Święty dnia · 15 sierpnia
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Solennité de la Vierge MarieKolor liturgiczny : Biały
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona 15 sierpnia, jest jednym z najważniejszych świąt maryjnych w Kościele katolickim. Wierni upamiętniają tego dnia zakończenie ziemskiego życia Matki Bożej i jej wzięcie do nieba z ciałem i duszą. Choć samo wydarzenie nie zostało opisane w Piśmie Świętym, wyraża ono starożytną tradycję chrześcijańską, potwierdzoną przez papieża Piusa XII w 1950 roku w dogmacie o Wniebowzięciu Maryi. Tradycja ta sięga pierwszych wieków Kościoła i podkreśla szczególne wybranie Maryi jako Matki Zbawiciela oraz Jej pełną współpracę z Jezusem w dziele zbawienia. W wielu krajach, w tym w Polsce, Wniebowzięcie jest także znane jako "Święto Matki Boskiej Zielnej"; podczas Mszy św. i procesji wierni dziękują za plony, przynosząc bukiety ziół i kwiatów do poświęcenia.
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest znakiem nadziei dla wszystkich chrześcijan; przypomina, że powołaniem człowieka jest życie wieczne u boku Boga. Maryja, wywyższona po swoim ziemskim życiu, nie przestaje wstawiać się za Kościołem i wszystkimi wierzącymi, ukazując wzór zawierzenia i całkowitego oddania się Bożej woli. Uroczystość ta jest radosnym świętem, podkreślającym godność każdego człowieka i Bożą obietnicę zbawienia. W tradycji i pobożności ludowej dzień ten zajmuje wyjątkowe miejsce, łącząc elementy liturgiczne z wdzięcznością za Boże dary.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Przynieśli Arkę Bożą i umieścili ją pośrodku namiotu, który Dawid rozbił dla niej » — 1 Ch 15, 3-4.15-16 ; 16, 1-2
W tych dniach
Dawid zgromadził całego Izraela w Jerozolimie,
aby wnieść Arkę Pańską
na miejsce przygotowane dla niej.
Zebrał synów Aarona i lewitów.
Lewici nieśli Arkę Bożą
na drążkach opartych na swoich ramionach,
tak jak rozkazał Mojżesz,
zgodnie ze słowem Pana.
Dawid powiedział naczelnikom lewitów,
aby postawili swoich braci, śpiewaków,
z ich instrumentami muzycznymi,
harfami, cytrami, cymbałami,
aby rozbrzmiewali donośnie na znak radości.
Przynieśli więc Arkę Bożą
i umieścili ją pośrodku namiotu,
który Dawid rozbił dla niej.
Potem złożono przed Bogiem całopalenia
i ofiary pojednania.
Gdy Dawid zakończył składanie całopaleń
i ofiar pojednania,
pobłogosławił lud w imię Pana.
– Oto słowo Boże.
Ps 131, 7-8, 9-10, 13-14
Wejdźmy do mieszkania Boga,
padnijmy na twarz u podnóżka Jego stóp.
Wyrusz, Panie, na miejsce swojego odpoczynku,
Ty i Arka Twojej potęgi!
Niech Twoi kapłani przywdzieją sprawiedliwość,
a Twoi wierni niech wołają z radości!
Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę,
nie odtrącaj oblicza Twego pomazańca.
Gdyż Pan wybrał Syjon
i obrał go na swoje mieszkanie:
« To będzie miejsce mego odpoczynku na wieki,
tu zamieszkałem, bo tego pragnąłem. »
« Bóg daje nam zwycięstwo przez naszego Pana Jezusa Chrystusa » — 1 Co 15, 54b-57
Bracia,
kiedy to, co śmiertelne,
przyoblecze się w nieśmiertelność,
wtedy wypełnią się słowa Pisma:
Śmierć została pochłonięta przez zwycięstwo.
Gdzież jest, o Śmierci, twoje zwycięstwo?
Gdzież jest, o Śmierci, twój oścień?
Ościeniem śmierci
jest grzech,
a siłą grzechu
jest Prawo.
Dzięki niech będą Bogu, który daje nam zwycięstwo
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
– Oto słowo Boże.
« Błogosławiona łono, które Cię nosiło! » — Lc 11, 27-28
W owym czasie,
gdy Jezus przemawiał,
jakaś kobieta z tłumu podniosła głos
i rzekła do Niego:
« Błogosławione łono, które Cię nosiło,
i piersi, które Cię karmiły! »
Lecz On odpowiedział:
« Raczej błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je! »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org