9 sierpnia
11. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
11. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Dziś, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego z 1962 roku, Kościół Katolicki obchodzi 11. Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. W liturgii okresu po Pięćdziesiątnicy codzienne życie chrześcijańskie zostaje oświetlone światłem zesłanego Ducha Świętego – Jego dary dokonują się w duszach i prowadzą wiernych przez codzienne trudy ku coraz większej świętości. Te kolejne niedziele stanowią czas wzrastania w łaskach Bożych, zdobywanych w okresie wielkanocnym, przez praktykowanie cnót, dzieła miłosierdzia i gorliwości w modlitwie oraz wierność Eucharystii. Tradycyjna liturgia tej niedzieli podkreśla centralną rolę sakramentów w życiu Kościoła, nawiązując do potrzeby stałej odnowy duchowej i nawracania serca. Niedziele po Zesłaniu Ducha Świętego nie mają własnych, wielkich postaci świętych – są niejako dedykowane zbiorowemu pielgrzymowaniu ludu Bożego i jego uświęceniu tu i teraz. Podkreśla się również niesłabnącą obecność i działanie Ducha Świętego, który podtrzymuje Mistyczne Ciało Chrystusa na ziemi – Kościół. Obchodzenie każdej z tych niedziel w okresie po Zielonych Świątkach ma mocne korzenie w starożytnej tradycji, a zielony kolor liturgiczny symbolizuje nadzieję i duchowy wzrost. Dzisiejsza niedziela obchodzona jest jako uroczystość II klasy, czyli posiada duże znaczenie liturgiczne, przewyższając wspomnienia świętych przypadające na ten dzień. Uroczystość ta kieruje naszą uwagę na codzienną wierność, wytrwałość i żywą relację z Bogiem, będącą owocem darów Ducha Świętego. Jest to 11. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego według tradycyjnego (1962) kalendarza rzymskiego.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o 11. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (Vetus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
IntroitPs 67:2
Łacina
Ps 67:6-7; 67:36
Deus in loco sancto suo: Deus qui inhabitáre facit unánimes in domo: ipse dabit virtútem et fortitúdinem plebi suæ.
Ps 67:2
Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius: et fúgiant, qui odérunt eum, a fácie eius.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deus in loco sancto suo: Deus qui inhabitáre facit unánimes in domo: ipse dabit virtútem et fortitúdinem plebi suæ.
Polski
Ps 67:6-7; 67:36
Bóg w mieszkaniu swoim świętym. Ten Bóg wprowadza samotnych do domu. On lud swój potęgą i siłą obdarza.
Ps 67:2
Powstaje Bóg, a pierzchają nieprzyjaciele Jego; uciekają przed Nim ci, co Go nienawidzą.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Bóg w mieszkaniu swoim świętym. Ten Bóg wprowadza samotnych do domu. On lud swój potęgą i siłą obdarza.
Kolekta
Łacina
Omnípotens sempitérne Deus, qui, abundántia pietátis tuæ, et mérita súpplicum excédis et vota: effúnde super nos misericórdiam tuam; ut dimíttas quæ consciéntia métuit, et adícias quod orátio non præsúmit.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Wszechmocny, wiekuisty Boże, Ty przewyższasz obfitością dobrodziejstw Twoich pragnienia i zasługi błagających Ciebie, obdarz nas miłosierdziem Twoim i odpuść nam, co sumienie niepokoi, a użycz tego, o co prosić się nie ośmielamy.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Lekcja1 Cor 15:1-10
Łacina
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios.
1 Cor 15:1-10
Fratres: Notum vobis fácio Evangélium, quod prædicávi vobis, quod et accepístis, in quo et statis, per quod et salvámini: qua ratione prædicáverim vobis, si tenétis, nisi frustra credidístis. Trádidi enim vobis in primis, quod et accépi: quóniam Christus mortuus est pro peccátis nostris secúndum Scriptúras: et quia sepúltus est, et quia resurréxit tértia die secúndum Scriptúras: et quia visus est Cephæ, et post hoc úndecim. Deinde visus est plus quam quingéntis frátribus simul, ex quibus multi manent usque adhuc, quidam autem dormiérunt. Deinde visus est Iacóbo, deinde Apóstolis ómnibus: novíssime autem ómnium tamquam abortívo, visus est et mihi. Ego enim sum mínimus Apostolórum, qui non sum dignus vocári Apóstolus, quóniam persecútus sum Ecclésiam Dei. Grátia autem Dei sum id quod sum, et grátia eius in me vácua non fuit.
℟. Deo grátias.
Polski
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.
1 Kor 15:1-10
Bracia: Przypominam wam Ewangelię, którą wam głosiłem i którąście przyjęli, i w której trwacie. Przez nią też i zbawieni będziecie, jeśli ją zachowacie taką, jaką wam głosiłem: chyba żeście na próżno uwierzyli. Bo naprzód podałem wam, com też otrzymał, że Chrystus umarł za grzechy nasze według Pisma, i że był pogrzebany, i że zmartwychwstał trzeciego dnia według Pisma, że ukazał się Kefasowi, a potem jedenastu. Potem widziało Go jednocześnie więcej niż pięciuset braci, z których wielu żyje dotychczas, a niektórzy pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, potem wszystkim Apostołom. A w końcu po wszystkich, niby poronionemu płodowi, ukazał się i mnie. Bom ja jest najmniejszy z Apostołów, niegodny zwać się Apostołem, i żem prześladował Kościół Boży. A z łaski Bożej jestem tym, czym jestem, i łaska Jego na próżno nie była mi dana.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 80:2-3
Łacina
Ps 27:7 27:1
In Deo sperávit cor meum, et adiútus sum: et reflóruit caro mea, et ex voluntáte mea confitébor illi.
℣. Ad te, Dómine, clamávi: Deus meus, ne síleas, ne discédas a me. Allelúia, allelúia
Ps 80:2-3
Exsultáte Deo, adiutóri nostro, iubiláte Deo Iacob: súmite psalmum iucúndum cum cíthara. Allelúia.
Polski
Ps 27:7 27:1
Na Boga się zdałem, a On mnie pokrzepił, przeto me serce radością przejęte i dzięki Mu składam ochotnie.
℣. Do Ciebie wołam, Panie. Boże mój, nie milcz na prośbę moją, nie odstępuj ode mnie. Alleluja, alleluja.
Ps 80:2-3
Śpiewajcie z radością Bogu, mocy naszej, wznoście okrzyki Bogu Jakuba. Zanućcie pieśń dźwięczną i uderzcie w cytry. Alleluja.
EwangeliaMarc 7:31-37
Łacina
℟. Glória tibi, Dómine.
Marc 7:31-37
In illo témpore: Exiens Iesus de fínibus Tyri, venit per Sidónem ad mare Galilǽæ, inter médios fines Decapóleos. Et addúcunt ei surdum et mutum, et deprecabántur eum, ut impónat illi manum. Et apprehéndens eum de turba seórsum, misit dígitos suos in aurículas eius: et éxspuens, tétigit linguam eius: et suspíciens in cœlum, ingémuit, et ait illi: Ephphetha, quod est adaperíre. Et statim apértæ sunt aures eius, et solútum est vínculum linguæ eius, et loquebátur recte. Et præcépit illis, ne cui dícerent. Quanto autem eis præcipiébat, tanto magis plus prædicábant: et eo ámplius admirabántur, dicéntes: Bene ómnia fecit: et surdos fecit audíre et mutos loqui.
Polski
℟. Chwała Tobie Panie.
Mk 7:31-37
Onego czasu: Jezus, wyszedłszy z granic Tyru przez Sydon, przyszedł nad Morze Galilejskie poprzez granice Dekapolu. I przywiedziono Mu głuchego i niemego, prosząc Go, aby włożył nań rękę. A wziąwszy go na bok, z dala od rzeszy, włożył palce swoje w uszy jego, a śliną swą dotknął języka jego i wejrzawszy w niebo westchnął, i rzekł do niego: «Effetha!» to znaczy: «Otwórz się». I natychmiast otworzyły się uszy jego, i rozwiązały się więzy języka jego, i mówił dobrze. I rozkazał im, aby nikomu nie powiadali. Ale im więcej im nakazywał, tym więcej jeszcze rozgłaszali i tym bardziej zdumiewali się, mówiąc: «Dobrze wszystko uczynił, i głuchym sprawił, że słyszą, i niemym, że mówią».
OfiarowaniePs 29:2-3
Łacina
Ps 29:2-3
Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me, nec delectásti inimícos meos super me: Dómine, clamávi ad te, et sanásti me.
Polski
Ps 29:2-3
Wysławiam Cię, Panie, żeś mnie ocalił i nie dałeś mym wrogom cieszyć się z mej zguby, Panie, wołam do Ciebie i zachowałeś mi życie.
Secreta
Łacina
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaProv 3:9-10
Łacina
Prov 3:9-10
Hónora Dóminum de tua substántia, et de prímitiis frugum tuárum: et implebúntur hórrea tua saturitáte, et vino torculária redundábunt.
Polski
Prz 3:9-10
Czyń Panu ofiary z majętności twojej i z pierwocin plonów twoich, a napełnią się spichlerze twoje zbożem i piwnice obfitować będą w wino.
Pokomunia
Łacina
Sentiámus, quǽsumus, Dómine, tui perceptióne sacraménti, subsídium mentis et córporis: ut, in utróque salváti, cæléstis remédii plenitúdine gloriémur.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Prosimy cię, Panie, daj nam doznać spożywając Twój Sakrament, pomocy na duszy i ciele, abyśmy całkowicie uzdrowieni cieszyli się pełnią niebiańskiej łaski.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium