16 listopada
Św. Małgorzata Szkocka i Św. Gertruda, dziewica
Poniedziałek, 33. tydzień zwykły — Rok parzysty
Św. Małgorzata Szkocka była królową Szkocji w XI wieku, pochodzącą z rodziny książęcej wygnanej z Anglii przez najazd Normanów. Poślubiła króla Malcolma III, z którym miała ośmioro dzieci i stała się znana ze swojej wielkiej pobożności, troski o ubogich oraz działania na rzecz umocnienia życia chrześcijańskiego na dworze i w kraju. Szczególne miejsce zajmowała jej troska o liturgię Kościoła, promując reformy i rozbudowę kościołów oraz instytucji charytatywnych. Św. Małgorzata jest dla Kościoła wzorem świętości świeckiej: oddanej rodzinie, ludziom potrzebującym i szerzeniu wiary Chrystusowej w codzienności. Tradycja podkreśla jej łagodność i pracowitość, a zarazem stanowczość w reformowaniu dworu królewskiego i w życiu społecznym. Kościół czci ją jako patronkę rodzin, wdów i organizacji dobroczynnych.
Św. Gertruda Wielka, nazywana też Gertrudą z Helfty, żyła w XIII wieku w Niemczech. Była zakonnicą benedyktyńską i mistyczką, cenioną za głębokie nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego i bogatą twórczość duchową. Jej pisma, zwłaszcza „Objawienia”, miały wielki wpływ na rozwój pobożności eucharystycznej w Kościele. Św. Gertruda jest uznawana za jedną z najważniejszych mistyczek średniowiecza; jej duchowość, skoncentrowana na umiłowaniu Boga i dziękczynieniu za Jego łaski, jest inspiracją także dziś. Wspomnienie obu świętych uczy łączenia oddania Bogu z troską o ludzi – niezależnie od stanu życia.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Małgorzata Szkocka i Św. Gertruda, dziewica (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieAp 1, 1-4 ; 2, 1-5a
Objawienie Jezusa Chrystusa,
które dał Mu Bóg,
aby ukazać swoim sługom,
co niebawem ma się stać;
to objawienie przekazał
swojemu słudze Janowi poprzez swojego anioła.
Jan poświadcza jako Słowo Boże
i świadectwo Jezusa Chrystusa
wszystko, co widział.
Błogosławiony, kto czyta,
błogosławieni, którzy słuchają
słów proroctwa
i zachowują to, co w nim jest napisane,
gdyż czas jest bliski.
Jan
do siedmiu Kościołów, które są w Azji Mniejszej:
wam łaska i pokój
od Tego, który jest, był i przychodzi,
od siedmiu duchów, które są przed Jego tronem.
Usłyszałem Pana, który mówił do mnie:
Do anioła Kościoła w Efezie napisz:
To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w swej prawej ręce,
który chodzi pośród siedmiu złotych świeczników:
Znam twoje czyny, twój trud, twoją wytrwałość,
wiem, że nie możesz znieść złych;
poddawałeś próbie tych, którzy nazywają się apostołami,
ale nimi nie są;
odkryłeś, że są kłamcami.
Nie brakuje ci wytrwałości
i znosiłeś wiele dla mojego imienia,
nie oszczędzając sił.
Lecz mam przeciw tobie to,
że porzuciłeś swoją pierwszą miłość.
A więc pamiętaj, skąd spadłeś,
nawróć się i powróć do pierwotnych uczynków.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 1, 1-2, 3, 4.6
Szczęśliwy człowiek,
który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników,
nie zasiada w gronie szyderców,
ale ma upodobanie w prawie Pana
i rozważa Jego prawo dniem i nocą!
On jest jak drzewo
zasadzone nad strumieniem wód,
wydające owoc we właściwym czasie,
a jego liście nie więdną;
wszystko, co czyni, będzie pomyślne.
Nie tak występni.
Oni są jak plewa,
którą wiatr rozmiata.
Pan zna drogę sprawiedliwych,
ale droga występnych zaginie.
EwangeliaLc 18, 35-43
Gdy Jezus zbliżał się do Jerycha,
jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał.
Gdy usłyszał tłum przechodzący obok,
spytał, co się dzieje.
Powiedziano mu, że przechodzi Jezus Nazarejczyk.
Zaczął wołać:
« Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną! »
Ci, którzy szli na przedzie,
groźbami kazali mu milczeć.
Lecz on jeszcze głośniej wołał:
« Synu Dawida, ulituj się nade mną! »
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.
Gdy się zbliżył, Jezus zapytał go:
« Co chcesz, abym ci uczynił? »
Odpowiedział:
« Panie, abym przejrzał. »
Jezus mu rzekł:
« Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła. »
Natychmiast przejrzał,
i szedł za Jezusem, wielbiąc Boga.
A cały lud, widząc to,
wielbił Boga.
– Oto Słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org