3ème Dimanche de l'Avent, de Gaudete

Duch Pana Boga nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim,
opatrywał rany serc złamanych,
zapowiadał jeńcom wyzwolenie,
a więźniom swobodę,
głosił rok łaski od Pana.

Ogromnie się weselę w Panu,
a dusza moja raduje się w moim Bogu.
Bo oblekł mnie w szaty zbawienia,
otoczył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada diadem,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
Bo jak ziemia wydaje swój plon,
a ogród sprawia, że kiełkuje zasiew,
tak Pan Bóg sprawi, że zakwitnie sprawiedliwość i chwała
wobec wszystkich narodów.

– Oto słowo Boże.

Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy;
odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny;
święte jest Jego imię,
a Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
dla tych, którzy się Go boją.

Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pamiętając o swoim miłosierdziu.

Bracia,
zawsze się radujcie,
módlcie się nieustannie,
w każdym położeniu dziękujcie;
taka jest bowiem wola Boża względem was
w Chrystusie Jezusie.
Ducha nie gaście,
proroctw nie lekceważcie,
ale wszystko badajcie:
co dobre — zachowujcie,
a zła wszelkiego unikajcie.
Sam Bóg pokoju
niech was całkowicie uświęci,
a cały wasz duch, dusza i ciało
niech będą bez zarzutu zachowane
na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa.
Wierny jest Ten, który was powołuje:
on też tego dokona.

– Oto słowo Boże.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga;
miał na imię Jan.
Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o Światłości,
by wszyscy dzięki niemu uwierzyli.
Nie był on Światłością,
ale miał zaświadczyć o Światłości.

A oto świadectwo Jana:
gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy
kapłanów i lewitów,
aby go zapytali:
« Kim jesteś? »
On wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając otwarcie:
« Ja nie jestem Mesjaszem ».
Zapytali go:
« Cóż więc?
Czy jesteś Eliaszem? »
Odrzekł:
« Nie jestem ».
– « Czy jesteś prorokiem? »
Odpowiedział:
« Nie ».
Powiedzieli mu więc:
« Kim jesteś?
Musimy dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali.
Co mówisz sam o sobie? »
On odpowiedział:
« Jam głos wołającego na pustyni:
Prostujcie drogę Pańską,
jak powiedział prorok Izajasz ».
A wysłani byli spośród faryzeuszów.
Zadali mu jeszcze pytanie:
« Czemu więc chrzcisz,
skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? »
Jan odpowiedział im:
« Ja chrzczę wodą.
Pośród was stoi Ten,
którego wy nie znacie;
to Ten, który po mnie idzie,
a któremu ja nie jestem godzien
rozwiązać rzemyka u Jego sandała ».

Działo się to w Betanii, za Jordanem,
tam, gdzie Jan udzielał chrztu.

– Oto słowo Pańskie.