15 grudnia
Wtorek, 3. tydzień Adwentu
Dzień 15 grudnia w liturgii Kościoła katolickiego jest dniem feryjnym okresu Adwentu, czyli tzw. "férią Adwentową". Samo słowo "féria" oznacza zwyczajny dzień powszedni bez wyznaczonego na ten dzień osobnego wspomnienia czy święta konkretnego świętego. Okres Adwentu to wyjątkowy czas przygotowania na przyjście Chrystusa — zarówno wspomnienie Jego narodzin w Betlejem, jak i oczekiwanie na powtórne przyjście na końcu czasów. Liturgia koncentruje się wtedy na tematach czuwania, nadziei, pokuty oraz radosnego oczekiwania.
W czasie „férii adwentowej” Kościół nie obchodzi żadnej uroczystości, lecz celebruje zwykłą Mszę świętą według formularza adwentowego danego dnia. Czytania mszalne i modlitwy nawiązują do proroctw Starego Testamentu, zapowiadających Mesjasza, oraz do wzywania wiernych do przygotowania serca na przyjęcie Zbawiciela. Dni feryjne są szczególną okazją by w skupieniu i ciszy, bez dodatkowych obchodów, przygotować się duchowo przez modlitwę, uczestnictwo w sakramentach i refleksję nad Słowem Bożym.
Warto pamiętać, że w Adwencie, każdy dzień, także dzień feryjny, nabiera wyjątkowej głębi, ponieważ cały ten okres jest przeniknięty tęsknotą za Bogiem i radosnym oczekiwaniem na spełnienie Jego obietnic.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Wtorek, 3. tydzień Adwentu (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieSo 3, 1-2.9-13
Tak mówi Pan:
Biada buntowniczce, plugawemu miastu,
Jerozolimie, miastu tyranii!
Nie słuchała wezwania,
nie przyjęła pouczenia,
nie zaufała Panu,
do swego Boga się nie zbliżyła.
Wówczas oczyszczę wargi ludów,
aby wszyscy wzywali imienia Pana
i jednomyślnie Mu służyli.
Zza rzek Etiopii
ici, którzy mnie czczą, moi rozproszeni synowie,
przyniosą mi ofiarę.
W tym dniu już nie będziesz się wstydzić
swoich win, twoich grzechów przeciw mnie,
albowiem wtedy usunę spośród ciebie
tych, którzy wynoszą się z bezczelnością,
przestaniesz się pysznić
na mojej świętej górze.
Zostawię pośród ciebie lud ubogi i nędzny;
on będzie szukał schronienia w imieniu Pana.
Reszta Izraela nie będzie już czynić nieprawości;
nie będą już mówić kłamstw;
w ich ustach nie znajdzie się podstępny język.
Lecz będą mogli paść się i odpoczywać,
nikt nie przyjdzie ich przestraszyć.
– Oto Słowo Boże.
Psalm33 (34), 2-3, 6-7, 16-18, 19.23
Będę błogosławił Pana w każdym czasie,
jego chwała zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem:
niech słyszą to pokorni i się weselą!
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością,
i oblicza wasze nie okryją się wstydem.
Ten biedak zawołał, a Pan go usłyszał:
i wybawił go z wszystkich ucisków.
Pan zwraca swe oblicze ku sprawiedliwym,
uważnie słucha ich wołania.
Pan słyszy wołających do Niego:
i ze wszystkich ich ucisków ich wybawia.
Bliski jest Pan złamanym sercem,
i zbawia skruszonych na duchu.
Pan odkupi dusze swoich sług:
nikt nie zazna kary, kto w Nim szuka schronienia.
EwangeliaMt 21, 28-32
W owym czasie
Jezus powiedział arcykapłanom i starszym ludu:
« Jak wam się wydaje?
Pewien człowiek miał dwóch synów.
Podszedł do pierwszego i rzekł mu:
'Moje dziecko, idź dziś pracować w winnicy.'
Ten odpowiedział: 'Nie chcę.'
Lecz potem, opamiętawszy się, poszedł.
Następnie ojciec poszedł do drugiego
i powiedział mu to samo.
Ten odpowiedział: 'Tak, panie!'
lecz nie poszedł.
Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?»
Odpowiedzieli Mu:
« Ten pierwszy. »
Jezus im rzekł:
« Zaprawdę, powiadam wam:
Celnicy i nierządnice
wchodzą przed wami do królestwa Bożego.
Albowiem przyszedł do was Jan Chrzciciel drogą sprawiedliwości,
a wy mu nie uwierzyliście;
ale celnicy i nierządnice mu uwierzyli.
A wy, choć to widzieliście,
ie opamiętaliście się później,
aby mu uwierzyć. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org