17 lutego
Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Dzień 17 lutego w Kościele katolickim poświęcony jest wspomnieniu Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny. Byli to wierni katolicy żyjący w XIII wieku we Florencji, którzy porzucili swoje zajęcia świeckie i bogate życie, by oddać się modlitwie i służbie ubogim. W 1233 roku zgromadzili się na wzgórzu Monte Senario, gdzie powstała wspólnota głęboko oddana czci dla Matki Bożej. Duchowość Serwitów jest zakorzeniona w kontemplacji, pokucie i dziełach miłosierdzia, a także w szczególnej miłości do Maryi pod jej tytułem Matki Bolesnej. Zakładali bractwa, szerzyli kult Matki Bożej i oddawali się posłudze chorym, potrzebującym oraz zgromadzeniom wiernych. Choć dokładne dane dotyczące ich życia są ograniczone, tradycja Kościoła podkreśla zgodność ich powołania, jedności i poświęcenia dla wspólnoty. Wspomnienie Siedmiu Świętych Założycieli Serwitów jest dla wiernych inspiracją do podjęcia modlitwy, służby oraz zawierzenia się Maryi, a także przypomnieniem, jak prawdziwa przyjaźń, pokora i wspólnota mogą prowadzić do świętości. Kościół wspomina ich w liturgii, zachęcając, by wzorować się na ich przykładzie ofiarnego życia i ufności wobec Boga oraz Matki Najświętszej.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 17 lutego 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieJon 3, 1-10
Słowo Pana zostało skierowane do Jonasza:
«Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta pogańskiego,
głoś jej orędzie, które ci przekazuję.»
Jonasz wstał i poszedł do Niniwy,
z polecenia Pana.
A Niniwa była miastem niezwykle wielkim:
trzeba było trzech dni, aby ją przejść.
Jonasz przeszedł zaledwie jeden dzień przez miasto,
głosząc:
«Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona!»
Natychmiast mieszkańcy Niniwy uwierzyli Bogu.
Ogłosili post
i wszyscy, od największego do najmniejszego,
przywdziali się w wory pokutne.
Wiadomość ta dotarła do króla Niniwy.
Wstał ze swojego tronu, zdjął swój płaszcz,
okrył się worem pokutnym i usiadł na popiele.
Potem kazał ogłosić w Niniwie
ten dekret króla i jego dostojników:
«Ludziom i zwierzętom, bydłu dużemu i małemu,
nie wolno niczego skosztować,
ani jeść, ani pić wody.
Ludzie i zwierzęta niech się okryją worem pokutnym,
niech wołają do Boga z całej siły,
każdy niech porzuci swoje złe postępowanie
i swoje czyny przemocy.
Kto wie, może Bóg się zlituje i odstąpi od swego gniewu,
nie sprowadzi na nas zagłady?
I wtedy nie zginiemy!»
Gdy Bóg zobaczył ich czyny,
i jak odwrócili się od swojego złego postępowania,
zmiłował się nad nimi i nie zesłał zagłady, którą im zapowiadał.
– Oto słowo Boże.
Psalm50 (51), 3-4, 12-13, 18-19
Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,
w ogromie swego miłosierdzia zgładź mój grzech.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy,
i oczyść mnie z mojej nieprawości.
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste,
odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza,
nie odbieraj mi swojego świętego Ducha.
Gdybym złożył ofiarę, nie chciałbyś jej,
nie przyjmiesz całopalenia.
Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony;
sercem skruszonym i pokornym, Boże, nie gardzisz.
EwangeliaLc 11, 29-32
W owym czasie,
gdy tłumy się gromadziły,
Jezus zaczął mówić:
«To pokolenie jest pokoleniem złym:
szuka znaku,
ale nie otrzyma innego znaku
już tylko znak Jonasza.
Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy,
tak będzie Syn Człowieczy
dla tego pokolenia.
Na Sądzie Królowa z Południa powstanie
wraz z ludźmi tego pokolenia
i ich potępi.
Przybyła bowiem z krańców ziemi,
aby słuchać mądrości Salomona,
a tutaj jest więcej niż Salomon.
Na Sądzie mieszkańcy Niniwy powstaną
wraz z tym pokoleniem
i je potępią;
ponieważ na wezwanie Jonasza nawrócili się,
a tutaj jest więcej niż Jonasz.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org