12 października
Poniedziałek, 28. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dzisiejszy dzień w kalendarzu liturgicznym to tzw. dzień powszedni (de la férie), przypadający w 28. tygodniu zwykłym. Kościół katolicki nie wspomina dziś konkretnego świętego ani nie obchodzi szczególnej uroczystości, lecz zatrzymuje się przy codziennej liturgii Słowa. Dni powszednie w okresie zwykłym zachęcają wierzących do pogłębiania relacji z Bogiem przez rozważanie Pisma Świętego i uczestnictwo we Mszy Świętej. Choć nie towarzyszą im żadne specjalne obrzędy, te dni budują duchowość chrześcijańską poprzez codzienną wierność i wytrwałość. W tym czasie Kościół przypomina, że świętość kształtuje się nie tylko podczas wielkich uroczystości, ale przede wszystkim w codziennym życiu, przez konsekwentne praktykowanie wiary, modlitwę i miłość bliźniego. Dni powszednie z kolorem liturgicznym zielonym podkreślają nadzieję i wzrost, jakie ma przynosić życie chrześcijańskie. Ta zwykła, cicha droga, choć pozbawiona szczególnych wspomnień, jest fundamentem życia duchowego wspólnoty wierzących.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Poniedziałek, 28. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieGa 4, 22-24.26-27.31 – 5, 1
Bracia,
napisano, że Abraham miał dwóch synów,
jeden zrodzony z niewolnicy,
a drugi z wolnej.
Syn niewolnicy narodził się według ciała;
a syn wolnej – dzięki obietnicy danej przez Boga.
Wydarzenia te mają znaczenie symboliczne:
te dwie kobiety to dwa Przymierza.
Pierwsze Przymierze, z góry Synaj,
rodzi dzieci na niewolę,
to Hagar, niewolnica.
natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne,
i to ona jest naszą matką.
Pismo bowiem mówi:
Wesel się, niepłodna, która nie rodzisz,
wykrzykuj radośnie,
ty, która nie zaznałaś bólów rodzenia,
gdyż więcej dzieci ma opuszczona
niż ta, która ma męża.
Tak więc, bracia,
nie jesteśmy dziećmi niewolnicy,
lecz dziećmi wolnej.
Chrystus wyzwolił nas właśnie po to,
abyśmy byli wolni.
Stójcie więc mocno
i nie poddawajcie się na nowo jarzmu niewoli.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 112 (113), 1-2, 3-4, 5a.6-7
Chwalcie, słudzy Pana,
chwalcie imię Pana!
Błogosławione niech będzie imię Pana
teraz i na wieki!
Od wschodu do zachodu słońca
ich imię Pańskie będzie pochwalone!
Pan jest wywyższony ponad wszystkie narody,
a Jego chwała sięga niebios.
Kto jest jak nasz Pan Bóg?
On patrzy w dół na niebo i na ziemię.
Z prochu podnosi nędzarza,
a z popiołu dźwiga ubogiego.
EwangeliaLc 11, 29-32
W owym czasie,
gdy tłumy się gromadziły,
Jezus zaczął mówić:
« To pokolenie jest złym pokoleniem:
domaga się znaku,
ale żaden znak nie będzie mu dany,
prócz znaku Jonasza.
Bo jak Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy,
tak będzie i Syn Człowieczy
dla tego pokolenia.
Na sądzie królowa z Południa powstanie
razem z ludźmi tego pokolenia
i potępi ich.
Przybyła bowiem z krańców ziemi,
aby słuchać mądrości Salomona,
a oto tu jest więcej niż Salomon.
Na sądzie mieszkańcy Niniwy powstaną
razem z tym pokoleniem
i je potępią;
bo oni nawrócili się
dzięki nawoływaniu Jonasza,
a oto tu jest więcej niż Jonasz.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org