but she has anointed My feet with ointment. Wherefore I say to you, her sins, many as they are, shall be forgiven her, because she has loved much. But he to whom little is forgiven, loves little. And they who were at table with Him began to say within themselves, Who is this Man, Who even forgives sins? But He said to the woman, Your faith has saved you, go in peace.
OfertorioPs 102:2

Latín

Orémus.
Ps 102:2; 102:5
Bénedic, ánima mea, Dómino, et noli oblivísci omnes retributiónes eius: et renovábitur, sicut áquilæ, iuvéntus tua.

Español

Oremos.
Ps 102:2, 5
Bendice al Señor, alma mía, y guárdate de olvidar ninguno de sus beneficios: renuévese tu juventud como la del águila.
Secreta

Latín

Accépta tibi sint, Dómine, quǽsumus, nostri dona ieiúnii: quæ et expiándo nos tua grátia dignos effíciant, et ad sempitérna promíssa perdúcant.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Español

Que te sean aceptos, oh Señor, como te pedimos, estos ayunos que te ofrecemos; y que sirviéndonos de inspiración, nos hagan con tu gracia dignos de ti y nos conduzcan a las promesas eternas.
Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.
ComuniónPs 118:22

Latín


Ps 118:22; 118:24
Aufer a me oppróbrium et contémptum, quia mandáta tua exquisívi, Dómine: nam et testimónia tua meditátio mea est.

Español


Ps 118:22, 24
Aparte de mi el oprobio y menosprecia; porque he guardado tus mandamientos, oh Señor, y tus enseñanzas son mi materia de meditación.
Poscomunión

Latín

Orémus.
Quǽsumus, omnípotens Deus: ut, de percéptis munéribus grátias exhibéntes, benefícia potióra sumámus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Español

Oremos.
Te suplicamos, Dios todopoderoso, que al date gracias por los dones recibidos, recibamos aun mayores beneficios.
Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.

Textos del Vetus Ordo: Divinum Officium

Compartir esta fiesta — Novus Ordo Missae

Compartir esta fiesta — Vetus Ordo Missae

Ver la fiesta de hoyVer el calendario litúrgico