11 grudnia
Św. Damazego I, papieża
Piątek, 2. tydzień Adwentu
Św. Damazy I był papieżem w drugiej połowie IV wieku, w czasach burzliwych sporów doktrynalnych i podziałów w Kościele. Jego pontyfikat przypadł na okres walki z arianizmem oraz napięć związanych ze schizmami, które zagrażały jedności chrześcijaństwa. Zasłynął jako gorliwy obrońca wiary katolickiej i promotor kultu męczenników – zachęcał do odnawiania katakumb oraz opisywania miejsc pochówku pierwszych chrześcijan, przyczyniając się do popularyzacji pamięci o męczennikach w całym Kościele. To właśnie za jego pontyfikatu św. Hieronim podjął się tłumaczenia Pisma Świętego na łacinę (Wulgata), co miało niezwykłe znaczenie dla kształtowania liturgii i teologii zachodniego chrześcijaństwa.
Św. Damazy słynął również z troski o dyscyplinę kościelną oraz promowania jedności biskupów. Szczególnie ważna była dla niego rola Rzymu jako centrum chrześcijaństwa, co podkreślał w wielu swoich inicjatywach. Kościół wspomina Św. Damazego I jako pasterza mocno zaangażowanego w obronę prawdy i troskę o jedność wspólnoty wierzących. Jego wspomnienie jest okazją do modlitwy za papieża i cały Kościół, a także przypomnieniem o konieczności wierności Ewangelii pośród przeciwności.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Damazego I, papieża (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieIs 48, 17-19
Tak mówi Pan, twój Odkupiciel,
Święty Izraela:
Ja jestem Pan, twój Bóg,
który cię poucza dla twego dobra,
i prowadzi cię drogą, którą masz iść.
O, gdybyś zważał na moje przykazania,
twoje szczęście byłoby jak rzeka,
a twoja sprawiedliwość jak morskie fale.
Twoje potomstwo byłoby liczne jak piasek,
twe odrośla jak ziarenka piasku;
jego imię nie zostałoby wymazane
ani zniszczone przede mną.
– Oto słowo Boże.
Psalm1, 1-2, 3, 4.6
Szczęśliwy człowiek,
który nie idzie za radą występnych,
nie wkracza na drogę grzeszników,
i nie zasiada w gronie szyderców,
ale ma upodobanie w Prawie Pana
i rozważa Jego Prawo dniem i nocą!
On jest jak drzewo
zasadzone nad strumieniem wód,
które wydaje owoc w swoim czasie;
a jego liście nie więdną,
i wszystko, co czyni, pomyślnie wypada.
Co innego występni – ci są jak plewa.
Bo są jak plewa,
rozproszona przez wiatr.
Pan zna drogę sprawiedliwych,
ale droga występnych zaginie.
EwangeliaMt 11, 16-19
W owym czasie
Jezus powiedział do tłumów:
« Z kim mam porównać to pokolenie?
Przypomina ono dzieci siedzące na rynku,
które wołają do innych:
“Graliśmy wam na fujarce,
lecz nie tańczyliście.
Śpiewaliśmy pieśni żałobne,
a wyście się nie bili w piersi.”
Przyszedł bowiem Jan: nie jadł i nie pił,
a mówią: “Zły duch go opętał!”
Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije,
a mówią: “Oto żarłok i pijak,
przyjaciel celników i grzeszników.”
Ale mądrość została usprawiedliwiona
przez swoje czyny. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org