16 października
Św. Jadwiga Śląska
Piątek, 28. tydzień zwykły — Rok parzysty
Kanada : Św. Maria Małgorzata d’Youville, zakonnica
Św. Jadwiga Śląska była księżną, która żyła na przełomie XII i XIII wieku. Pochodziła z dynastii bawarskiej, poślubiła księcia Henryka Brodatego i została matką kilku dzieci. Zarówno ona, jak i jej mąż wsławili się działalnością charytatywną, budową kościołów oraz klasztorów, w tym opactwa w Trzebnicy, które stało się później miejscem jej życia zakonnego oraz jej śmierci. Po śmierci męża Jadwiga zamieszkała przy klasztorze cystersek w Trzebnicy, gdzie poświęciła się modlitwie oraz pomocy ubogim, chorym i potrzebującym.
Jadwiga była znana z głębokiej pobożności, pokory i ascezy. Wywierała ogromny wpływ na życie religijne i społeczne regionu, broniąc także sprawiedliwości oraz wspierając pojednanie w czasach politycznych konfliktów. Kościół wyniósł ją na ołtarze jako wzór przebaczenia, miłosierdzia i bezinteresownego oddania się Chrystusowi. Jej kult rozwinął się szczególnie na Śląsku i w Polsce. Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej przypomina nam o wartości bezinteresownej służby bliźniemu oraz o głębokiej roli, jaką święci odgrywają w kształtowaniu życia wspólnoty i wzmacnianiu wiary.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Jadwiga Śląska (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Kanada — Św. Maria Małgorzata d’Youville, zakonnica
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieEp 1, 11-14
Bracia,
w Chrystusie staliśmy się
szczególną własnością Boga,
zostaliśmy do tego przeznaczeni
zgodnie z zamysłem Tego, który wszystko dokonuje według swojej woli:
chciał, abyśmy żyli ku chwale Jego majestatu,
my, którzy już wcześniej złożyliśmy nadzieję w Chrystusie.
W Nim także wy,
gdy usłyszeliście słowo prawdy,
Ewangelię waszego zbawienia,
i kiedy w Niego uwierzyliście,
odzyskaliście pieczęć Ducha Świętego.
A Duch obiecany przez Boga
jest zadatkiem naszego dziedzictwa,
z myślą o odkupieniu, które mamy otrzymać,
ku chwale Jego majestatu.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 32 (33), 1-2, 4-5, 12-13
Radośnie wołajcie na cześć Pana, sprawiedliwi!
Ludzie prawi, śpiewajcie Mu pieśń chwały!
Dziękujcie Panu na cytrze,
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Tak, słowo Pana jest prawe,
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość,
ziemia jest pełna Jego łaski.
Szczęśliwy naród, którego Pan jest Bogiem,
szczęśliwy lud, który sobie wybrał na dziedzictwo!
Z nieba Pan patrzy,
widział całą ludzkość.
EwangeliaLc 12, 1-7
W tym czasie,
kiedy tysiące ludzi się zgromadziły
do tego stopnia, że nawzajem się tłoczyli,
Jezus najpierw zwrócił się do swoich uczniów i powiedział:
« Strzeżcie się kwasu faryzeuszy,
to znaczy ich obłudy.
Wszystko, co jest zakryte, będzie odsłonięte,
w każde ukryte stanie się jawne.
Dlatego wszystko, co powiedzieliście w ciemności,
będzie usłyszane w świetle,
a to, co mówiliście do ucha w najskrytszej izbie
będzie głoszone na dachach.
Mówię wam, moim przyjaciołom:
Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało,
a potem nie mogą już nic więcej uczynić.
Pokażę wam, kogo się bać:
bać się tego, który po zabiciu
ma władzę wrzucić do piekła.
Tak, mówię wam, tego się bójcie.
Czyż nie sprzedaje się pięciu wróbli za dwa grosze?
A przecież żaden z nich nie jest zapomniany przed Bogiem.
Tym bardziej wasze wszystkie włosy na głowie są policzone.
Nie bójcie się:
jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org