Poświęcenie kościoła świętego Michała Archanioła

Dziś, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, obchodzimy uroczystość Poświęcenia kościoła świętego Michała Archanioła (In Dedicatione S. Michaëlis Archangelis), będącą świętem pierwszej klasy. To liturgiczne wspomnienie nie tylko przypomina wielkiego wodza wojsk niebieskich, ale także uroczyście upamiętnia konsekrację starożytnej bazyliki ku jego czci na górze Gargano we Włoszech, która stała się miejscem licznych objawień i pielgrzymek już od V wieku. Święty Michał Archanioł jest czczony jako obrońca Kościoła przed złem i patron Kościoła powszechnego, a liturgia tradycyjna tego dnia wyraźnie podkreśla silny związek między rzeczywistością duchową a liturgicznym życiem Kościoła. Uroczystość ta wskazuje na szczególną rolę aniołów w dziele zbawienia, kierując nasze myśli nie tylko ku osobie św. Michała, ale szerzej: ku niewidzialnej opiece aniołów nad wierzącymi. Tradycja liturgiczna dawnego rytu łacińskiego wybrała 29 września również ze względu na dawną praktykę poświęcania świątyń anielskich jesienią – czas ten symbolizuje rozpoczęcie walki duchowej po zakończeniu letniego spokoju. Uroczystość ta w liturgii Vetus Ordo zachowuje wielką rangę, nie tylko jako wspomnienie konkretnej świątyni, ale także jako wyraz pobożności całego Kościoła, który od wieków prosi św. Michała o opiekę, obecność i obronę. Celebracja ta podkreśla ciągłą walkę Kościoła na ziemi i triumf sił dobra, a wierni są zaproszeni do oddania czci Bogu przez uwielbienie Jego najpotężniejszego Anioła, wzoru służby i pokory. To uroczystość z pełnej tradycji rzymskiej liturgii, nieco odmienna od nowego kalendarza, zachowuje głębokie korzenie historyczne i duchowe, będąc okazją do ponownego odkrycia prawdy o obecności i pomocy świętych aniołów.