Św. Jan z Maty, wyznawca

Święty Jan z Maty, którego wspomnienie obchodzimy dzisiaj, był założycielem Zakonu Trójcy Przenajświętszej, zwanego zakonem trynitarzy, który powstał pod koniec XII wieku. Urodził się we Francji, w południowej Prowansji, a jego życie przypadło na czas wielkich napięć religijnych i społecznych, szczególnie wynikających z licznych najazdów muzułmańskich na ziemie chrześcijańskie oraz dramatycznego zjawiska niewoli chrześcijan w krajach muzułmańskich. Natchniony doświadczeniem mistycznym podczas swej pierwszej Mszy Świętej, Jan poświęcił swoje życie wykupowi chrześcijańskich jeńców. Tym samym Zakon Trójcy Przenajświętszej stał się świadectwem chrześcijańskiego miłosierdzia, łącząc działalność dobroczynną z gorliwą modlitwą i kultem Trójcy Świętej. Fundacja ta została oficjalnie zatwierdzona przez Papieża Innocentego III i szybko rozprzestrzeniła się po Europie.

Duchowość Jana z Maty koncentrowała się wokół tajemnicy Trójcy Świętej oraz dzieł miłosierdzia wobec najbardziej potrzebujących. Jego życie stanowi przykład poświęcenia i odwagi w służbie Bogu i ludziom cierpiącym — zwłaszcza tym, którzy z powodu wiary znaleźli się w niewoli. Kościół celebruje jego święto, aby przypomnieć o obowiązku chrześcijańskiego miłosierdzia i modlitwy za prześladowanych, a także, by ukazać wzór walki o wolność duchową i fizyczną bliźnich. Ustanowienie tej daty w liturgii związane jest z rocznicą śmierci świętego i szerokim kultem, jaki rozwinął się zarówno we Francji, jak i w całym Kościele Zachodnim.