Święty dnia · 25 lipca
Święty Jakub, apostoł
ŚwiętoKolor liturgiczny : Czerwony
Święty Jakub Apostoł, zwany także Jakubem Starszym, był jednym z Dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa. Według Nowego Testamentu pochodził z Betsaidy i był bratem św. Jana Apostoła. Współpracował z Piotrem i Janem w najważniejszych wydarzeniach z życia Jezusa, takich jak przemienienie na górze Tabor czy modlitwa w Ogrójcu. Stał się jednym z pierwszych męczenników Kościoła: Dzieje Apostolskie wspominają, że został zabity na rozkaz Heroda Agryppy, co czyni go pierwszym z apostołów, który poniósł męczeńską śmierć. Jego grób w Santiago de Compostela w Hiszpanii stał się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych Europy, a Szlak św. Jakuba przyciąga wiernych z całego świata już od średniowiecza.
Kościół wspomina św. Jakuba jako wzór gorliwości apostolskiej i bezkompromisowej wierności Chrystusowi. Jego życie uczy radykalizmu wiary, gotowości do służby oraz otwartości na wezwanie Boże, nawet gdy prowadzi ono przez cierpienie i ofiarę. Tradycja podkreśla, że św. Jakub patronuje pielgrzymom i ludziom poszukującym duchowego odnowienia. Jego święto obchodzone jest w liturgii już od wczesnego średniowiecza i przypomina nam o znaczeniu świadectwa oraz misji w Kościele.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Nosimy w naszym ciele śmierć Jezusa » — 2 Co 4, 7-15
Bracia,
nosimy ten skarb, jakby w glinianych naczyniach;
i tak widać wyraźnie, że ta niezwykła moc
należy do Boga, a nie od nas pochodzi.
W każdej sytuacji jesteśmy uciskani,
ale nie przygnieceni;
jesteśmy zakłopotani,
ale nie zrozpaczeni;
jesteśmy prześladowani, ale nie opuszczeni;
powaleni, ale nie zgładzeni.
Zawsze nosimy w naszym ciele śmierć Jezusa,
aby i życie Jezusa
objawiło się w naszym ciele.
Bo my, którzy żyjemy,
nieustannie jesteśmy wydawani na śmierć ze względu na Jezusa,
aby i życie Jezusa
objawiło się w naszym śmiertelnym ciele.
Tak więc śmierć działa w nas,
a życie w was.
Pismo mówi:
Uwierzyłem, dlatego przemówiłem.
A my, mając tego samego ducha wiary, wierzymy
i dlatego mówimy.
Bo wiemy, że Ten, który wskrzesił Pana Jezusa,
wskrzesi także nas z Jezusem
i postawi nas z wami przy sobie.
A to wszystko dla was,
aby łaska,
rozszerzona na coraz większą liczbę ludzi,
mnożyła dziękczynienie
na chwałę Boga.
– Oto słowo Boże.
Ps 125 (126), 1-2ab, 2cd-3, 4-5, 6
Gdy Pan odmienił los Syjonu,
wydawało się nam, że śnimy.
Wtedy usta nasze były pełne śmiechu,
a język nasz radosnych okrzyków.
Wtedy mówiono między narodami:
«Wielkich rzeczy Pan dla nich dokonał!»
Wielkich rzeczy Pan dla nas dokonał
i radość nas ogarnęła.
Odmień, Panie, nasz los,
jak strumienie na pustyni.
Ci, którzy we łzach sieją,
żąć będą w radości:
Idą, idą z płaczem,
niosąc ziarno na zasiew;
powrócą z radością,
nosząc swoje snopy.
« Kielich mój pić będziecie » — Mt 20, 20-28
W owym czasie
matka synów Zebedeusza, Jakuba i Jana,
podszedła do Jezusa ze swymi synami,
i oddając Mu pokłon, prosiła Go o coś.
Jezus ją zapytał:
«Czego pragniesz?»
Odpowiedziała:
«Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie
zasiadali w Twoim królestwie
jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie.»
Jezus odpowiedział:
«Nie wiecie, o co prosicie.
Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?»
Oni Mu odpowiedzieli:
«Możemy.»
On rzekł do nich:
«Kielich mój wprawdzie pić będziecie,
lcz zasiąść po mojej prawej i lewej stronie
nie do Mnie należy dać,
gdyż to jest zgotowane przez Ojca mojego.»
Gdy dziesięciu pozostałych to usłyszało,
oburzyli się na tych dwóch braci.
Jezus przywołał ich do siebie i powiedział:
«Wiecie, że władcy narodów panują nad nimi
a wielcy dają im odczuć swą władzę.
Nie tak będzie między wami.
Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim,
będzie waszym sługą,
a kto by chciał być pierwszym wśród was,
będzie niewolnikiem waszym.
Tak jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono,
ale żeby służyć
i dać swoje życie na okup za wielu.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org