Św. Wawrzyńca, męczennika

Dziś, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, Kościół obchodzi święto św. Wawrzyńca, męczennika — jednego z najsławniejszych męczenników starożytnego Rzymu. Wawrzyniec był diakonem rzymskim w III wieku i zyskał sławę przez swoją niezwykłą wiarę, umiłowanie ubogich oraz heroiczną śmierć dla Chrystusa. Jego życie jest związane z czasami prześladowań chrześcijan za cesarza Waleriana. Tradycja, choć nieco legendarna, głosi, że Wawrzyniec został aresztowany, gdy odmówił wydania majątku Kościoła rzymskim władzom i przekazał te dobra ubogim oraz potrzebującym. Za swoją wierność został poddany torturom i okrutnie męczony, ostatecznie ginąc na rozżarzonej kracie. Jego świadectwo wiary szybko stało się znane, a kult Wawrzyńca rozprzestrzenił się w całym Kościele Zachodnim niemal natychmiast po jego męczeńskiej śmierci.

Św. Wawrzyniec czczony jest jako patron ubogich, diakonów oraz strażników i kucharzy; jest także jednym z najważniejszych świętych starożytnego Rzymu. Tradycyjny kalendarz rzymski umieszcza jego święto 10 sierpnia — dzień upamiętniający jego męczeństwo. Jego rangę II klasy podkreśla ogromne znaczenie tego świętego dla pierwotnego Kościoła, kultu męczenników i Rzymu jako centrum chrześcijaństwa. Liturgiczny kolor czerwony odzwierciedla świadectwo krwi przelanej za wiarę w Chrystusa. Dzień ten w tradycyjnej liturgii rzymskiej przypomina o znaczeniu odwagi w wyznawaniu wiary, posługi miłosierdzia oraz o wartości życia oddanego Bogu aż do końca.