18 października
21. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
XXI niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Wspomnienie świętego Łukasza Ewangelisty
Dziś według tradycyjnego kalendarza rzymskiego (Mszał z 1962 r.) Kościół obchodzi XXI niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, która należy do okresu po Pięćdziesiątnicy. Ten czas liturgiczny, trwający od uroczystości Zesłania Ducha Świętego aż do Adwentu, skupia uwagę wiernych na życiu chrześcijańskim oświeconym łaską Ducha Świętego i na praktycznym naśladowaniu Chrystusa w codzienności. Niedziele po Zesłaniu Ducha Świętego są okazją do pogłębionej refleksji nad duchową wytrwałością, wezwaniem do pokuty oraz przypomnieniem o konieczności przebaczenia i miłości bliźniego – tematach często obecnych w tekstach liturgicznych tego okresu.
W tradycyjnym kalendarzu te niedziele, określane numerami, mają swoją własną kolektę, czytania i modlitwy ukazujące chrześcijańską wierność, cierpliwość w przeciwnościach i przygotowujące duszę do zakończenia roku kościelnego. Liturgiczny kolor zielony, charakterystyczny dla tego okresu, wyraża nadzieję i nieustanny wzrost duchowy. Niedziele po Zesłaniu Ducha Świętego są więc zarówno czasem dziękczynienia za otrzymane dary, jak i zaproszeniem do podejmowania codziennych wyzwań w duchu Ewangelii. Obchód tej niedzieli nawiązuje do wielowiekowej tradycji Kościoła, która zachęca wiernych do systematycznego pogłębiania wiary i ufności przez cały rok, zwłaszcza w zwyczajnych, nieświątecznych dniach życia chrześcijańskiego. Tę duchową treść i bogactwo szczególnie podkreśla Mszał z 1962 roku oraz tradycyjna liturgia, która każdej niedzieli po Pięćdziesiątnicy przypisuje określone czytania i modlitwy, scalając rok liturgiczny w harmonijną całość.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o 21. niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego (Vetus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
IntroitPs 118:1
Łacina
Esth 13:9; 13:10-11
In voluntáte tua, Dómine, univérsa sunt pósita, et non est, qui possit resístere voluntáti tuæ: tu enim fecísti ómnia, cœlum et terram et univérsa, quæ cœli ámbitu continéntur: Dominus universórum tu es
Ps 118:1
Beáti immaculáti in via: qui ámbulant in lege Dómini.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
In voluntáte tua, Dómine, univérsa sunt pósita, et non est, qui possit resístere voluntáti tuæ: tu enim fecísti ómnia, cœlum et terram et univérsa, quæ cœli ámbitu continéntur: Dominus universórum tu es.
Polski
Est 13:9; 13:10-11
Na mocy Twojej, Panie, wszystko się opiera i nikt nie może sprzeciwić się Twej woli. Ty bowiem stworzyłeś wszystko, niebo i ziemię, i cokolwiek w przestworzach niebios istnieje. Ty jesteś Panem wszystkich rzeczy.
Ps 118:1
Błogosławieni, których droga jest niepokalana: którzy postępują zgodnie z prawem Pana.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Na mocy Twojej, Panie, wszystko się opiera i nikt nie może sprzeciwić się Twej woli. Ty bowiem stworzyłeś wszystko, niebo i ziemię, i cokolwiek w przestworzach niebios istnieje. Ty jesteś Panem wszystkich rzeczy.
Kolekta
Łacina
Famíliam tuam, quǽsumus, Dómine, contínua pietáte custódi: ut a cunctis adversitátibus, te protegénte, sit líbera, et in bonis áctibus tuo nómini sit devóta.
Orémus.
Commemoratio S. Lucæ Evangelistæ
Intervéniat pro nobis, quǽsumus, Dómine, sanctus tuus Lucas Evangélista: qui crucis mortificatiónem iúgiter in suo córpore, pro tui nóminis honóre, portávit.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Prosimy Cię, Panie, strzeż nieustannie Twojej rodziny z ojcowską dobrocią, aby pod Twoją opieką była wolna od wszelkich przeciwności, i przez dobre czyny oddana chwale Twego imienia.
Módlmy się.
Wspominamy Św. Łukasza Ewangelisty
Prosimy Cię, Panie, niech się przyczynia za nami św. Łukasz, Twój Ewangelista, który dla chwały Twojego imienia stale nosił w swym ciele krzyż umartwień.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Lekcja
Łacina
Lectio Epistolæ beáti Pauli Apóstoli ad Ephésios
Ephes 6:10-17
Fratres: Confortámini in Dómino et in poténtia virtútis eius. Indúite vos armatúram Dei, ut póssitis stare advérsus insídias diáboli. Quóniam non est nobis colluctátio advérsus carnem et sánguinem: sed advérsus príncipes et potestátes, advérsus mundi rectóres tenebrárum harum, contra spirituália nequítiæ, in cœléstibus. Proptérea accípite armatúram Dei, ut póssitis resístere in die malo et in ómnibus perfécti stare. State ergo succíncti lumbos vestros in veritáte, et indúti lorícam iustítiæ, et calceáti pedes in præparatióne Evangélii pacis: in ómnibus suméntes scutum fídei, in quo póssitis ómnia tela nequíssimi ígnea exstínguere: et gáleam salútis assúmite: et gládium spíritus, quod est verbum Dei.
℟. Deo grátias.
Polski
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan.
Ef 6:10-17
Treścią dziejów Kościoła jest walka z szatanem o zbawienie dusz.
Bracia: Umacniajcie się w Panu i w działaniu mocy Jego. Przyobleczcie się w zbroję Bożą, abyście mogli się ostać przeciw zasadzkom diabelskim. Albowiem prowadzimy walkę nie z ciałem i z krwią, ale przeciw książętom i władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw złym duchom w przestworzach niebieskich.
Przeto przyobleczcie się w zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w dzień zły i, wypełniwszy wszystko, ostać się. Bądźcie przeto w pogotowiu, przepasawszy biodra wasze prawdą i przyodziawszy pancerz sprawiedliwości, a nogi obuwszy w gotowość Ewangelii pokoju. We wszystkim trzymajcie się tarczy wiary, którą moglibyście zagasić wszystkie strzały ogniste złego ducha. Przyodziejcie też przyłbicę zbawienia i weźmijcie miecz ducha, którym jest Słowo Boże.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 89:1-2
Łacina
Ps 89:1-2
Dómine, refúgium factus es nobis, a generatióne et progénie.
℣. Priúsquam montes fíerent aut formarétur terra et orbis: a sǽculo et usque in sǽculum tu es, Deus.
Allelúia, allelúia.
Ps 113:1
In éxitu Israël de Ægýpto, domus Iacob de pópulo bárbaro. Allelúia.
Polski
Ps 89:1-2
Panie, Tyś był ucieczką naszą z pokolenia na pokolenie.
℣. Zanim góry stanęły, nim ziemia i świat zostały stworzone, Ty, Boże, jesteś: od wieków i po wszystkie wieki. Alleluja, alleluja.
Ps 113:1
Gdy Izrael wychodził z Egiptu dom Jakuba od ludu obcego. Alleluja.
EwangeliaMatt 18:23-35
Łacina
℟. Glória tibi, Dómine.
Matt 18:23-35
In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis parábolam hanc: Assimilátum est regnum cœlórum hómini regi, qui vóluit ratiónem pónere cum servis suis. Et cum cœpísset ratiónem pónere, oblátus est ei unus, qui debébat ei decem mília talénta. Cum autem non habéret, unde rédderet, iussit eum dóminus eius venúmdari et uxórem eius et fílios et ómnia, quæ habébat, et reddi. Prócidens autem servus ille, orábat eum, dicens: Patiéntiam habe in me, et ómnia reddam tibi. Misértus autem dóminus servi illíus, dimísit eum et débitum dimísit ei. Egréssus autem servus ille, invénit unum de consérvis suis, qui debébat ei centum denários: et tenens suffocábat eum, dicens: Redde, quod debes. Et prócidens consérvus eius, rogábat eum, dicens: Patiéntiam habe in me, et ómnia reddam tibi. Ille autem nóluit: sed ábiit, et misit eum in cárcerem, donec rédderet débitum. Vidéntes autem consérvi eius, quæ fiébant, contristáti sunt valde: et venérunt et narravérunt dómino suo ómnia, quæ facta fúerant. Tunc vocávit illum dóminus suus: et ait illi: Serve nequam, omne débitum dimísi tibi, quóniam rogásti me: nonne ergo opórtuit et te miseréri consérvi tui, sicut et ego tui misértus sum? Et irátus dóminus eius, trádidit eum tortóribus, quoadúsque rédderet univérsum débitum. Sic et Pater meus cœléstis fáciet vobis, si non remiséritis unusquísque fratri suo de córdibus vestris.
Polski
℟. Chwała Tobie Panie.
Mt 18:23-35
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim tę przypowieść: «Podobne jest Królestwo Niebieskie człowiekowi królowi, który chciał obliczyć się ze sługami swymi. A gdy począł się obliczać, przywiedziono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. I gdy nie miał skąd oddać, kazał go pan jego zaprzedać i żonę jego, i dzieci, i wszystko, co miał, i oddać. A sługa ów upadłszy prosił go mówiąc: Miej cierpliwość nade mną, a oddam ci wszystko. A Pan zlitowawszy się nad owym sługą uwolnił go i dług mu darował.
Lecz sługa ów wyszedłszy spotkał jednego z towarzyszów swoich, który był mu winien sto denarów. I ująwszy go, dusił mówiąc Oddaj coś winien. A towarzysz ów upadłszy, prosił go mówiąc: Miej cierpliwość nade mną, a oddam ci wszystko. Lecz on nie chciał, ale odszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki by mu długu nie zwrócił.
A widząc, co się działo, towarzysze jego zasmucili się bardzo i przyszli, i donieśli panu swemu o wszystkim, co się stało. Wtedy zawołał go pan jego i rzekł mu: Sługo niegodziwy, cały dług darowałem ci, boś mię prosił. Czy więc nie przystało, abyś i ty ulitował się nad towarzyszem swoim, jakom i ja ulitował się nad tobą? I rozgniewawszy się pan jego wydał go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Tak i ojciec mój niebieski uczyni wam, jeśli nie odpuścicie każdy bratu swemu z serc waszych».
OfiarowanieJob 1:1
Łacina
Iob 1.1
Vir erat in terra Hus, nómine Iob: simplex et rectus ac timens Deum: quem Satan pétiit ut tentáret: et data est ei potéstas a Dómino in facultátes et in carnem eius: perdidítque omnem substántiam ipsíus et fílios: carnem quoque eius gravi úlcere vulnerávit.
Polski
Job 1:1
Job wśród ciężkich doświadczeń zachował wiarę w sprawiedliwość Bożą, pokonując w ten sposób zasadzkę szatana. Pamiętajmy o tym przykładzie w naszych doświadczeniach.
Żył w krainie Hus mąż, imieniem Job, prosty, i bogobojny. O niego dopraszał się szatan, aby go poddać próbie. I dał mu Pan władzę nad posiadłościami jego i nad ciałem. Zatracił więc cały jego dobytek, wygubił dzieci, a nadto okrył jego ciało bolesnym wrzodem.
Secreta
Łacina
Commemoratio S. Lucæ Evangelistæ
Donis cœléstibus da nobis, quǽsumus, Dómine, líbera tibi mente servíre: ut múnera quæ deférimus, interveniénte beáto Evangelísta tuo Luca, et medélam nobis operéntur et glóriam.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Wspominamy Św. Łukasza Ewangelisty
Pomóż nam, Panie, łaską niebieską służyć Ci swobodnym umysłem, aby dary, które składamy, za wstawiennictwem św. Łukasza, Twojego Ewangelisty, uleczyły nas i doprowadziły do chwały.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaPs 118:81
Łacina
Ps 118:81; 118:84; 118:86
In salutári tuo ánima mea, et in verbum tuum sperávi: quando fácies de persequéntibus me iudícium? iníqui persecúti sunt me, ádiuva me, Dómine, Deus meus.
Polski
Ps 118:81; 118:84; 118:86
Dusza moja słabnie z tęsknoty za Twą pomocą. W słowie Twoich cała nadzieja moja. Kiedy osądzisz moich prześladowców? Niesłusznie mnie prześladują, dopomóż mi, Panie, Boże mój.
Pokomunia
Łacina
Immortalitátis alimóniam consecúti, quǽsumus, Dómine: ut, quod ore percépimus, pura mente sectémur.
Orémus.
Commemoratio S. Lucæ Evangelistæ
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, quod de sancto altári tuo accépimus, précibus beáti Evangelístæ tui Lucæ, sanctíficet ánimas nostras, per quod tuti esse possímus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Otrzymawszy pokarm nieśmiertelności, prosimy Cię, Panie, abyśmy czystą duszą poszli za tym, co usta nasze przyjęły.
Módlmy się.
Wspominamy Św. Łukasza Ewangelisty
Prosimy Cię, wszechmogący Boże, aby przez modlitwy świętego Ewangelisty Twego Łukasza Sakrament, któryśmy przyjęli z Twojego świętego ołtarza, uświęcił nasze dusze i zapewnił nam bezpieczeństwo.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium