19 listopada
Czwartek, 33. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dzisiejszy dzień w kalendarzu liturgicznym to tzw. feria, czyli dzień powszedni, kiedy nie obchodzi się żadnej szczególnej uroczystości, wspomnienia czy święta. W okresie zwykłym, takim jak teraz — w trzydziestym trzecim tygodniu — feria zachęca wiernych do codziennego uczestniczenia w Eucharystii oraz do refleksji nad czytaniami wyznaczonymi na ten dzień. To czas, w którym Kościół nie skupia uwagi na życiorysach świętych, lecz kieruje wzrok ku codziennej drodze naśladowania Chrystusa i otwierania się na działanie Ducha Świętego w naszym życiu.
Ferie liturgiczne przypominają o duchowym pięknie codzienności oraz wartości konsekwentnej wiary praktykowanej na co dzień. Są one okazją, by pogłębić relację z Bogiem przez modlitwę, czytanie Pisma Świętego i uczynki miłosierdzia. Warto pamiętać, że dzień powszedni w liturgii jest tak samo ważny jak dni świąteczne, ponieważ każdy dzień stanowi szansę do wzrostu w świętości. Kościół zachęca, by nie zaniedbywać modlitwy i uczestnictwa w Mszy Świętej także wtedy, gdy nie ma specjalnych obchodów.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Czwartek, 33. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieAp 5, 1-10
Ja, Jan,
widziałem,
w prawej ręce Tego, który zasiada na Tronie,
księgę w formie zwoju,
zapisaną wewnątrz i na zewnątrz,
zapieczętowaną siedmioma pieczęciami.
Następnie ujrzałem potężnego anioła,
który wołał donośnym głosem:
« Kto jest godny otworzyć Księgę
i złamać jej pieczęcie? »
Lecz nikt, ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią,
nie mógł otworzyć Księgi ani na nią spojrzeć.
Bardzo płakałem,
bo nie znalazł się nikt godny
otworzyć Księgi i na nią popatrzeć.
A jeden ze Starców powiedział do mnie:
« Nie płacz.
Oto zwyciężył
lew z pokolenia Judy,
potomek Dawida:
on otworzy Księgę i jej siedem pieczęci. »
I zobaczyłem,
pomiędzy Tronem, czterema Istotami a Starcami,
Baranka stojącego, jakby zabitego;
jego rogi były w liczbie siedmiu,
a także jego oczy, które są siedmioma duchami Boga
posłanymi na całą ziemię.
Podszedł i wziął Księgę
z prawej ręki Tego, który zasiadał na Tronie.
Kiedy Baranek wziął Księgę,
cztery Istoty i dwudziestu czterech Starców
padli na twarz przed Nim.
Każdy miał harfę
i złote czasze pełne wonności,
które są modlitwami świętych.
Śpiewali nową pieśń:
« Godzien jesteś wziąć Księgę
i otworzyć jej pieczęcie,
bo zostałeś zabity,
wykupiłeś dla Boga, swoją krwią,
ludzi z każdego pokolenia,
języka, ludu i narodu.
Uczyniłeś z nich dla Boga naszego
królestwo i kapłanów:
i będą królować na ziemi. »
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 149, 1-2, 3-4, 5-6a.9b
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
chwalcie Go w zgromadzeniu wiernych!
Niech Izrael raduje się ze swego Stwórcy;
niech synowie Syjonu weselą się ze swego Króla!
Niech chwalą Jego imię tańcem,
grajcie Mu na bębnie i cytrze!
Bo Pan swój lud miłuje,
a pokornych darzy zwycięstwem.
Niech wierni cieszą się chwałą,
wznosząc radosne okrzyki w czasie triumfu.
Niech głoszą chwałę Boga,
to jest chluba Jego wiernych.
EwangeliaLc 19, 41-44
W owym czasie,
gdy Jezus zbliżył się do Jerozolimy,
widząc miasto, zapłakał nad nim i powiedział:
« Ach! gdybyś i ty rozpoznało w tym dniu
to, co służy pokojowi!
Lecz teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.
Przyjdą bowiem na ciebie dni,
kiedy twoi wrogowie zbudują wokół ciebie umocnienia,
otoczą cię i ścisną zewsząd;
zniszczą ciebie,
ciebie i twoje dzieci będące w tobie,
i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu,
bo nie rozpoznałaś
czasu, w którym Bóg cię nawiedził. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org