Wigilia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Dziś w tradycyjnym kalendarzu rzymskim (1962) obchodzimy Wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wigilia ta jest szczególnym dniem przygotowania duchowego do jednego z najwspanialszych świąt maryjnych w Kościele katolickim – Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzonego 15 sierpnia. Wigilia, utrzymana w tonie pokutnym (fioletowy kolor liturgiczny), zaprasza wiernych do refleksji, modlitwy i umartwienia, aby duchowo oczyścić serca i otworzyć się na łaski, które płyną przez pośrednictwo Maryi. Tradycyjnie w tym dniu obowiązywał post, który sprzyjał skupieniu, pokorze i oddaniu się Bożej Matce.

Liturgia Wigilii skupia się na cichej i pokornej obecności Maryi jako wzoru oczekiwania i gotowości na Boże działanie. Sam fakt ustanowienia wigilii dla tego święta świadczy o wielkiej czci, jaką Kościół tradycyjny otacza osobę Matki Bożej. Przez wieki wigilia ta była momentem, gdy wierni gromadzili się na wieczornej modlitwie, przystępowali do sakramentów i rozważali tę tajemnicę wiary, która podkreśla jedyność Maryi pośród wszystkich świętych: jako Ta, która z ciałem i duszą została wzięta do nieba. Kościół tradycyjny zachowuje więc tę wigilię jako czas pokuty oraz duchowego przygotowania, by godnie uczestniczyć w radości Wniebowzięcia i czerpać z jego duchowych owoców.