CatéGPT

23 sierpnia

Kolor liturgiczny : Zielony

13. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego

2. klasy

13. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego


Dziś Kościół katolicki, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku (Vetus Ordo Missae), obchodzi 13. Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Okres po Zesłaniu Ducha Świętego to czas w liturgii Kościoła, w którym wierni są zaproszeni do rozważenia darów Ducha Świętego oraz działania łaski w życiu chrześcijańskim po ustanowieniu Kościoła przez Chrystusa. Ta niedziela, jak wszystkie niedziele po Zesłaniu, nie jest świętem konkretnego świętego, lecz kontemplacją tajemnicy życia chrześcijańskiego, prowadzonego mocą Ducha Świętego.

Liturgiczna zieleń symbolizuje wzrost, nadzieję i codzienne życie łaski. Porządek niedziel po Zesłaniu Ducha Świętego akcentuje systematyczne kroczenie w wierze, wezwanie do wytrwałości oraz rozwijania cnót chrześcijańskich. W liturgii tego okresu Kościół kieruje uwagę na moralność, praktyczne aspekty życia wiary i pobudza wiernych do aktywnego życia sakramentalnego. Tradycyjny ryt rzymski zachowuje te niedziele jako osobny cykl, podkreślający, jak łaska otrzymana w tajemnicy Pięćdziesiątnicy prowadzi chrześcijan na drodze do świętości przez codzienne wybory i czyny.

  1. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego zajmuje ważne miejsce jako moment refleksji nad Bożą opieką i działaniem w Kościele, zachęcając wiernych do głębszego zaufania łasce i wierności Ewangelii. Utrzymanie tej niedzieli w kalendarzu tradycyjnym podkreśla ciągłość duchowego wzrostu, do którego powołany jest każdy chrześcijanin, odpowiadający na natchnienia Ducha Świętego.

Link bezpośredni

Zadaj pytanie o święto dnia

Pytania o 13. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (Vetus Ordo Missae)

Dzień liturgiczny

IntroitPs 73:1

Łacina


Ps 73:20; 73:19; 73:23
Réspice, Dómine, in testaméntum tuum, et ánimas páuperum tuórum ne derelínquas in finem: exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam, et ne obliviscáris voces quæréntium te.
Ps 73:1
Ut quid, Deus, reppulísti in finem: irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Réspice, Dómine, in testaméntum tuum, et ánimas páuperum tuórum ne derelínquas in finem: exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam, et ne obliviscáris voces quæréntium te.

Polski


Ps 73:20; 73:19; 73:23
Wejrzyj, o Panie, na Twoje przymierze: o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki; powstań, o Panie, prowadź sprawę Twoją, nie zapominaj wołania tych, co Cię szukają.
Ps 73:1
Czemu, o Boże, całkiem nas opuszczasz i gniew Twój się sroży na owce Twego pastwiska?
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Wejrzyj, o Panie, na Twoje przymierze: o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki; powstań, o Panie, prowadź sprawę Twoją, nie zapominaj wołania tych, co Cię szukają.
Kolekta

Łacina

Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, da nobis fídei, spei et caritátis augméntum: et, ut mereámur asséqui quod promíttis, fac nos amáre quod prǽcipis.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Módlmy się.
Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję i miłość, abyśmy zaś mogli osiągnąć to, co obiecujesz, daj nam ukochać Twoje przykazania.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
LekcjaGal 3:16-22

Łacina


Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Gálatas
Gal 3:16-22
Fratres: Abrahæ dictæ sunt promissiónes, et sémini eius. Non dicit: Et semínibus, quasi in multis; sed quasi in uno: Et sémini tuo, qui est Christus. Hoc autem dico: testaméntum confirmátum a Deo, quæ post quadringéntos et trigínta annos facta est lex, non írritum facit ad evacuándam promissiónem. Nam si ex lege heréditas, iam non ex promissióne. Abrahæ autem per repromissiónem donávit Deus. Quid igitur lex? Propter transgressiónes pósita est, donec veníret semen, cui promíserat, ordináta per Angelos in manu mediatóris. Mediátor autem uníus non est: Deus autem unus est. Lex ergo advérsus promíssa Dei? Absit. Si enim data esset lex, quæ posset vivificáre, vere ex lege esset iustítia. Sed conclúsit Scriptúra ómnia sub peccáto, ut promíssio ex fide Iesu Christi darétur credéntibus.
℟. Deo grátias.

Polski


Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów.
Ga 3:16-22
Żydzi, zwłaszcza faryzeusze, wierzyli, że osiągną zbawienie dzięki drobiazgowemu przestrzeganiu Prawa Mojżeszowego, natomiast św. Paweł zwraca uwagę, że nie obala ono obietnicy danej kilkaset lat wcześniej. Prawo Mojżeszowe było środkiem podtrzymania prawdziwej religii aż do nadejścia Mesjasza. Gdy obietnice dane Abrahamowi zostały spełnione w potomku Abrahama, to jest w Chrystusie, Stare Przymierze straciło moc obowiązującą. Zbawienie osiąga się przez wiarę w Jezusa Chrystusa i życie według Jego Ewangelii.
Bracia: Obietnice były dane Abrahamowi i potomstwu jego. Nie powiedziano: I potomkom, jakoby mowa była o wielu, ale jak gdyby o jednym: I potomkowi twemu, którym jest Chrystus.
Powiadam tedy: Testamentu potwierdzonego przez Boga nie może obalić Zakon dany w czterysta trzydzieści lat później, żeby obietnica stała się próżna. Albowiem jeżeli dziedzictwo dane było na mocy Zakonu, to już nie z obietnicy. A jednak Abrahamowi przez obietnicę Bóg udzielił daru łaski.
Po cóż więc Zakon? Nadany był ze względu na przestępstwa, ażby przyszło potomstwo, któremu dana była obietnica: ogłosili go Aniołowie za sprawą pośrednika. Lecz nie masz miejsca na pośrednika tam, gdzie jest tylko jedna strona, a Bóg jest jeden.
Czyżby tedy Zakon przeciwny był obietnicom Bożym? Bynajmniej. Gdyby bowiem dany był Zakon, który by mógł ożywiać, usprawiedliwienie byłoby rzeczywiście z Zakonu. Lecz Pismo zamknęło wszystko pod grzechem, aby przez wiarę w Jezusa Chrystusa ziściła się obietnica wierzącym.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 89:1

Łacina


Ps 73:20; 73:19; 73:22
Réspice, Dómine, in testaméntum tuum: et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
℣. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam: memor esto oppróbrii servórum tuórum. Allelúia, allelúia
Ps 89:1
Dómine, refúgium factus es nobis a generatióne et progénie. Allelúia.

Polski


Ps 73:20; 73:19; 73:22
Wejrzyj, o Panie, na Twoje przymierze: o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki.
℣. Powstań, o Panie, prowadź sprawę Twoją: wspomnij na zniewagę Twych sług. Alleluja, alleluja.
Ps 89:1
Panie, Tyś był ucieczką naszą z pokolenia na pokolenie. Alleluja.
EwangeliaLuc 17:11-19

Łacina

Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Lucam
℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 17:11-19
In illo témpore: Dum iret Iesus in Ierúsalem, transíbat per médiam Samaríam et Galilǽam. Et cum ingrederétur quoddam castéllum, occurrérunt ei decem viri leprósi, qui stetérunt a longe; et levavérunt vocem dicéntes: Iesu præcéptor, miserére nostri. Quos ut vidit, dixit: Ite, osténdite vos sacerdótibus. Et factum est, dum irent, mundáti sunt. Unus autem ex illis, ut vidit quia mundátus est, regréssus est, cum magna voce magníficans Deum, et cecidit in fáciem ante pedes eius, grátias agens: et hic erat Samaritánus. Respóndens autem Iesus, dixit: Nonne decem mundáti sunt? et novem ubi sunt? Non est invéntus, qui redíret et daret glóriam Deo, nisi hic alienígena. Et ait illi: Surge, vade; quia fides tua te salvum fecit.

Polski

Ciąg dalszy + Ewangelii świętej według Łukasza.
℟. Chwała Tobie Panie.
Łk 17:11-19
Zbawiciel uzdrawiał Żydów i Samarytan, którzy weń wierzyli. Jego Kościół nadal niesie zbawienie wszystkim, którzy wierzą w Chrystusa.
Onego czasu: Gdy Jezus zdążał do Jeruzalem, przechodził środkiem Samarii i Galilei. A gdy wchodził do niektórej osady, zabiegło mu drogę dziesięciu mężów trędowatych, którzy stanęli z daleka i zawołali mówiąc: «Jezusie, nauczycielu, zmiłuj się nad nami!» A ujrzawszy ich rzekł: «Idźcie, ukażcie się kapłanom». I stało się, gdy szli, że byli oczyszczeni.
A jeden z nich, skoro zobaczył, że był uzdrowiony, wrócił się, głosem wielkim wielbiąc Boga, i padł na oblicze do stóp Jego, dziękując: a był to Samarytanin. A Jezus odpowiadając rzekł: «Czyż nie dziesięciu było oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Nie znalazł się nikt, kto by wrócił i dał chwałę Bogu, jeno ten cudzoziemiec». I rzekł mu: «Wstań, idź, bo wiara twoja uzdrowiła cię».
OfiarowaniePs 30:15-16

Łacina

Orémus.
Ps 30:15-16
In te sperávi, Dómine; dixi: Tu es Deus meus, in mánibus tuis témpora mea.

Polski

Módlmy się.
Mdr 16:20
Tobie ufam, o Panie; mówię: Ty jesteś Bogiem moim, w Twoim ręku losy moje.
Secreta

Łacina

Propitiáre, Dómine, pópulo tuo, propitiáre munéribus: ut, hac oblatióne placátus, et indulgéntiam nobis tríbuas et postuláta concedas.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Panie, wejrzyj łaskawie na Twój lud, wejrzyj łaskawie na jego dary, a przejednany tą ofiarą udziel nam przebaczenia i wysłuchaj naszych próśb.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaSap 16:20

Łacina


Sap 16:20
Panem de cœlo dedísti nobis, Dómine, habéntem omne delectaméntum et omnem sapórem suavitátis.

Polski


Mdr 16:20
Panie, dałeś nam chleb z nieba, mający w sobie wszystkie rozkosze i słodkość wszelkiego smaku.
Pokomunia

Łacina

Orémus.
Sumptis, Dómine, cœléstibus sacraméntis: ad redemptiónis ætérnæ, quǽsumus, proficiámus augméntum.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Módlmy się.
Prosimy Cię, Panie, aby przez przyjęcie niebieskiego Sakramentu wzrastała w nas łaska wiecznego Odkupienia.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium

Udostępnij to święto — Novus Ordo Missae

Udostępnij to święto — Vetus Ordo Missae

Zobacz święto dniaZobacz kalendarz liturgiczny