Św. Hilarego, biskupa, wyznawcy i doktora Kościoła

Święty Hilary z Poitiers, którego dziś wspominamy, był jednym z najważniejszych biskupów IV wieku i nieustraszonym obrońcą nauki o prawdziwej boskości Chrystusa. Urodził się w Poitiers na terenie dzisiejszej Francji około roku 315; z rodziny pogańskiej przeszedł na chrześcijaństwo jako dorosły, poruszony lekturą Ewangelii oraz Starego Testamentu i odkryciem prawdy o jednym Bogu w Trójcy Świętej. Został konsekrowany na biskupa swego rodzinnego miasta w trudnych czasach, gdy herezja ariańska szeroko rozpowszechniała się w Kościele, podważając naukę o równości Syna z Ojcem. Jako biskup, Hilary był gorliwym pasterzem, troszczącym się o wiarę swojego ludu i o jedność Kościoła powszechnego. Z powodu swej niezłomnej postawy wobec arian został wygnany przez cesarza Konstancjusza II do Frygii, gdzie pisał obszerne dzieła chrystologiczne i polemiczne, broniąc ortodoksji nicejskiej.

Jego najważniejszym pismem jest 'O Trójcy Świętej' (De Trinitate), gdzie z niezwykłą głębią i jasnością wyjaśnia katolicką doktrynę. Po powrocie z wygnania kontynuował działalność pasterską aż do śmierci w połowie IV wieku. Hilary odznaczał się łagodnością, miłością do prawdy oraz głęboką kontemplacją Bożych tajemnic. Jego święto przypada na ten dzień w dawnym cyklu liturgicznym jako wyraz czci dla jego znaczenia dla zachowania wiary katolickiej i w podzięce za wkład w teologię Kościoła, zwłaszcza wobec zagrożenia arianizmem. Jako biskup, wyznawca i doktor Kościoła, Hilary jest wzorem niezłomnej wierności nauce Chrystusa, odwagi w przeciwnościach i oddania dla dobra wiernych.