Poniedziałek po 10. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego

Dziś w tradycyjnym kalendarzu rzymskim z 1962 roku obchodzimy dzień ferialny, czyli zwykły poniedziałek po 10. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego. Nie jest to wspomnienie żadnego konkretnego świętego czy uroczystości, ale kolejny dzień w tak zwanym okresie po Zesłaniu Ducha Świętego, który jest najdłuższą częścią roku liturgicznego. W tych dniach Kościół pielęgnuje codzienną, regularną modlitwę i wierność w życiu chrześcijańskim, zapraszając wiernych do pogłębienia relacji z Bogiem poprzez codzienność i proste akty cnoty. W liturgii Mszy używa się czytań i modlitw z poprzedniej niedzieli, a kolor zielony wyraża nadzieję oraz duchowy wzrost. Ferialne dni w starym kalendarzu mają szczególne znaczenie: dają przestrzeń na przeżywanie spokojnej, niespektakularnej świętości oraz realizowanie Ewangelii w codziennym życiu. W tradycji Kościoła ten poniedziałek pozwala katolikom skupić się na praktyce cnoty pokory, wytrwałości i uproszczonej modlitwie, poza wielkimi świętami. Kościół kontynuuje zatem swój rytm modlitewny, pamiętając, że zwykłe dni mają wielką duchową wartość.

To jest dzień ferialny według tradycyjnego (1962) kalendarza rzymskiego.