Czwartek po 17. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego

Dziś, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, przypada zwykły dzień liturgiczny – czyli tzw. feria – po 17. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego. To dzień powszedni (IV klasy), który nie jest związany z żadnym konkretnym wspomnieniem świętego ani większym świętem liturgicznym, dlatego Msza święta celebruje się według formularza niedzieli poprzedzającej, chyba że zachodzą szczególne okoliczności. Czas po Zesłaniu Ducha Świętego, według tego kalendarza, jest okresem skupionym na codziennym przeżywaniu i owocach działania Ducha Świętego w Kościele oraz w życiu wiernych, zachęcającym do wytrwałości w modlitwie i praktykach chrześcijańskich. Zielony kolor liturgiczny symbolizuje nadzieję, wzrost i życie duchowe, które ma się rozwijać przez wytrwałość i łaskę Bożą poza czasami wielkich świąt. Ustanowienie tych dni pochodzi ze starożytnej praktyki Kościoła, gdzie okresy „zwykłe” pomiędzy wielkimi świętami były przeznaczone na stopniowe wdrażanie zdobytych łask w codzienne życie. Tego dnia Kościół tradycyjny nie wspomina żadnego konkretnego wydarzenia czy osoby, lecz przez powtarzalność tych dni zaprasza wiernych do pogłębionej refleksji nad swoim życiem duchowym w świetle minionych uroczystości roku liturgicznego. To świętowanie z kalendarza tradycyjnego (1962), zachęcające do świadomej obecności Boga w szarej codzienności, pozostaje wyrazem głębokiego realizmu katolickiej duchowości, która obejmuje zarówno święta, jak i niepozorne dni pracy i modlitwy.