Święty dnia · 1 lipca
Dzień powszedni
Kolor liturgiczny : Zielony
Dzień ferialny, czyli tzw. dzień powszedni w liturgii Kościoła katolickiego, nie jest poświęcony żadnemu konkretnemu świętemu ani szczególnej tajemnicy z życia Jezusa czy Maryi. Liturgia tego dnia skupia się na kontynuacji czytań i modlitw okresu zwykłego, który zachęca wiernych do spokojnego wzrastania w wierze poprzez słuchanie słowa Bożego i codzienną modlitwę. Okres zwykły w Kościele obejmuje te dni w ciągu roku, które nie należą do Adwentu, Wielkiego Postu czy wielkich świąt. Właśnie w takim czasie liturgia podkreśla wagę codzienności i zwyczajnego życia w łasce Bożej. To okazja, by pogłębić swoją relację z Bogiem poprzez wsłuchanie się w Jego słowo i autentyczne życie Ewangelią na co dzień. Nie ma tu specjalnych obrzędów czy wspomnień, lecz Kościół zaprasza każdego wierzącego do osobistej pobożności i wdzięczności za dar wiary. Obchodzenie dni ferialnych przypomina wiernym, że świętość nie zawsze objawia się w nadzwyczajnych wydarzeniach, ale często rodzi się z wytrwałości i wierności w codziennych obowiązkach i modlitwie.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Usuńcie ode mnie hałas waszych pieśni. Lecz sprawiedliwość niech płynie jak wartki potok! » — Am 5, 14-15.21-24
Szukajcie dobra, a nie zła,
abyście żyli.
Wtedy Pan, Bóg Zastępów, będzie z wami,
tak jak mówicie.
Nienawidźcie zła, miłujcie dobro,
i wprowadźcie sprawiedliwość na sądzie;
może wtedy Pan, Bóg Zastępów,
ulituję się nad resztą Izraela.
Nienawidzę, gardzę waszymi świętami,
nie podobają mi się wasze zgromadzenia.
Gdy składacie Mi całopalenia i ofiary,
nie przyjmuję ich;
nie patrzę nawet na wasze ofiary z tłustego bydła.
Usuńcie ode mnie hałas waszych pieśni;
nie chcę słuchać muzyki waszych harf.
Lecz niech prawo płynie jak źródło,
a sprawiedliwość jak potok, który nigdy nie wysycha!
– Oto słowo Boże.
Ps 49 (50), 7, 8-9, 10-11, 12-13, 16bc-17
« Słuchaj, ludu mój, będę przemawiał;
Izraelu, będę świadczył przeciw tobie.
Ja, Bóg, jestem twoim Bogiem!
« Nie oskarżam cię o twe ofiary;
twoje całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie wezmę cielca z twojej zagrody,
ani kozła z twoich zagród.
« Mnie należy się wszelka zwierzyna leśna
i bydło na tysiącu wzgórz.
Znam wszystkie ptaki na górach;
wszystko, co rusza się na polu, jest moje.
« Gdybym był głodny, nie musiałbym ci mówić.
Mój jest świat z całą jego pełnią.
Czy będę jadł mięso byków
albo pił krew kozłów?
« Czemu powtarzasz moje ustawy
i na ustach masz moje przymierze,
wszak nienawidzisz karcenia
i odrzucasz Moje słowa?
« Czy przyszedłeś nas dręczyć przed czasem? » — Mt 8, 28-34
W owym czasie,
gdy Jezus przybył na drugi brzeg,
do kraju Gadareńczyków,
wyszli Mu naprzeciw z grobowców dwaj opętani;
byli oni tak groźni,
że nikt nie mógł przechodzić tą drogą.
I zaczęli wołać:
« Czego chcesz od nas, Synu Boży?
Czy przyszedłeś nas dręczyć przed czasem? »
A w oddali pasła się wielka trzoda świń.
Złe duchy prosiły Jezusa:
« Jeśli nas wyrzucasz,
poślij nas w tę trzodę świń.»
On im rzekł:
« Idźcie.»
Wyszły i weszły w świnie;
i cała trzoda rzuciła się z urwiska do jeziora,
i zginęły w wodzie.
Pasterze uciekli
i, przyszedłszy do miasta, opowiedzieli wszystko,
a zwłaszcza to, co się stało z opętanymi.
Wtedy całe miasto wyszło naprzeciw Jezusa.
Gdy Go ujrzeli, prosili
aby odszedł z ich granic.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org