Środa Popielcowa

Teraz – wyrocznia Pana –
wroćcie do Mnie całym swym sercem,
w poście, płaczu i żałobie!
Rozedrzyjcie serca wasze, a nie szaty,
i nawróćcie się do Pana, Boga waszego,
gdyż On jest łaskawy i miłosierny,
pospieszny do gniewu, pełen łaski,
żałujący zła.
Kto wie? Może zmieni zamiar,
odstąpi od zła
i pozostawi po sobie błogosławieństwo:
wtedy będziecie mogli złożyć ofiary i dary
Panu, waszemu Bogu.
Zadmijcie w róg na Syjonie,
zarządźcie święty post, ogłoście uroczyste zgromadzenie,
zgromadźcie lud, zwołajcie świętą wspólnotę,
sprowadźcie starców,
zbieżcie dzieci i niemowlęta!
Niech wyjdzie oblubieniec ze swej izby,
a oblubienica z komnaty swojej!
Między przedsionkiem a ołtarzem
kapłani, słudzy Pana,
będą płakać i mówić:
«Zlituj się, Panie, nad swoim ludem,
nie wydawaj swojego dziedzictwa
na pohańbienie, na drwiny pogan!
Czy można by powiedzieć:
“Gdzież jest ich Bóg?”»

I Pan zatroszczył się o swój kraj,
zlitował się nad swoim ludem.

– Oto słowo Boże.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
według wielkiego miłosierdzia swego zgładź moje nieprawości.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy,
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Bo ja uznaję moją nieprawość,
i mój grzech zawsze jest przede mną.
Przeciw Tobie samemu zgrzeszyłem,
i uczyniłem, co złe w Twoich oczach.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste,
odnów we mnie moc ducha. 
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza,
i nie odbieraj mi swojego świętego ducha. 

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia;
i wspieraj mnie duchem ofiarnym.
Panie, otwórz moje wargi,
a moja usta będą głosić Twoją chwałę.

Bracia,
jesteśmy wysłannikami Chrystusa,
i przez nas Bóg sam wzywa:
prosimy w imię Chrystusa,
dajcie się pojednać z Bogiem.
Tego, który nie znał grzechu,
Bóg uczynił dla nas grzechem,
abyśmy w Nim stali się sprawiedliwością Bożą.
Jako współpracownicy Boga
napominamy was także,
abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej.
Mówi bowiem Pismo:
W czasie pomyślnym wysłuchałem ciebie,
a w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą.
Oto teraz czas upragniony,
otóż teraz dzień zbawienia.

– Oto słowo Boże.

W owym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych
nie wykonywali przed ludźmi po to,
aby was widzieli.
W przeciwnym razie nie będziecie mieli nagrody
u Ojca waszego, który jest w niebie.

Kiedy więc dajesz jałmużnę,
nie trąb przed sobą,
jak to czynią obłudnicy w synagogach i na ulicach,
aby ich ludzie chwalili.
Zaprawdę, powiadam wam: ci już otrzymali swoją nagrodę.
A ty, gdy dajesz jałmużnę,
niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa,
aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu;
i Ojciec twój, który widzi w ukryciu,
odda to tobie.

Kiedy się modlicie,
nie bądźcie jak obłudnicy:
lubią bowiem wystawać i modlić się w synagogach oraz na rogach ulic,
żeby się pokazać ludziom.
Zaprawdę, powiadam wam: ci już otrzymali swoją nagrodę.
Ty zaś, gdy chcesz się modlić,
wejdź do swej izdebki,
zamknij drzwi,
i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu;
i Ojciec twój, który widzi w ukryciu,
odda to tobie.

Kiedy pościcie,
nie bądźcie posępni jak obłudnicy:
przybierają oni smutny wygląd,
aby pokazać ludziom, że poszczą.
Zaprawdę, powiadam wam: ci już otrzymali swoją nagrodę.
Ty zaś, gdy pościsz,
namaść sobie głowę i umyj twarz;
aby nie ludzie widzieli, że pościsz,
ale twój Ojciec, który jest w ukryciu;
i Ojciec twój, który widzi w ukryciu,
odda to tobie.»

– Oto słowo Pańskie.