10 lipca
Święci Siedmiu Braci, męczennicy, oraz święte Rufina i Sekunda, dziewice i męczennice
Piątek 6. tygodnia po Zesłaniu Ducha Świętego
Dnia 10 lipca, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego (Mszał z 1962 r.), Kościół obchodzi wspomnienie Świętych Siedmiu Braci, męczenników, oraz świętych Rufiny i Sekundy, dziewic i męczennic. Według starożytnych przekazów, Siedmiu Braci, których imiona to Feliks, Filip, Witalis, Marcjal, Aleksander, Sylan, Jan, wraz ze swoją matką św. Symforozą, miało ponieść śmierć męczeńską w II wieku w Tivoli niedaleko Rzymu za panowania cesarza Hadriana. Ich świadectwo męstwa i wiary stało się symbolem wytrwałości wśród licznych prześladowań pierwotnego Kościoła. Chociaż ich szczegółowe życiorysy są dziś trudne do zweryfikowania historycznie, tradycja rzymska mocno związała ich kult z wiecznym miastem, oddając im cześć jako wzorom wierności Ewangelii aż po śmierć.
Tego samego dnia wspominane są także dwie męczennice: św. Rufina i św. Sekunda z Rzymu, które według tradycji poniosły śmierć za wiarę w III wieku, nie chcąc wyrzec się Chrystusa i oddać czci pogańskim bogom. Ich odwaga i czystość w obliczu prześladowań stały się przykładem dla wielu chrześcijańskich kobiet. Zachowywanie tej uroczystości w tradycyjnym kalendarzu rzymskim przypomina o ścisłym związku wczesnego Kościoła z męczeństwem oraz o szczególnej roli, jaką odgrywali męczennicy i dziewice w kształtowaniu pobożności chrześcijańskiej. Kościół pragnął podkreślić nie tylko heroizm męczenników, ale także ich rodzinny oraz wspólnotowy wymiar wiary. Święto to posiada rangę trzeciej klasy i przypomina nam, jak wielkie znaczenie w tradycji mają świadkowie Chrystusa, którzy do końca trwali przy Ewangelii.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Święci Siedmiu Braci, męczennicy, oraz święte Rufina i Sekunda, dziewice i męczennice (Vetus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Afryka — Św. Marcjana, dziewica i męczennica
Dzień liturgiczny
IntroitPs 112:2
Łacina
Ps 112:1; 112:9
Laudáte, púeri, Dóminum, laudáte nomen Dómini: qui habitáre facit stérilem in domo, matrem filiórum lætántem.
Ps 112:2
Sit nomen Dómini benedíctum: ex hoc nunc, ei usque in sǽculum.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Laudáte, púeri, Dóminum, laudáte nomen Dómini: qui habitáre facit stérilem in domo, matrem filiórum lætántem.
Polski
Ps 112:1; 112:9
Chwalcie, o dzieci, Pana, chwalcie imię Pańskie: On tej, co była niepłodna, każe mieszkać w domu jako radosnej matce synów.
Ps 112:2
Niech imię Pańskie będzie błogosławione: i teraz, i aż na wieki.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Chwalcie, o dzieci, Pana, chwalcie imię Pańskie: On tej, co była niepłodna, każe mieszkać w domu jako radosnej matce synów.
Kolekta
Łacina
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui gloriósos Mártyres fortes in sua confessióne cognóvimus, pios apud te in nostra intercessióne sentiámus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Spraw, wszechmogący Boże, abyśmy, podziwiając męstwo sławnych Męczenników w wyznawaniu wiary, doznali miłościwego ich wstawiennictwa u Ciebie.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
LekcjaProv 31:10-31
Łacina
Léctio libri Sapiéntiæ
Prov 31:10-31
Mulíerem fortem quis invéniet? Procul et de últimis fínibus prétium eius. Confídit in ea cor viri sui, et spóliis non indigébit. Reddet ei bonum, et non malum, ómnibus diébus vitæ suæ. Quæsívit lanam et linum, et operáta est consílio mánuum suárum. Facta est quasi navis institóris, de longe portans panem suum. Et de nocte surréxit, dedítque prædam domésticis suis, et cibária ancíllis suis. Considerávit agrum, et emit eum: de fructu mánuum suárum plantávit víneam. Accínxit fortitúdine lumbos suos, et roborávit bráchium suum. Gustávit, et vidit, quia bona est negotiátio eius: non exstinguétur in nocte lucérna eius. Manum suam misit ad fórtia, et dígiti eius apprehendérunt fusum. Manum suam apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem. Non timébit dómui suæ a frigóribus nivis: omnes enim doméstici eius vestíti sunt duplícibus. Stragulátam vestem fecit sibi: byssus et púrpura induméntum eius. Nóbilis in portis vir eius, quando séderit cum senatóribus terræ. Síndonem fecit et véndidit, et cíngulum trádidit Chananǽo. Fortitúdo et decor induméntum eius, et ridébit in die novíssimo. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius. Considerávit sémitas domus suæ, et panem otiósa non comédit. Surrexérunt fílii eius, et beatíssimam prædicavérunt: vir eius, et laudávit eam. Multæ fíliæ congregavérunt divítias: tu supergréssa es univérsas. Fallax grátia, et vana est pulchritúdo: múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur. Date ei de fructu mánuum suárum: et laudent eam in portis ópera eius.
℟. Deo grátias.
Polski
Czytania z Księgi Przysłów.
Prz 31:10-31
Na kartach Starego Testamentu znajdujemy obraz idealnej matki całkowicie oddanej mężowi i domownikom.
Mężną niewiastę któż znajdzie? Jej wartość daleko ponad ostatnie granice! Serce jej męża ufność w niej pokłada, a zysków mu nie zabraknie. Świadczy mu to, co dobre, a nie złe, po wszystkie dni jego życia.
Poszukała wełny i lnu i przemyślnie pracowała rękoma swymi. Stała się jako okręt kupiecki, co z dala chleb swój przywozi. Wstała jeszcze wśród nocy i żywność rozdała domownikom, a pokarm swoim służącym. Pomyślała o roli i nabyła ją, z owocu swych rąk zasadziła winnicę. Biodra swe męstwem opasała i umocniła swe ramię. Skosztowała i przekonała się, że dobre jest jej zajęcie: pochodnia jej nocą nie zgaśnie. Sięgnęła ręką po trudne zajęcia, a palce jej ujęły wrzeciono. Nieszczęśliwemu otwarła swą rękę, wyciągnęła swe dłonie ku biedakowi. Dla domu swego o chłody lękać się nie będzie: wszyscy bowiem jej domownicy podwójnie są odziani. Zwierzchnią szatę sporządziła sobie: bisior i purpura to jej odzienie. Mąż jej jest znany wśród bram, gdy ze starszymi okręgu zasiędzie. Tkaninę uczyniła i sprzedała, i dostarczyła pas Chananejczykowi. Moc i dostojność jej szatą, i śmieje się na myśl od dniu ostatnim. Usta swe dla mądrości otwiera, a językiem jej rządzi prawo łagodności. Myślała o ścieżkach domu swego, a chleba bezczynnie nie jadła.
Powstali synowie jej i najszczęśliwszą orzekli. I mąż jej również ją pochwalił: «Wiele córek zgromadziło skarby: tyś je wszystkie przeszła». Zawodny jest wdzięk i próżna jest piękność: niewiasta, co Boga się boi – ta dozna chwały. Dajcie jej z owocu jej rąk, a dzieła jej niech ją chwalą w bramach.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 123:7-8
Łacina
Ps 123:7-8.
Anima nostra, sicut passer, erépta est de láqueo venántium.
℣. Láqueus contrítus est, et nos liberáti sumus: adiutórium nostrum in nómine Dómini, qui fecit cœlum et terram.
Allelúia, allelúia.
℣. Hæc est vera fratérnitas, quæ vicit mundi crímina: Christum secuta est, ínclita tenens regna cœléstia. Allelúia.
Polski
Ps 123:7-8
Dusza nasza niby ptak wyrwała się z sidła łowców.
℣. Sidło się podarło, a my zostaliśmy uwolnieni. Wspomożenie nasze, w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Alleluja, alleluja.
℣. Oto prawdziwe braterstwo, które zwyciężyło występki świata: poszło za Chrystusem, otrzymując zaszczytne Królestwo Niebieskie. Alleluja.
EwangeliaMatt 12:46-50
Łacina
℟. Glória tibi, Dómine.
Matt 12:46-50
In illo témpore: Loquente Iesu ad turbas, ecce, Mater eius et fratres stabant foris, quæréntes loqui ei. Dixit autem ei quidam: Ecce, mater tua et fratres tui foris stant, quæréntes te. At ipse respóndens dicénti sibi, ait: Quæ est mater mea et qui sunt fratres mei? Et exténdens manum in discípulos suos, dixit: Ecce mater mea et fratres mei. Quicúmque enim fécerit voluntátem Patris mei, qui in cœlis est: ipse meus frater et soror et mater est.
Polski
℟. Chwała Tobie Panie.
Mt 12:46-50
Onego czasu: Gdy Jezus mówił do rzeszy, oto matka Jego i bracia stali przed domem, chcąc z Nim mówić. I rzekł Mu ktoś: «Oto matka Twoja i bracia stoją przed domem, szukając Cię». A On odpowiadając rzekł mówiącemu do Niego: «Któż jest matką moją i którzy są braćmi moimi?» I wyciągnąwszy rękę ku uczniom swoim, powiedział: «Oto matka moja i bracia moi. Ktobykolwiek bowiem czynił wolę Ojca mego, który jest w niebiesiech, ten moim bratem i siostrą, i matką jest».
OfiarowaniePs 123:7
Łacina
Ps 123:7
Anima nostra, sicut passer, erépta est de láqueo venántium: láqueus contrítus est, et nos liberáti sumus.
Polski
Ps 123:7
Dusza nasza niby ptak wyrwała się z sidła łowców; sidło się podarło, a my zostaliśmy uwolnieni.
Secreta
Łacina
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaMatt 12:50
Łacina
Matt 12:50
Quicúmque fécerit voluntátem Patris mei, qui in cœlis est: ipse meus frater et soror et mater est, dicit Dóminus.
Polski
Mt 12:50
Ktobykolwiek czynił wolę Ojca mego, który jest w niebie, ten moim bratem, i siostrą, i matką jest, mówi Pan.
Pokomunia
Łacina
Quǽsumus, omnípotens Deus: ut, intercedéntibus Sanctis tuis, illíus salutáris capiámus efféctum; cuius per heec mystéria pignus accépimus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Prosimy Cię, wszechmogący Boże, abyśmy za wstawiennictwem Twoich Świętych osiągnęli zbawienie, którego zadatek otrzymaliśmy w tych tajemnicach.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium