12 stycznia
Wtorek, 1. tydzień zwykły
Kanada : Św. Małgorzata Bourgeoys
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Dzień ferialny, zwany potocznie "dniem zwykłym", przypada wtedy, gdy w Kościele nie obchodzi się żadnej specjalnej uroczystości, święta ani wspomnienia określonego świętego. W liturgii okresu zwykłego Kościół skupia się na codziennym życiu wiary, celebrując misterium Chrystusa w jego całej pełni, bez szczególnych wydarzeń. To czas, w którym wierni są zaproszeni do pogłębiania relacji z Bogiem poprzez modlitwę, słuchanie Słowa Bożego i uczestnictwo w Eucharystii. Dni ferialne zachęcają do odkrywania świętości w codzienności i praktykowania chrześcijańskich cnót w zwyczajnych sytuacjach dnia powszedniego. Kościół obchodzi dni ferialne, aby przypomnieć, że łaska Boża jest dostępna każdego dnia, nie tylko podczas wielkich świąt, i że życie chrześcijańskie rozgrywa się głównie w szarej codzienności. Liturgia tych dni skupia się na ciągłym rozważaniu życia Jezusa i coraz głębszym wnikaniu w tajemnice wiary. Odczytywane wtedy fragmenty Pisma Świętego prowadzą przez całość Ewangelii i wyjaśniają, jak żyć zgodnie z nauką Chrystusa na co dzień.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Wtorek, 1. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Kanada — Św. Małgorzata Bourgeoys
Teksty liturgiczne z dnia 12 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 2, 5-12
Nie aniołom Bóg poddał przyszły świat,
o którym mówimy.
Psalm o tym świadczy, mówiąc:
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
syn człowieczy, że się o niego troszczysz?
Uczyniłeś go nieco mniejszym od aniołów,
ukoronowałeś go chwałą i dostojeństwem;
wszystko poddałeś pod jego stopy.
Gdy Bóg wszystko Mu poddał,
nic nie wyłączył z tego poddania.
Obecnie jednak nie widzimy jeszcze,
aby wszystko było Mu poddane;
lecz Jezusa,
który został uczyniony nieco mniejszym od aniołów,
widujemy ukoronowanego chwałą i dostojeństwem
z powodu Jego męki i śmierci.
A jeśli doświadczył śmierci,
to przez łaskę Boga dla dobra wszystkich.
Ten, dla którego i przez którego wszystko istnieje,
chciał przyprowadzić wielu synów do chwały;
dlatego przystało, aby przez cierpienia doprowadził do doskonałości
Tego, który jest sprawcą ich zbawienia.
Ten bowiem, który uświęca, i ci, którzy są uświęcani,
wszyscy mają tę samą naturę;
dlatego
Jezus nie wstydzi się nazywać ich braćmi,
gdy mówi:
Będę głosił Twoje imię moim braciom,
będę Cię wychwalał pośród zgromadzenia.
– Oto słowo Boże.
Psalm8, 2abc.5, 6-7, 8-9
Panie, nasz Boże,
jak przedziwne jest Twoje imię na całej ziemi!
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
syn człowieczy, że się o niego troszczysz?
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Boga,
ukoronowałeś go chwałą i dostojeństwem;
posadziłeś go nad dziełami rąk Twoich,
wszystko złożyłeś pod jego stopy.
Owce i woły wszystkie,
a także dzikie zwierzęta polne,
ptaki powietrzne i ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.
EwangeliaMc 1, 21-28
Jezus wraz z uczniami wszedł do Kafarnaum.
Zaraz w szabat
udali się do synagogi i nauczał.
Zdumiewali się Jego nauką,
ponieważ nauczał ich jak ten, który ma władzę,
a nie jak uczeni w Piśmie.
Był też właśnie w ich synagodze
cmpowiedziony przez ducha nieczystego człowiek,
który zawołał:
« Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku?
Przyszedłeś nas zgubić?
Wiem, kto jesteś:
jesteś Świętym Boga ».
Lecz Jezus stanowczo mu rozkazał:
« Milcz i wyjdź z niego! »
Wtedy duch nieczysty szarpnął nim,
i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.
Wszyscy zdumieli się tak,
iż pytać zaczęli jeden drugiego:
« Cóż to jest? Nowa nauka z mocą!
Nawet duchom nieczystym rozkazuje
i są Mu posłuszne ».
I wieść o Nim szybko rozeszła się wszędzie,
po całej okolicy Galilei.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org