2 listopada
Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych
Dzień Zaduszny, oficjalnie określany jako Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, obchodzony jest każdego roku 2 listopada. Ustanowiony na początku XI wieku przez opata Odilona z Cluny, szybko rozprzestrzenił się po całym Kościele Zachodnim. Tradycja ta wyrasta z przekonania, że jedność Kościoła obejmuje zarówno żywych, jak i zmarłych — wierzących oczekujących na pełnię chwały w czyśćcu. Główna idea tego dnia to szczególna modlitwa za tych, którzy odeszli, a nie dostąpili jeszcze nieba; Kościół modli się za nich, aby zostali oczyszczeni i mogli radować się oglądaniem Boga twarzą w twarz.
Liturgia Dnia Zadusznego jest pełna nadziei: choć obchodzona w zadumie, wskazuje na ostateczne zwycięstwo życia nad śmiercią przez Chrystusa Zmartwychwstałego. Uczestnictwo we Mszy świętej, odwiedziny cmentarzy czy ofiarowanie odpustów są formami duchowej łączności z tymi, którzy modlitwy najbardziej potrzebują. Dzień ten przypomina również o realności śmierci i wezwaniu do przygotowania się na spotkanie z Bogiem przez dobre życie i miłość bliźniego. W ten sposób Dzień Zaduszny uczy nas zarówno pamięci o zmarłych, jak i nadziei na własny udział w obietnicy zmartwychwstania.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieSg 3, 1-6.9
Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga;
i żadne cierpienie ich nie dosięgnie.
W oczach nierozumnych zdają się umierać;
ich odejście uchodzi za nieszczęście,
a ich odejście za koniec:
ale oni żyją w pokoju.
W oczach ludzi doznali kary,
ale nadzieja nieśmiertelności ich napełniała.
Po niewielkich cierpieniach
czekają ich wielkie dobrodziejstwa,
gdyż Bóg ich doświadczył
i znalazł godnych siebie.
Jak złoto w tyglu ich wypróbował,
ijak doskonałą ofiarę On ich przyjął.
W czasie swego nawiedzenia zajaśnieją:
będą biegać jak iskry wśród ścierni.
Będą sądzić narody, zapanują nad ludami,
a Pan będzie ich Królem na wieki.
Kto jemu ufa, ten pojmie prawdę;
wierni pozostaną przy nim w miłości,
bo łaska i miłosierdzie dla Jego wybranych:
On nawiedzi swoich wiernych.
– Oto słowo Boże.
Psalm26 (27), 1, 4, 7-9a, 13-14
Pan jest moim światłem i zbawieniem;
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia;
przed kim miałbym czuć trwogę?
O jedno proszę Pana,
i tego jednego pragnę:
przebywać w domu Pana
po wszystkie dni mego życia,
aby podziwiać piękno Pana
i szukać Go w Jego świątyni.
Usłysz, Panie, wołam do Ciebie!
Zmiłuj się i wysłuchaj mnie!
Moje serce mówi Tobie:
«Szukaj Jego oblicza».
Szukam, Panie, Twojego oblicza;
nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.
Wierzę, że będę oglądał dobroć Pana
na ziemi żyjących.
«Oczekuj Pana, bądź mężny, nabierz odwagi,
oczekuj Pana!»
Drugie czytanie1 Co 15, 51-57
Bracia,
oto ogłaszam wam tajemnicę:
nie wszyscy pomrzemy, lecz wszyscy będziemy przemienieni,
i to w jednej chwili, w mgnieniu oka,
gdy na końcu zabrzmi trąba.
Bo zabrzmi trąba, a umarli powstaną jako niezniszczalni,
a my będziemy przemienieni.
Bo to, co zniszczalne musi przyoblec niezniszczalność;
i to, co śmiertelne, musi przyoblec nieśmiertelność.
I gdy to, co zniszczalne,
przyoblecze niezniszczalność,
a to, co śmiertelne,
przyoblecze nieśmiertelność,
wtedy wypełni się słowo Pisma:
Śmierć pochłonięta została przez zwycięstwo.
Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo?
Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?
Ościeniem śmierci
jest grzech,
ą siłą grzechu jest Prawo.
Dziękujmy Bogu, który daje nam zwycięstwo
przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaJean 6, 37-40
W owym czasie
Jezus powiedział do tłumów:
«Wszyscy, których daje Mi Ojciec,
przyjdą do Mnie;
a tego, który do Mnie przychodzi,
ja nie odrzucę.
Bo zstąpiłem z nieba
nie po to, aby pełnić swoją wolę,
ale wolę Tego, który Mnie posłał.
A wolą Tego, który Mnie posłał, jest,
abym nie utracił żadnego z tych, których Mi dał,
ale abym ich wskrzesił w dniu ostatecznym.
Taka jest wola mojego Ojca:
aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego,
miał życie wieczne;
a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org