14 grudnia
Św. Jana od Krzyża
Poniedziałek, 3. tydzień Adwentu
Św. Jan od Krzyża to jeden z najwybitniejszych mistyków i teologów Kościoła katolickiego, żyjący w XVI wieku w Hiszpanii. Był karmelitą bosym, współpracownikiem św. Teresy z Ávili, który wniósł ogromny wkład w reformę zakonu karmelitańskiego, dążąc do pogłębienia życia modlitwy, ascezy i duchowej ciszy. Jego pisma – takie jak "Droga na Górę Karmel", "Noc ciemna", "Pieśń duchowa" – należą do największych dzieł mistyki chrześcijańskiej i opisują drogę duszy do zjednoczenia z Bogiem przez oczyszczenie, ogołocenie i miłość. Duchowość św. Jana jest głęboko zakorzeniona w Biblii i Tradycji Kościoła, a także mocno akcentuje rolę całkowitego zaufania Bogu nawet pośród ciemnych, trudnych doświadczeń, zwanych "nocą ciemną". Jego życie nie było pozbawione trudności: znosił niezrozumienie i prześladowania nawet od współbraci, wielokrotnie przebywał w więzieniu, gdzie właśnie powstały jego najgłębsze wiersze i traktaty. Kościół czci św. Jana od Krzyża jako wielkiego doktora duchowości, kładąc w dniu jego wspomnienia szczególny nacisk na odkrycie głębi miłości Boga oraz na przemianę serca poprzez modlitwę i ofiarę. To okazja, by dziękować za jego świadectwo i uczyć się od niego odważnego zawierzania Bożemu prowadzeniu, nawet kiedy nie rozumiemy Bożych dróg.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Jana od Krzyża (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieNb 24, 2-7.15-17a
W owym czasie
poganin prorok Balaam podniósł oczy
i zobaczył Izraela rozłożonego obozem według pokoleń.
Duch Boży zstąpił na niego
i wypowiedział te tajemnicze słowa:
„Otok Balaama, syna Beora,
otok człowieka o przenikliwym spojrzeniu,
otok tego, który słyszy słowa Boga.
Widzi, co Wszechmocny mu ukazuje,
popada w zachwycenie i otwierają się jego oczy.
Jak piękne są twoje namioty, Jakubie,
i twoje mieszkania, Izraelu!
Rozciągają się jak doliny,
jak ogrody nad rzeką;
Pan zasadził je jak aloesy,
jak cedry nad wodami!
Bohater wyjdzie z potomstwa Jakuba,
zapanuje nad licznymi narodami.
Jego królestwo przewyższy królestwo Goga,
jego panowanie zostanie wywyższone.”
Balaam wypowiedział jeszcze te tajemnicze słowa:
„Otok Balaama, syna Beora,
otok człowieka o przenikliwym spojrzeniu,
otok tego, który słyszy słowa Boga,
który posiada wiedzę Najwyższego.
Widzi, co Wszechmocny mu ukazuje,
popada w zachwycenie i otwierają się jego oczy.
Tego bohatera widzę – lecz nie teraz –
dostrzegam go – lecz nie z bliska:
Gwiazda wschodzi z Jakuba,
berło powstaje z Izraela.”
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 24 (25), 4-5ab, 6-7bc, 8-9
Panie, naucz mnie swoich dróg,
pokaż mi swoje ścieżki.
Prowadź mnie w prawdzie i ucz mnie,
bo Ty jesteś Bogiem, który mnie zbawia.
Pamiętaj, Panie, na swoje miłosierdzie,
na swoją odwieczną miłość.
W swoim miłosierdziu nie zapominaj o mnie,
ze względu na dobroć swoją, Panie.
Dobry jest Pan i prawy,
ton ukazuje grzesznikom drogę.
Sprawiedliwie prowadzi pokornych,
i poucza ich o swoich ścieżkach.
EwangeliaMt 21, 23-27
W owym czasie
Jezus wszedł do świątyni
i gdy nauczał,
przystąpili do Niego arcykapłani i starsi ludu
i zapytali Go:
„Jakim prawem to czynisz
i kto Ci dał tę władzę?”
Jezus im odpowiedział:
„I Ja zadam wam jedno pytanie;
ijeśli na nie odpowiecie,
ja też wam powiem, jakim prawem to czynię:
Chrzest Janowy – skąd pochodził?
Czy z nieba, czy od ludzi?”
Oni rozważali to między sobą:
„Jeśli powiemy: z nieba,
powie nam:
'Dlaczego więc mu nie uwierzyliście?'
Jeśli powiemy: od ludzi,
boimy się tłumu,
bo wszyscy mają Jana za proroka.”
Odpowiedzieli więc Jezusowi:
„Nie wiemy.”
On również im powiedział:
„Ja także wam nie powiem,
jakim prawem to czynię.”
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org