Św. Bibiana, dziewica i męczennica

Święta Bibiana, dziewica i męczennica, zalicza się do grona tych wczesnych chrześcijanek, których życie otacza tajemnica i których heroiczne świadectwo wiary wywarło trwały wpływ na duchowość Kościoła. Według tradycji, była córką chrześcijańskich małżonków Flawiana i Dafrosy, którzy również ponieśli śmierć za wiarę podczas prześladowań za rządów cesarza Juliana Apostaty w IV wieku. Bibiana miała być poddawana torturom i ostatecznie zginąć męczeńską śmiercią za to, że nie chciała wyrzec się Chrystusa ani złamać ślubowania czystości. Choć szczegóły jej życia i męczeństwa mogą być nasycone elementami legendarnymi, kult św. Bibiany jest bardzo stary, a jej bazylika znajduje się w Rzymie i była znana już w starożytności.

Jej święto obchodzone jest zaraz na początku okresu Adwentu, co podkreśla rzeczywistość czujnego oczekiwania i gotowości na przyjście Chrystusa, wymagającej czystości serca oraz odwagi w wyznawaniu wiary. Tradycyjne wspomnienie św. Bibiany ma zachęcać wiernych do wytrwałości w trudnościach oraz do modlitwy o czystość i niezłomność ducha, wzorowanych na tej młodej męczennicy. Ponadto, jej kult był też przez wieki związany z prośbami o uzdrowienie z określonych chorób nerwowych i psychicznych, co wskazuje na jej szczególne wstawiennictwo dla cierpiących. Utrzymanie jej wspomnienia na tym miejscu liturgicznego roku podkreśla w Kościele przywiązanie do dawnych świadectw wiary i czci dla niewinności oraz odwagi męczeńskiej, stanowiących fundament chrześcijańskiej duchowości.