Św. Bernard, opat i doktor Kościoła

Dziś, w tradycyjnym kalendarzu rzymskim z 1962 roku, obchodzimy święto św. Bernarda, opata i doktora Kościoła. Święty Bernard z Clairvaux urodził się pod koniec XI wieku we Francji i już od młodości odznaczał się głęboką pobożnością oraz wyjątkowym powołaniem do życia zakonnego. Wstąpił do surowego opactwa cysterskiego w Citeaux, a następnie stał się założycielem i pierwszym opatem słynnego klasztoru w Clairvaux. Jego duchowość, oparta na kontemplacji Męki Pańskiej, pobożności maryjnej oraz umiłowaniu pokory, na trwałe wpłynęła na życie zakonne, teologię i duchowość średniowiecznej Europy.

Bernard był nie tylko mnichem, lecz także aktywnym liderem duchowym i reformatorem Kościoła. Jego wpływ sięgał poza mury klasztorne: słynął z kaznodziejstwa, był doradcą papieży i książąt, podejmując się mediacji w licznych sporach czy herezjach, a także wspierając II wyprawę krzyżową. W wieku średniowiecznym odgrywał rolę wiodącą w ruchu odnowy życia monastycznego i szerzenia prawdziwej doktryny katolickiej. Papież Pius VIII ogłosił go doktorem Kościoła, uznając głębię jego pism teologicznych i mistycznych, zwłaszcza komentarzy do Pieśni nad Pieśniami.

Tradycyjny kalendarz liturgiczny oddaje mu cześć 20 sierpnia, podkreślając jego znaczenie jako opata oraz doktora Kościoła. Charakter tej uroczystości (III klasy) wyraża szacunek wobec jego wpływu na liturgię, duchowość i doktrynę Kościoła katolickiego, a użycie koloru białego wskazuje na świąteczny, radosny charakter wspomnienia świętego uznanego za wzór świętości życia zakonnego i miłości Boga.