Święty dnia · 25 sierpnia
św. Ludwik
wtorek, 21. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Zielony
Święty Ludwik, znany także jako Ludwik IX, był królem Francji w XIII wieku i jest jednym z najsłynniejszych monarchów w historii tego kraju. Urodził się na początku XIII wieku, a koronowany został w bardzo młodym wieku. Jego panowanie przypadło na okres wojen, ale również wybitnej działalności dobroczynnej oraz głębokiej pobożności. Ludwik był znany z osobistej troski o ubogich, działalności charytatywnej i starań o sprawiedliwość społeczną. Był także uczestnikiem krucjat, kierując się pragnieniem ochrony chrześcijaństwa i Świętych Miejsc.
Za rządów Ludwika IX rozwinęło się prawo i administracja, a sam król słynął z roztropności, sprawiedliwości i uczciwości, co przyniosło mu wielki szacunek poddanych. Znany był z codziennej modlitwy, uczestnictwa we Mszy świętej i regularnych aktów pokuty. Wielu historyków podkreśla, że jego pobożność nie była tylko kwestią osobistą – wpływała na całe królestwo i była wzorem dla przyszłych władców. Po śmierci został bardzo szybko uznany za świętego, a jego kult szybko rozprzestrzenił się poza Francję.
Kościół obchodzi liturgiczne wspomnienie św. Ludwika jako wzoru chrześcijańskiego władcy, dla którego wiara i sprawiedliwość były najwyższymi wartościami. Jego życie przypomina, że świeckie powołanie, zwłaszcza pełnione z troską o dobro wspólne i w duchu ofiary, jest drogą do świętości.
Zadaj pytanie o święto dnia
Odrębności lokalne
- Francja — Św. Ludwik
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Trwajcie mocno przy tradycjach, których was nauczono » — 2 Th 2, 1-3a.14-17
Bracia, prosimy was
w sprawie przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa
i naszego zgromadzenia się przy Nim:
jeśli komuś przypisuje się natchnienie, słowo lub list,
twierdząc, że dzień Pański już nadszedł,
nie dajcie się zaraz zbić z tropu,
nie pozwólcie się przestraszyć.
Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi.
Bóg powołał was przez nasze głoszenie Ewangelii,
abyście dostąpili udziału
w chwale naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Tak więc, bracia, trwajcie niewzruszenie
i trzymajcie się mocno tych tradycji,
których was nauczyliśmy,
czy to ustnie, czy przez list.
Niech sam nasz Pan Jezus Chrystus
i Bóg, nasz Ojciec, który nas umiłował
i dał nam wieczne pocieszenie
i dobrą nadzieję przez swoją łaskę,
pocieszy wasze serca
i umocni je w każdym dobrym czynie i słowie.
– Oto słowo Boże.
Ps 95 (96), 10, 11-12a, 12b-13ab, 13bcd
Głoście wśród narodów: „Pan jest Królem!
Świat, niewzruszony, trwa.
On sprawiedliwie rządzi narodami.”
Niech niebo się raduje, niech ziemia się weseli,
niech huczą morza i to, co je napełnia,
niech pola się radują i wszystko, co na nich rośnie.
Niech drzewa lasu się radują
przed obliczem Pana, bo nadchodzi,
bo nadchodzi, by sądzić ziemię.
Pan przychodzi, by sądzić ziemię.
Będzie sądził świat sprawiedliwie,
a narody według swojej wierności!
« To należało czynić, a tamtego nie opuszczać » — Mt 23, 23-26
W tym czasie
Jezus powiedział:
„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy!
Bo dajecie dziesięcinę
z mięty, kopru i kminku,
ale zaniedbaliście to, co najważniejsze w Prawie:
sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność.
To należało czynić,
a tamtego nie opuszczać.
Przywódcy ślepi! Przecedzacie komara,
a wielbłąda połykacie!
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy!
Bo oczyszczacie z zewnątrz kielich i misę,
ale wewnątrz są one pełne chciwości i niepowściągliwości!
Ślepy faryzeuszu, oczyść najpierw wnętrze kielicha,
aby także zewnątrz stało się czyste.”
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org