14 października
Św. Kalikst I, papież i męczennik
Środa, 28. tydzień zwykły — Rok parzysty
Św. Kalikst I był papieżem w pierwszej połowie III wieku, w czasach trudnych dla młodego Kościoła, często prześladowanego przez władze rzymskie. Pochodził prawdopodobnie z rodziny niewolniczej, a zanim został papieżem, przez długi czas służył Kościołowi jako diakon oraz zarządca rzymskich katakumb. Jego pontyfikat wyróżniał się odważną postawą miłosierdzia oraz gotowością przebaczania nawet poważnych grzechów, co spotkało się wtedy z krytyką niektórych kręgów chrześcijan. Kalikst wprowadził też istotne zmiany w dyscyplinie kościelnej, otwierając Kościół na nawróconych grzeszników i tym samym rozszerzając zrozumienie Bożego miłosierdzia. Zginął śmiercią męczeńską w Rzymie – dokładne okoliczności nie są znane, ale tradycja przekazuje, że został zabity podczas prześladowań chrześcijan. Kościół wspomina go jako przykład pasterza gotowego poświęcić życie dla powierzonej mu wspólnoty oraz jako obrońcę miłosierdzia i pojednania. Jego wspomnienie zachęca wiernych do naśladowania ducha przebaczenia i troski o najbardziej zagubionych.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Kalikst I, papież i męczennik (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieGa 5, 18-25
Bracia,
jeśli pozwalacie się prowadzić Duchowi,
nie podlegacie Prawu.
Wiadomo przecież, do jakich czynów prowadzi ciało:
nierząd, nieczystość, rozpusta,
bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory,
zazdrość, wybuchy gniewu, intrygi, podziały, odszczepieństwo,
zawiść, pijaństwo, hulanki
i tym podobne.
Ostrzegam was, jak już to czyniłem:
ci, którzy dopuszczają się takich uczynków,
nie odziedziczą królestwa Bożego.
Owocem zaś Ducha jest:
miłość, radość, pokój, cierpliwość,
dobroć, życzliwość, wierność,
łagodność i opanowanie.
Wobec takich rzeczy Prawo nie ma zastosowania.
Ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa,
ukrzyżowali swoje ciało
wraz z jego namiętnościami i pożądaniami.
Jeśli dzięki Duchowi żyjemy,
postępujmy także według Ducha.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 1, 1-2, 3, 4.6
Szczęśliwy człowiek
który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników,
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz upodobał sobie Prawo Pana
i rozważa Jego Prawo dniem i nocą!
On jest jak drzewo
zasadzone nad płynącą wodą,
które wydaje owoc w swoim czasie,
a liście jego nie więdną.
Co uczyni, pomyślnie wypada.
Inaczej jest z występnymi.
Bo są jak plewa
którą wiatr rozmiata.
Pan zna drogę sprawiedliwych,
a droga występnych zaginie.
EwangeliaLc 11, 42-46
W owym czasie Jezus powiedział:
« Biada wam, faryzeusze,
bo dajecie dziesięcinę
z wszystkich roślin ogrodu,
jak mięta i ruta,
a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą.
To trzeba było czynić,
a tamtego nie zaniedbywać.
Biada wam, faryzeusze,
bo lubicie pierwsze miejsca w synagogach
i pozdrowienia na placach.
Biada wam,
bo jesteście jak groby, których nie widać,
a po których ludzie przechodzą, nie wiedząc o tym. »
Wtedy odezwał się jeden z uczonych w Prawie i rzekł do Niego:
« Nauczycielu, mówiąc to,
nas także obrażasz. »
Jezus odpowiedział:
« Biada i wam, uczonym w Prawie,
bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia,
a sami nawet jednym palcem nie dotykacie tych ciężarów. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org