Św. Henryka Cesarza i Wyznawcy

Dzisiaj, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, Kościół obchodzi wspomnienie św. Henryka, cesarza i wyznawcy. Św. Henryk II był cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego na przełomie X i XI wieku. Urodził się w księstwie Bawarii i już od młodości był wychowywany w duchu głębokiej wiary chrześcijańskiej. Po śmierci swojego ojca wstąpił na tron bawarski, a następnie został wybrany królem Niemiec i koronowany na cesarza w 1014 roku. Jako władca był gorliwym katolikiem, wspierał Kościół, fundował klasztory, dbał o moralność zarówno duchowieństwa, jak i ludu. Szczególną rolę odegrał w reformie Kościoła oraz promowaniu liturgii i życia sakramentalnego. Henryk II znany był także z miłosierdzia wobec ubogich i sprawiedliwego traktowania poddanych. Jego bliska współpraca z papieżem oraz dążenie do świętości w życiu publicznym i prywatnym, przyniosły mu uznanie już za życia. Po śmierci cieszył się opinią świętości; został kanonizowany przez papieża Eugeniusza III w 1146 roku. Jego wspomnienie przypada na 15 lipca w tradycyjnym kalendarzu rzymskim, jest to święto trzeciej klasy. Kościół wspomina św. Henryka jako przykład świętego władcy świeckiego, który potrafił połączyć władzę z głęboką pobożnością oraz chrześcijańską odpowiedzialnością społeczną. Ta data i ranga święta podkreślają znaczenie świętości nie tylko w stanie duchownym, ale także w życiu świeckim i społecznym.