Czwartek, 23. tydzień zwykły

Bracia,
wiedza wbija w pychę,
ale miłość buduje.
Jeśli ktoś sądzi, że coś już poznał,
to jeszcze nie poznał tak, jak powinien; lecz jeśli ktoś miłuje Boga, Bóg naprawdę go zna. Jeśli chodzi o jedzenie mięsa ofiarowanego bożkom, czy możemy to robić? Wiemy, że bożek na świecie to nic, i nie ma boga, tylko Jeden Bóg. Chociaż przecież na niebie i na ziemi są tacy, których nazywa się bogami – i rzeczywiście jest wielu „bogów” i „panów” –, dla nas jednak jest tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i ku któremu zmierzamy; i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu żyjemy. Lecz nie wszyscy posiadają tę wiedzę: niektórzy, przyzwyczajeni dotąd do bożków, jedząc takie mięso, są przekonani, że oddają cześć bożkom, i ich sumienie, które jest słabe, zostaje skalane. Gdy jeden z nich zobaczy ciebie, posiadającego tę wiedzę, siedzącego przy stole w świątyni bożka, ten człowiek o słabym sumieniu nie poczuje się zachęcony, by zjeść mięso ofiarowane bożkom? A twoja wiedza doprowadzi do zguby słabego, tego brata, za którego umarł Chrystus. Tak więc, grzesząc przeciwko waszym braciom i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie przeciwko samemu Chrystusowi. Dlatego jeśli sprawa pokarmu ma być powodem upadku mojego brata, to już nigdy nie będę jeść mięsa, aby nie stać się powodem jego upadku.

– Oto słowo Boże.

Badasz mnie, Panie, i znasz mnie!
Wiesz, kiedy siadam i wstaję; z daleka czytasz w moich myślach. Czy chodzę, czy spoczywam, widzisz mnie, wszystkie moje drogi są Ci znane.

Ty utworzyłeś moje nerki, tkałeś mnie w łonie mojej matki. Wyznaję przed Tobą cud, zadziwiające jest moje istnienie.

Badaj mnie, Boże, poznaj moje myśli; doświadcz mnie, poznaj moje serce! Zobacz, czy kroczę drogą bożków, i prowadź mnie drogą wieczności.

W owym czasie
Jezus powiedział do swoich uczniów:
« Mówię wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą. Błogosławcie tym, którzy was przeklinają, módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Temu, kto cię uderzy w jeden policzek, nadstaw drugi. Temu, kto zabiera ci płaszcz, nie odmawiaj także i tuniki. Dawaj każdemu, kto cię prosi, a od tego, kto zabiera twoją własność, nie żądaj zwrotu. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, tak i wy im czyńcie. Jeśli miłujecie tych, którzy was miłują, jakaż za to dla was wdzięczność? Przecież i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują. A jeśli czynicie dobro tym, którzy wam dobrze czynią, jakaż za to dla was wdzięczność? I grzesznicy czynią to samo. Jeśli pożyczacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to dla was wdzięczność? I grzesznicy pożyczają grzesznikom, by tyle samo otrzymać. Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się nie spodziewając w zamian. Wtedy będzie wielka wasza nagroda i będziecie synami Najwyższego, gdyż On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. Bądźcie miłosierni jak miłosierny jest wasz Ojciec. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane: miara dobrą, natłoczoną, ubitą, przepełnioną wsypią wam w zanadrze; gdyż jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą.»

– Oto słowo Pańskie.