Święty dnia · 29 lipca
Święte Marta, Maria i Łazarz
Wspomnienieśroda, 17. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Biały
Święci Marta, Maria i Łazarz z Betanii to rodzeństwo, które zajmuje wyjątkowe miejsce w Ewangeliach. Według świadectw Nowego Testamentu, byli bliskimi przyjaciółmi Jezusa, regularnie przyjmując Go w swoim domu w Betanii. Święta Marta odznacza się gościnnością i praktyczną troską o codzienne sprawy, podczas gdy Maria ukazana jest jako ta, która z miłością wsłuchuje się w słowa Jezusa. Łazarz jest przede wszystkim znany z cudu wskrzeszenia przez Jezusa – znaku mocy Zbawiciela i obietnicy zmartwychwstania. Ich dom był dla Jezusa miejscem odpoczynku oraz głębokiej relacji ludzkiej. Wspomnienie tej trójki podkreśla, że świętość może rozwijać się zarówno w aktywności, kontemplacji, jak i w cierpieniu.
Kościół uczy, że w życiu tych świętych widzimy trzy fundamentalne postawy chrześcijańskie: pracowitość Marty, kontemplację Marii oraz ufność Łazarza wobec cierpienia i śmierci. Tradycja ich wspólnej czci, zatwierdzona w XX w., przypomina o wartości życia rodzinnego, przyjaźni i służby Chrystusowi w codzienności. Upamiętnienie tego rodzeństwa jest wezwaniem dla wierzących, by – na wzór Marty, Marii i Łazarza – umieli znajdować równowagę między służbą, modlitwą a zaufaniem Bogu w trudnych chwilach.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Dlaczego moja boleść jest nieustanna? – Jeśli powrócisz, znów będziesz mi służył » — Jr 15, 10.16-21
Biada mi, moja matko,
że mnie zrodziłaś
na zgubę moją,
człowieka niezgody i sporu dla całego kraju.
Nie byłem wierzycielem ani dłużnikiem nikogo,
a jednak wszyscy mi złorzeczą!
Panie, gdy znalazłem Twoje słowa, pochłaniałem je,
były one dla mnie radością i weselem mego serca,
bo Twoje imię zostało wezwane nade mną,
Panie, Boże Zastępów.
Nigdy nie siadałem w gronie szyderców,
aby się razem z nimi bawić;
uciskany Twoją ręką, zasiadłem samotnie,
bo napełniłeś mnie oburzeniem.
Dlaczego moja boleść jest nieustanna,
moja rana nieuleczalna, nie chce się goić?
Czy będziesz dla mnie jak zwodniczy strumień,
taką niepewną wodą?
Dlatego tak mówi Pan:
« Jeśli powrócisz, pozwolę ci powrócić,
ia znów będziesz mi służył.
Jeśli oddzielisz to, co cenne, od tego, co bez wartości,
uczynię cię jakby moimi ustami.
To oni zwrócą się do ciebie,
a nie ty do nich.
Czynię cię wobec tego ludu
niewzruszoną spiżową ścianą;
Będą cię zwalczać,
ale nic ci nie zdołają zrobić,
bo jestem z tobą, by cię ratować i wyzwalać
– wyrocznia Pana.
Uwolnię cię z ręki niegodziwych,
wyrwę cię z mocy możnych.»
– Oto słowo Boże.
Ps 58 (59), 2-3, 4-5ab, 10-11, 17, 18
Wybaw mnie od moich wrogów, Boże mój,
ochroń mnie od moich napastników.
Wyrwij mnie z rąk złoczyńców,
uratuj mnie od morderców.
Oto czyhają na moje życie:
potężni rzucają się na mnie.
Nie popełniłem żadnej winy ani grzechu, Panie,
a jednak spieszą się i szykują.
U Ciebie, moja twierdzo, czuwam,
tak, moją tarczą jest Bóg!
Bóg mojej łaski przychodzi do mnie:
z Nim pokonam moich wrogów.
A ja będę śpiewał o Twojej potędze,
rankiem będę wychwalał Twoją łaskę.
Byłeś dla mnie warownią,
schronieniem w dniu utrapienia.
Będę Cię sławił, moja twierdzo:
tak, moją tarczą jest Bóg,
Bóg mojej łaski.
« Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele spraw » — Lc 10, 38-42
W owym czasie
Jezus przyszedł do pewnej wsi.
Pewna kobieta imieniem Marta przyjęła Go.
Miała ona siostrę imieniem Maria,
która usiadła u stóp Pana i słuchała Jego słowa.
Marta zaś była pochłonięta licznymi obowiązkami.
Podeszła więc i powiedziała:
« Panie, czy Ci nie zależy,
że moja siostra zostawiła mnie samą przy posługiwaniu?
Powiedz jej więc, żeby mi pomogła. »
Pan jej odpowiedział:
« Marto, Marto, troszczysz się
i niepokoisz o wiele.
A potrzeba mało, a właściwie jednego.
Maria wybrała najlepszą cząstkę,
której nie będzie jej odebrana. »
– Oto słowo Pańskie.
(Można także wybrać Ewangelię z J 11, 19-27; jedną lub drugą)
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org