13 stycznia
Św. Hilary z Poitiers
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Św. Hilary z Poitiers był biskupem i doktorem Kościoła żyjącym w IV wieku, w czasach, gdy chrześcijaństwo wciąż formowało swoje nauczanie wobec różnych herezji. Urodził się w Galii (dzisiejsza Francja) i został wybrany biskupem Poitiers, gdzie zasłynął ze swojej gorliwości oraz głębokiego zrozumienia tajemnic wiary. Najbardziej znany jest z nieugiętej obrony nauki o Boskości Jezusa Chrystusa przeciwko arianizmowi, który wówczas szerzył się po całym Kościele. Jego dzieła teologiczne, zwłaszcza traktat „O Trójcy Świętej”, odegrały ogromną rolę w wyjaśnianiu nauki o Trójjedynym Bogu.
Hilary był też wyznawcą i znosił prześladowania za wierność prawowiernej wierze, w tym kilkuletnie wygnanie, co tylko umocniło jego autorytet wśród wiernych i duchowieństwa. Jego postawa ukazuje, jak ważne w Kościele są odwaga i wierność Objawieniu, nawet w trudnych czasach zamętu i niezgodności. Św. Hilary jest patronem tych, którzy poszukują prawdy i bronią wiary słowem oraz czynem. Wspomnienie św. Hilarego przypomina Kościołowi o konieczności pogłębiania rozumienia doktryny oraz modlitwy o jedność w wierze.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Hilary z Poitiers (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 13 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 2, 14-18
Ponieważ dzieci ludzi
są uczestnikami ciała i krwi,
Jezus również stał się uczestnikiem tej samej natury:
aby przez swoją śmierć mógł pozbawić mocy
tego, który miał władzę nad śmiercią,
to jest diabła,
i uwolnić wszystkich, którzy z powodu lęku przed śmiercią
przez całe życie byli w niewoli.
Bo nie przyjął w opiekę aniołów,
ale potomstwo Abrahama.
Musiał więc pod każdym względem upodobnić się do braci,
aby stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem
w sprawach odnoszących się do Boga,
aby zgładzić grzechy ludu.
A ponieważ sam cierpiał będąc wystawionym na próbę,
może przyjść z pomocą tym, którzy doznają cierpienia.
– Oto słowo Boże.
Psalm104 (105), 1-2, 3-4, 6-7, 8-9
Dziękujcie Panu, wzywajcie Jego imienia,
głoście Jego dzieła wśród narodów;
śpiewajcie i grajcie Mu,
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem;
niech się weselą serca szukających Pana!
Szukajcie Pana i Jego potęgi,
szukajcie zawsze Jego oblicza.
Wy, potomkowie Abrahama, Jego sługi,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem;
Jego wyroki obejmują świat cały.
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu,
o słowie, które dał tysiącu pokoleń;
o przysiędze danej Abrahamowi,
przysiędze złożonej Izaakowi.
EwangeliaMc 1, 29-39
W owym czasie,
natychmiast po wyjściu z synagogi w Kafarnaum
Jezus wraz z uczniami, Jakubem i Janem,
wszedł do domu Szymona i Andrzeja.
Teściowa Szymona leżała w gorączce.
Zaraz powiedzieli Jezusowi o niej.
Jezus podszedł do niej,
uchwycił ją za rękę
i podniósł ją.
Gorączka ją opuściła
i usługiwała im.
Wieczorem, po zachodzie słońca,
przyprowadzali do Niego wszystkich chorych
i opętanych przez złe duchy.
Całe miasto zebrało się u drzwi.
Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami
i wyrzucił wiele złych duchów;
nakazywał demonom, by nie mówiły,
bo wiedziały, kim On jest.
Nad ranem, gdy jeszcze było ciemno,
Jezus wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne,
i tam się modlił.
Szymon i jego towarzysze poszli Go szukać.
Kiedy Go znaleźli, powiedzieli Mu:
« Wszyscy Cię szukają ».
On im rzekł:
« Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości,
żebym i tam mógł głosić Ewangelię;
bo po to wyszedłem ».
I chodził po całej Galilei,
głosząc Ewangelię w ich synagogach
i wyrzucając złe duchy.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org