Święty dnia · 10 sierpnia
Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik
ŚwiętoKolor liturgiczny : Czerwony
Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik, należy do najbardziej czczonych świętych w Kościele katolickim. Jego kult sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa, a wspomnienie jego męczeńskiej śmierci obchodzone jest 10 sierpnia. Wawrzyniec pełnił funkcję diakona w Kościele rzymskim w czasach silnych prześladowań za panowania cesarza Waleriana. Był odpowiedzialny za opiekę nad ubogimi oraz za zarząd dobrami Kościoła, co podkreśla jego oddanie miłosierdziu i służbie wspólnocie. Tradycja głosi, że gdy urzędnicy cesarscy zażądali od niego wydania skarbów Kościoła, Wawrzyniec wskazał na ubogich mówiąc, że to oni są prawdziwym skarbem wspólnoty chrześcijańskiej.
Jego męczeńska śmierć jest przedstawiana w sposób symboliczny — według tradycji miał zostać spalony żywcem na żelaznym ruszcie. Z historycznego punktu widzenia szczegóły te mogą być legendą, lecz nie budzi wątpliwości fakt, że Wawrzyniec oddał życie za wiarę. Świadectwo jego odwagi, wierności Chrystusowi i miłości do najuboższych sprawiły, że Kościół uznaje go za patrona ubogich oraz wszystkich diakonów. Liturgiczny obchód św. Wawrzyńca przypomina wierzącym o znaczeniu służby bliźniemu oraz wierności Ewangelii nawet w najtrudniejszych sytuacjach.
Święty Wawrzyniec pozostaje inspiracją do dzisiaj — Kościół zachęca, aby w jego przykładzie odnajdywać siłę w służbie Bogu i drugiemu człowiekowi.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Bóg kocha radosnego dawcę » — 2 Co 9, 6-10
Bracia,
przypomnijcie sobie przysłowie:
Kto skąpo sieje, skąpo też zbiera;
kto sieje obficie, obficie też zbiera.
Niech każdy daje tak, jak postanowił w sercu,
bez żalu i nie z przymusu,
bo Bóg kocha radosnego dawcę.
A Bóg ma moc
udzielić wam wszelkiej łaski w obfitości,
abyście we wszystkim i zawsze
mieli wszystkiego pod dostatkiem
i jeszcze obfitowali
w każde dobre dzieło.
Pismo bowiem mówi o sprawiedliwym:
Rozdaje, udziela ubogim;
jego sprawiedliwość trwa na wieki.
A Bóg, który daje ziarno siewcy
i chleb na pokarm,
dostarczy także wam ziarna,
rozmnoży je
i sprawi, że wasza sprawiedliwość
przyniesie owoce.
– Oto słowo Boże.
Ps 111 (112), 1-2, 5-6, 7-8, 4b.9
Szczęśliwy człowiek, który boi się Pana,
który kocha gorąco Jego przykazania!
Jego potomstwo będzie potężne na ziemi;
pokolenie prawych dostąpi błogosławieństwa.
Człowiek prawy lituje się i pożycza,
swoje sprawy prowadzi uczciwie.
Ten człowiek nigdy się nie zachwieje,
wieczna będzie pamięć o sprawiedliwym.
Nie lęka się złych wieści,
jego serce jest mocne, ufa Panu.
Jego serce jest spokojne, nie boi się,
zobaczy klęskę swych wrogów.
Człowiek sprawiedliwy, pełen łaskawości i miłosierdzia.
Obficie rozdaje ubogim;
jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki,
jego potęga wzrośnie, a chwała!
« Jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec » — Jn 12, 24-26
W tym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
« Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam:
jeśli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze,
pozostaje samo;
ale jeśli obumrze,
przynosi plon obfity.
Kto kocha swoje życie,
traci je;
kto zaś gardzi swoim życiem na tym świecie,
zachowa je na życie wieczne.
Jeśli ktoś chce Mi służyć,
niech idzie za Mną;
a gdzie Ja jestem,
tam będzie i mój sługa.
Jeśli ktoś Mi służy,
uczni go mój Ojciec.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org