Wtorek, 5. tydzień zwykły

Gdy Bóg stworzył niebo i ziemię,
Bóg powiedział jeszcze:
« Niech wody zaroją się
mnóstwem istot żywych,
a ptaki niech latają nad ziemią,
pod sklepieniem nieba. »
Bóg stworzył, według ich rodzaju,
wielkie potwory morskie,
wszelkie żywe istoty, które się poruszają
i roją w wodach,
a także, według ich rodzaju,
wszystkie ptaki latające.
I Bóg zobaczył, że to było dobre.
Bóg im pobłogosławił tymi słowami:
« Bądźcie płodni i rozmnażajcie się,
napełniajcie morza,
niech ptaki rozmnażają się na ziemi. »
I nastał wieczór, i nastał poranek:
piąty dzień.

I Bóg powiedział:
« Niech ziemia wyda istoty żywe
według ich rodzaju:
bydło, pełzające zwierzęta i dzikie bestie
według ich rodzaju. »
I tak się stało.
Bóg uczynił dzikie zwierzęta według ich rodzaju,
bydło według jego rodzaju,
i wszystkie pełzające zwierzęta ziemi według ich rodzaju.
I Bóg zobaczył, że to było dobre.

Bóg powiedział:
« Uczyńmy człowieka na nasz obraz,
podobnego do nas.
Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptakami nieba,
nad bydłem, nad wszystkimi dzikimi zwierzętami,
i nad wszystkimi zwierzętami,
które pełzają po ziemi. »
Bóg stworzył człowieka na swój obraz,
na obraz Boga go stworzył,
stworzył ich mężczyzną i kobietą.
Bóg im pobłogosławił i powiedział do nich:
« Bądźcie płodni i rozmnażajcie się,
napełniajcie ziemię i podporządkujcie ją sobie.
Panujcie
nad rybami morskimi, nad ptakami nieba,
i nad wszystkimi zwierzętami, które pełzają po ziemi. »
Bóg powiedział jeszcze:
« Oto daję wam wszelką roślinę wydającą nasienie
na całej powierzchni ziemi,
i wszelkie drzewo, którego owoc zawiera nasienie:
to będzie waszym pokarmem.
Wszystkim zwierzętom ziemi,
wszystkim ptakom niebieskim,
wszystkiemu, co porusza się po ziemi
i ma tchnienie życia,
dałem jako pokarm wszelką zieloną roślinę. »
I tak się stało.
Bóg zobaczył wszystko, co uczynił;
a oto: było to bardzo dobre.
I nastał wieczór, i nastał poranek:
szósty dzień.

Tak zostały ukończone niebo i ziemia
ze wszystkim, co się na nich znajduje.
Dnia siódmego
Bóg ukończył dzieło, które uczynił.
Odpoczął dnia siódmego
od całego swego dzieła, które uczynił.
I Bóg pobłogosławił dzień siódmy:
uświęcił go,
bo w tym dniu odpoczął
od całego dzieła stworzenia, które uczynił.

Takie było pochodzenie nieba i ziemi,
gdy zostały stworzone.

– Oto słowo Boże.

Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło Twoich palców,
na księżyc i gwiazdy, któreś ustanowił,
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Boga,
uczyniłeś go ukoronowanym chwałą i czcią;
postawiłeś go nad dziełami rąk swoich,
i wszystko złożyłeś pod jego stopy.

Wszystkie owce i bydło,
a także dzikie zwierzęta,
ptaki powietrzne i ryby morskie,
wszystko, co szlakiem swym przemierza morza.

W owym czasie
Faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy,
zebrali się wokół Jezusa
i zobaczyli, że niektórzy z Jego uczniów spożywają posiłek
brudnymi, to znaczy nieumytymi rękoma.
— Faryzeusze bowiem, podobnie jak wszyscy Żydzi,
zachowują staranne mycie rąk przed jedzeniem,
przez przywiązanie do tradycji przodków;
a po powrocie z rynku
nie jedzą, dopóki nie obmyją się wodą,
i są przywiązani jeszcze przez tradycję
do wielu innych zwyczajów:
obmywanie kubków, dzbanków i naczyń.
Wtedy faryzeusze i uczeni w Piśmie zapytali Jezusa:
« Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji przodków?
Spożywają posiłki nieczystymi rękoma. »
Jezus im odpowiedział:
« Słusznie Izajasz prorokował o was, obłudnicy,
jak jest napisane:
Ten lud czci Mnie wargami,
ale ich serce daleko jest ode Mnie.
Na próżno Mi oddają cześć;
dogmaty, których uczą, są tylko nakazami ludzkimi.
I wy odrzucacie przykazanie Boże,
by trzymać się tradycji ludzkiej. »
I mówił do nich jeszcze:
« Naprawdę dobrze unieważniacie przykazanie Boże
aby wprowadzić swoją tradycję.
Bo Mojżesz powiedział:
Czcij ojca swego i matkę swoją.
Oraz jeszcze:
Kto złorzeczy ojcu albo matce, niech będzie ukarany śmiercią.
A wy mówicie:
Przypuśćmy, że ktoś powie ojcu lub matce:
«Ofiarą [korbane], to znaczy darem dla Boga, są środki,
którymi mógłbym ci pomóc»,
wtedy już mu nie pozwalacie nic uczynić
dla ojca czy matki;
naruszacie w ten sposób słowo Boże
przez tradycję, którą przekazujecie.
I robicie wiele podobnych rzeczy. »

– Oto słowo Pańskie.