13 października
Wtorek, 28. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dziś w liturgii Kościoła obchodzimy zwykły dzień tygodnia, tzw. dzień ferialny, w 28. tygodniu okresu zwykłego. Férie to dni, w których nie przypada żadne szczególne wspomnienie świętego ani wyjątkowe święto liturgiczne, dlatego skupiamy się na codziennej modlitwie, lekturze Pisma Świętego i zwyczajnym życiu chrześcijańskim. To czas, w którym liturgia prowadzi nas poprzez kolejne fragmenty Ewangelii i innych ksiąg biblijnych, pomagając pogłębić wiarę w codzienności oraz zrozumieć Boże prowadzenie w prostych sprawach życia. Okres zwykły jest najdłuższą częścią roku liturgicznego i zachęca do wiernej realizacji Ewangelii, życia miłością, nadzieją i ufnością Bogu.
Kościół, obchodząc dni ferialne, uczy, że świętość jest dostępna nie tylko w wielkich wydarzeniach, ale szczególnie właśnie w prozaicznych chwilach. Dzień ferialny przypomina, że każdy dzień, nawet ten pozbawiony wyjątkowych wspomnień, jest ważną okazją do spotkania z Bogiem w modlitwie, pracy i relacjach z bliźnimi. Wybór zielonego koloru szat liturgicznych symbolizuje nadzieję i wzrost duchowy, który dokonuje się powoli, często niezauważalnie, w codziennych czynnościach. Dzień ferialny wpisuje się w rytm życia chrześcijańskiego, gdzie zarówno chwile uroczyste, jak i codzienne, mają swoje miejsce w pielgrzymce wiary.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Wtorek, 28. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieGa 5, 1-6
Bracia,
Chrystus wyzwolił nas,
abyśmy byli wolni.
A więc trwajcie w tej wolności
i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli.
Ja, Paweł, oświadczam wam:
jeśli poddacie się obrzezaniu,
Chrystus wam nic nie pomoże.
Zapewniam raz jeszcze:
każdy, kto się poddaje obrzezaniu,
ma obowiązek zachować całe Prawo Mojżesza.
Wy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie,
oddaliliście się od Chrystusa,
utraciliście łaskę.
My zaś przez Ducha, z wiary,
oczekujemy upragnionej sprawiedliwości.
Bo w Chrystusie Jezusie wartość ma nie obrzezanie ani nieobrzezanie,
lecz wiara, która działa przez miłość.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 118 (119), 41.43, 44-45, 47-48
Niech przyjdzie do mnie Twoja łaska, Panie,
i Twoje zbawienie według Twojej obietnicy.
Nie odbieraj z moich ust słowa prawdy,
bo pokładam nadzieję w Twoich wyrokach.
Będę stale zachowywał Twoje prawo,
na wieki, na zawsze.
Będę chodził w wolności,
bo szukam Twoich postanowień.
Wolę Twoje przykazania,
tak, naprawdę je kocham.
Wyciągam ręce do Twoich nakazów, bo je kocham,
rozważam Twoje rozkazy.
EwangeliaLc 11, 37-41
W owym czasie,
gdy Jezus mówił,
jeden z faryzeuszów zaprosił Go na posiłek w południe.
Jezus wszedł do jego domu i zajął miejsce przy stole.
Faryzeusz zdziwił się,
widząc, że Jezus przed posiłkiem nie obmył rąk.
Na to Pan powiedział mu:
« Wy, faryzeusze,
oczyszczacie zewnętrzną stronę kielicha i misy,
ale wasze wnętrze jest pełne
chciwości i niegodziwości.
Nierozumni! Czy Ten, który uczynił to, co jest na zewnątrz,
nie uczynił także wnętrza?
Raczej dajcie to, co macie, na jałmużnę,
a wtedy wszystko będzie dla was czyste. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org