1. niedziela Adwentu

Ty, Panie, jesteś naszym Ojcem;
« Nasz-Odkupiciel-odwieczny », takie jest Twoje imię.
Dlaczego, Panie, pozwalasz nam błądzić
poza Twoimi drogami?
Dlaczego pozwalasz, by nasze serca stały się nieczułe
i już się Ciebie nie lękają?
Powróć ze względu na Twoich sług,
na pokolenia Twojego dziedzictwa.
Ach! Gdybyś rozdarł niebiosa i zstąpił,
góry drżałyby przed Twoim obliczem.

Oto zstąpiłeś:
góry zadrżały przed Twoim obliczem.
Nigdy nie słyszano,
nigdy nie mówiono,
żadne oko nie widziało innego boga oprócz Ciebie,
który tak działa dla tych, co na niego czekają.
Przychodzisz do tych,
którzy z radością czynią sprawiedliwość,
którzy pamiętają o Tobie,
idąc Twoimi drogami.
Byłeś rozgniewany, ale znów zgrzeszyliśmy,
i zabłądziliśmy.
Wszyscy byliśmy jak nieczyści,
a wszystkie nasze dobre czyny były jak brudna szmata.
Wszyscy opadliśmy z sił jak liście,
a nasze winy jak wiatr nas uniosły.
Nikt już nie wzywa Twojego imienia,
nikt się nie budzi, by wspierać się na Tobie.
Bo skryłeś przed nami Twe oblicze,
zdałeś nas na władzę naszych grzechów.
A jednak teraz, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem.
My jesteśmy gliną, Ty jesteś naszym Twórcą:
wszyscy jesteśmy dziełem Twoich rąk.

– Oto słowo Boże.

Pasterzu Izraela, wysłuchaj,
zajaśniej ponad cherubami!
Obudź swą potęgę
i przyjdź nas zbawić.

Boże Zastępów, powróć!
Spójrz z nieba i zobacz:
odwiedź tę winnicę, ochraniaj ją,
tę, którą zasadziła Twoja potężna ręka.

Niech Twoja ręka wspiera Twego wybrańca,
syna człowieczego, któremu dałeś moc.
Już nie oddalimy się od Ciebie:
spraw, byśmy żyli i wzywali Twego imienia!

Bracia,
łaska wam i pokój
od Boga, Ojca naszego,
i od Pana Jezusa Chrystusa.
Nieustannie dziękuję Bogu za was,
za łaskę, którą otrzymaliście w Chrystusie Jezusie;
w Nim bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko,
we wszelkie słowo
i wszelkie poznanie Boga.
Świadectwo Chrystusa utrwaliło się w was.
Tak że nie brakuje wam żadnego daru,
wam, którzy oczekujecie objawienia się naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On też utwierdzi was aż do końca,
abyście byli bez zarzutu w dniu naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Wierny jest Bóg, który was powołał do wspólnoty ze swoim Synem, Jezusem Chrystusem, naszym Panem.

– Oto słowo Boże.

W owym czasie
Jezus powiedział swoim uczniom:
« Uważajcie, czuwajcie:
bo nie wiecie,
kiedy nadejdzie ten czas.
To jest jak z człowiekiem, który wyjechał w podróż:
zostawiając swój dom,
powierzył swoim sługom wszystko,
każdemu wyznaczył jego zajęcie,
a od odźwiernego zażądał czuwania.
Czuwajcie więc,
bo nie wiecie,
kiedy przyjdzie pan domu,
wieczorem czy o północy,
gdy zapieje kogut, czy rano;
jeśli przyjdzie niespodziewanie,
nech nie zastanie was śpiących.
To, co wam mówię, mówię wszystkim:
Czuwajcie! »

– Oto słowo Pańskie.