13 listopada
Piątek, 32. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dziś w liturgii Kościoła obchodzimy dzień powszedni okresu zwykłego, tzw. 'feria'. W okresie zwykłym nie wspomina się szczególnego wydarzenia z życia Jezusa ani konkretnego świętego, lecz zachęca się wiernych do codziennego wzrastania w wierze poprzez lekturę Pisma Świętego, praktykowanie cnót i modlitwę. Liturgia ferii pomaga nam skupić się na zwyczajnym, codziennym życiu chrześcijańskim, w którym także jesteśmy zaproszeni do świętości. Kościół przypomina w ten sposób, że droga do Boga realizuje się nie tylko przez wyjątkowe wydarzenia czy święta, ale przede wszystkim w konsekwentnym naśladowaniu Chrystusa w codzienności. Podczas ferii czytania liturgiczne prowadzą nas przez księgi Starego i Nowego Testamentu, pozwalając lepiej zrozumieć Boży plan zbawienia i aktualność Ewangelii w naszym życiu. Kolor zielony w liturgii symbolizuje nadzieję, rozwój duchowy i wytrwałość w drodze wiary. Nawet jeśli dzień ten może wydawać się zwyczajny, jest on darem i szansą, by przez małe, codzienne wybory coraz bardziej upodabniać się do Jezusa.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Piątek, 32. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie2 Jn 1a. 4-9
Ja, Starszy,
do Pani wybranej przez Boga i do jej dzieci,
które kocham w prawdzie.
Bardzo się ucieszyłem, znajdując niektóre z twoich dzieci,
które postępują w prawdzie,
zgodnie z przykazaniem, które otrzymaliśmy od Ojca.
A teraz, Pani wybrana, kieruję do ciebie prośbę:
miłujmy się wzajemnie.
– To, co ci piszę, nie jest nowym przykazaniem,
mieliśmy je od początku.
A miłość polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań.
Takie jest to przykazanie, według którego powinniście postępować,
jak usłyszeliście od początku.
Wielu oszustów rozeszło się po świecie,
odmawiają oni wyznania,
że Jezus Chrystus przyszedł w ciele;
kto tak postępuje, jest oszustem i antychrystem.
Uważajcie na siebie,
abyście nie utracili owocu naszej pracy,
ale byście otrzymali pełną zapłatę.
Każdy, kto wykracza za daleko
i nie trwa w nauce Chrystusa,
oddziela się od Boga.
Lecz kto trwa w tej nauce,
ten pozostaje z Ojcem i Synem.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 118 (119), 1-2, 10-11, 17-18
Błogosławieni, których droga jest nieskalana,
którzy postępują według prawa Pana!
Błogosławieni, którzy strzegą Jego nakazów,
całym sercem Go szukają!
Całym sercem Cię szukam;
nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań.
W mym sercu przechowuję Twoje słowa,
by nie zgrzeszyć przeciw Tobie.
Okaż dobroć Twemu słudze, abym żył
i strzegł Twojego słowa.
Otwórz moje oczy,
abym podziwiał cuda Twojego prawa.
EwangeliaLc 17, 26-37
W owym czasie
Jezus mówił do swoich uczniów:
« Jak było za dni Noego,
tak będzie i za dni Syna Człowieczego.
Jedli, pili, żenili się i za mąż wydawali
aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki,
a przyszedł potop i wszystkich zgładził.
Podobnie było za dni Lota:
jedli, pili,
kupowali, sprzedawali,
sadzili, budowali;
lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy,
z nieba spadł deszcz ognia i siarki,
i zgładził wszystkich;
tak samo będzie w dniu, w którym Syn Człowieczy się objawi.
W owym dniu, kto będzie na dachu,
a swoje rzeczy będzie miał w domu,
niech nie schodzi, aby je zabrać;
a kto będzie na polu,
niech nie wraca do tego, co zostawił.
Pamiętajcie o żonie Lota.
Kto będzie starał się zachować swoje życie, straci je;
a kto je straci, zachowa je.
Mówię wam:
Tej nocy dwóch będzie spało na jednym łożu:
jeden będzie zabrany, drugi zostawiony.
Dwie kobiety będą razem mleć ziarno:
jedna będzie zabrana, druga zostawiona.»
Wtedy uczniowie odezwali się do Niego:
«Gdzież to, Panie?»
On im odpowiedział:
«Gdzie jest ciało,
tam zgromadzą się i sępy.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org