12 grudnia
Matka Boża z Guadalupe
Sobota, 2. tydzień Adwentu
Kanada : Błogosławiona Dziewica Maria z Guadalupe (Kanada)
Święto Matki Bożej z Guadalupe obchodzone jest 12 grudnia i należy do najważniejszych uroczystości maryjnych nie tylko w Meksyku, ale i w całym Kościele katolickim, zwłaszcza w obu Amerykach. Wydarzenie to sięga roku 1531, kiedy to według przekazów Maryja objawiła się Juanowi Diego, prostemu Indianinowi, na wzgórzu Tepeyac, nieopodal współczesnego miasta Meksyk. Maryja przedstawiła się jako Matka wszystkich ludzi i pozostawiła swój wizerunek na płaszczu Juana Diego — cudownie zachowany obraz, który od wieków gromadzi tłumy pielgrzymów. Objawienia te miały kluczowe znaczenie dla ewangelizacji kontynentu latynoamerykańskiego i są uważane za znak solidarności Maryi z ubogimi i pokornymi. W duchowości maryjnej związanej z Guadalupe szczególną rolę odgrywają zawierzenie, współczucie i troska o sprawiedliwość społeczną; Maryja jest tu ukazana jako Matka wszystkich narodów, zwłaszcza tych, którzy czują się wykluczeni.
Kościół katolicki uznał cudowny charakter objawień i wizerunku, a Matka Boża z Guadalupe została ogłoszona Patronką obu Ameryk przez papieża Piusa XII. Uroczystość ta jest symbolem jedności, pociechy i nadziei dla ludzi odczuwających trudności, niosąc przesłanie Bożej miłości i bliskości poprzez macierzyńską obecność Maryi.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Matka Boża z Guadalupe (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Kanada — Błogosławiona Dziewica Maria z Guadalupe (Kanada)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieSi 48, 1-4.9-11
W tych dniach
prorok Eliasz pojawił się jak ogień,
jego słowo płonęło jak pochodnia.
Sprowadził głód na Izraela,
i swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
Na słowo Pana zamknął niebo,
i trzykrotnie sprowadził ogień.
Jakże byłeś groźny, Eliaszu, w swoich cudach!
Kto mógłby się chlubić, że jest tobie równy?
Ty, który zostałeś zabrany w wichrze ognia
na rydwanie z ognistymi rumakami;
ty, który zostałeś przygotowany na czas ostateczny,
jak jest napisane,
aby ułagodzić gniew zanim wybuchnie,
aby zwrócić serca ojców ku synom
i przywrócić pokolenia Jakuba…
szczęśliwi ci, którzy cię zobaczą,
szczęśliwi ci, którzy zasnęli w miłości;
również i my posiądziemy prawdziwe życie.
– Oto słowo Boże.
Psalm79 (80), 2ac.3bc, 15-16a, 18-19
Pasterzu Izraela, wysłuchaj,
zajaśniej nad cherubinami!
Obudź swą potęgę
i przyjdź nas zbawić.
Boże Zastępów, wróć!
Spójrz z nieba i zobacz:
nawiedź tę winnicę, strzeż jej,
którą zasadziła Twoja potężna ręka.
Niech Twoja ręka wspiera Twego wybrańca,
syna człowieczego, któremu dałeś siłę.
Nigdy już nie oddalimy się od Ciebie:
spraw, byśmy żyli i wzywali Twego imienia!
EwangeliaMt 17, 10-13
Schodząc z góry,
ucczniowie zapytali Jezusa:
« Dlaczego więc uczeni w Piśmie mówią,
że prorok Eliasz ma wpierw przyjść? »
Jezus im odpowiedział:
« Eliasz przyjdzie
i wszystko odnowi.
Lecz powiadam wam:
Eliasz już przyszedł;
zamiast go rozpoznać,
zrobili mu wszystko, co chcieli.
Tak też i Syn Człowieczy będzie przez nich cierpiał. »
Wtedy uczniowie zrozumieli,
że mówił im o Janie Chrzcicielu.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org