Poświęcenie bazylik św. Piotra i św. Pawła

Ja, Jan,
    po tym ujrzałem:
i oto drzwi były otwarte w niebie.
A głos, który wcześniej słyszałem,
podobny do dźwięku trąby,
przemawiał do mnie, mówiąc:
« Wstąp tutaj, a ukażę ci,
co ma się potem wydarzyć ».

    Natychmiast zostałem uniesiony w duchu.
A oto tron stał w niebie,
a na Tronie ktoś zasiadał.
    Ten, który zasiadał
wyglądał jak jaspis lub krwawnik;
a wokół Tronu była tęcza,
jakby ze szmaragdu.
    Wokół tego Tronu dwadzieścia cztery trony,
a na nich siedziało dwudziestu czterech Starców
w białych szatach
i ze złotymi koronami na głowie.
    Z Tronu wychodziły błyskawice,
głosy i grzmoty,
a przed Tronem płonęło siedem ognistych pochodni:
to jest siedem duchów Bożych.
    Przed Tronem było coś na kształt morza,
tak przezroczystego jak kryształ.
Pośrodku, wokół Tronu,
stali czterej Istoty Żyjące,
pełne oczu z przodu i z tyłu.
    Pierwsza Istota Żyjąca przypomina lwa,
druga przypomina młodego byka,
trzecia miała twarz jak człowiek,
cia a czwarta podobna była do orła w locie.
    Każda z czterech Istot miała po sześć skrzydeł,
pełnych oczu wokół i wewnątrz.
Dniem i nocą bez ustanku mówią:
« Święty! Święty! Święty Pan Bóg, Władca wszechświata, Ten, który był, który jest i który przychodzi ».

    A gdy Istoty Żyjące oddają chwałę,
cześć i dziękczynienie
Temu, który siedzi na Tronie,
który żyje na wieki wieków,
    dwudziestu czterech Starców upada
przed Tym, który siedzi na Tronie,
padając na twarz
przed Tym, który żyje na wieki wieków;
iją zdejmują swe korony przed Tronem,
mówiąc:
    « Godzien jesteś, Panie, nasz Boże,
by otrzymać chwałę, cześć i moc.
Ty wszystko stworzyłeś; przez Twoją wolę wszystko istnieje i zostało stworzone ».

            – Oto słowo Boże.

Chwalcie Boga w Jego świątyni,
chwalcie Go w Jego potężnym nieboskłonie;
chwalcie Go za Jego potężne dzieła,
chwalcie Go za Jego wielkość!

Chwalcie Go dźwiękiem rogu,
chwalcie Go na harfie i cytrze;
chwalcie Go na strunach i flecie,
chwalcie Go tańcem i bębnem!

Chwalcie Go dźwięcznymi cymbałami,
chwalcie Go głośnymi cymbałami!
Niech wszelkie istnienie
chwali Pana!

W owym czasie,
    gdy Go słuchano,
Jezus opowiedział przypowieść:
był blisko Jerozolimy
a Jego słuchacze sądzili, że królestwo Boże
ma się od razu objawić.
    Powiedział więc:
« Pewien człowiek szlachetnego rodu
udał się w dalekie strony,
aby otrzymać godność królewską i wrócić potom.
    Wezwał dziesięciu swoich sług,
i każdemu dał monetę o wartości miny;
potem rzekł im:
“Zatroszczcie się, aby obracać nimi do mojego powrotu.”
    Ale jego współobywatele go nienawidzili,
i wysłali za nim poselstwo,
ba miało rzec: “Nie chcemy, żeby ten człowiek królował nad nami.”

    Gdy otrzymał godność królewską i wrócił,
kazał przywołać sługi, którym powierzył pieniądze,
aby dowiedzieć się, jaki mają zysk z handlu.
    Pierwszy przyszedł i rzekł:
“Panie, twoja mina przyniosła dziesięć min zysku.”
    Król mu powiedział:
“Dobrze, sługo dobry!
Ponieważ w drobnej sprawie okazałeś się wierny,
obejmij władzę nad dziesięcioma miastami.”
    Drugi przyszedł i powiedział:
“Panie, twoja mina przyniosła pięć min.”
    Temu również powiedział: “I ty bądź zarządcą pięciu miast.”
    Inny przyszedł i powiedział:
“Panie, oto twoja mina, przechowałem ją w chuście.
    Bałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym, zbierasz, czego nie złożyłeś, żniesz, czego nie posiałeś.”
    Powiedział mu: “Złe sługo, osądzę cię na podstawie twoich słów! Wiedziałeś, że jestem wymagający, zbieram, czego nie złożyłem, żąnę, czego nie posiałem;
    to dlaczego nie oddałeś mojego srebra do banku? Po powrocie odebrałbym je z procentem.”
    I rzekł obecnym:
“Odbierzcie mu tę minę i dajcie temu, który ma dziesięć min.”
    Odezwali się: “Panie, on ma już dziesięć min!”
    – Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dane; a temu, kto nie ma, odbiorą nawet to, co ma.
    A moich nieprzyjaciół, tych, którzy nie chcieli, żebym nad nimi królował, przyprowadźcie tutaj i zabijcie ich na moich oczach.” »

    Gdy to powiedział, Jezus ruszył przodem, aby iść do Jerozolimy.

            – Oto słowo Pańskie.