17 października
Św. Małgorzata Maria Alacoque, dziewica
Sobota po 20. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego
W tradycyjnym kalendarzu rzymskim (1962), 17 października obchodzone jest wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy. Urodziła się w XVII wieku we Francji i wstąpiła do zakonu wizytek, gdzie doświadczała mistycznych wizji Najświętszego Serca Jezusa. Za sprawą jej wytrwałej wiary i cierpliwości, mimo wielu trudności i niezrozumienia ze strony współsióstr, ogłoszenie nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego rozprzestrzeniło się po całym Kościele. Jej życie charakteryzowała głęboka miłość do Chrystusa, pokora i szczególne nabożeństwo wynagradzające za grzechy własne i całego świata. Św. Małgorzata Maria nie była osobą wpływową ani uczoną, ale przez swoją prostotę i posłuszeństwo stała się narzędziem łaski, przez które Pan Jezus ukazał, jak wielkiego pragnie oddania i miłości od swoich wiernych. Kościół zachowuje jej wspomnienie w tradycyjnym kalendarzu w dniu 17 października, podkreślając jej rolę w szerzeniu kultu Najświętszego Serca Jezusowego i znaczenie pokuty oraz miłosierdzia w życiu chrześcijańskim. Ustanowienie tego święta w randze trzeciej klasy (III. classis) w kalendarzu przewiduje jego obchodzenie w całym Kościele, zwłaszcza ze względu na płynące z niego owoce duchowe i popularność nabożeństwa do Najświętszego Serca. Jest to wspomnienie przypisane do tego dnia tylko w kalendarzu tradycyjnym (1962).
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Małgorzata Maria Alacoque, dziewica (Vetus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
IntroitCant 2:3
Łacina
Cant 2:3.
Sub umbra illíus, quem desideráveram, sedi: et fructus eius dulcis gútturi meo.
Ps 83:2-3
Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum! Concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sub umbra illíus, quem desideráveram, sedi: et fructus eius dulcis gútturi meo.
Polski
Pnp 2:3
Usiadłam w cieniu Tego, za którym tęskniłam i owoc Jego słodki memu gardłu.
Ps 83:2-3
Jak miłe są przybytki Twoje, Panie Zastępów! Wzdycha i tęskni moja dusza do przedsionków Pańskich.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Usiadłam w cieniu Tego, za którym tęskniłam i owoc Jego słodki memu gardłu.
Kolekta
Łacina
Dómine Iesu Christe, qui investigábiles divítias Cordis tui beátæ Margarítæ Maríæ Vírgini mirabíliter revelásti: da nobis eius méritis et imitatióne; ut, te in ómnibus et super ómnia diligéntes, iugem in eódem Corde tuo mansiónem habére mereámur:
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Panie Jezu Chryste, któryś św. Dziewicy Małgorzacie Marii cudownie odsłonił niedościgłe bogactwo Serca swego, daj nam, abyśmy dzięki jej zasługom i za jej przykładem miłując Ciebie we wszystkim i nade wszystko, mogli mieć w Sercu Twoim stałe mieszkanie:
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Lekcja
Łacina
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Ephésios.
Ephes 3:8-9; 14-19.
Fratres: Mihi ómnium sanctórum mínimo data est grátia hæc, in géntibus evangelizáre investigábiles divítias Christi, et illumináre omnes, quæ sit dispensátio sacraménti abscónditi a sǽculis in Deo, qui ómnia creávit. Huius rei grátia flecto génua mea ad Patrem Dómini nostri Iesu Christi, ex quo omnis patérnitas in cælis et in terra nominátur, ut det vobis secúndum divítias glóriæ suæ, virtúte corroborári per Spíritum eius in interiórem hóminem: Christum habitáre per fidem in córdibus vestris: in caritáte radicáti et fundáti, ut póssitis comprehéndere cum ómnibus sanctis, quæ sit latitúdo et longitúdo et sublímitas et profúndum: scire étiam supereminéntem sciéntiæ caritátem Christi, ut impleámini in omnem plenitúdinem Dei.
℟. Deo grátias.
Polski
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan.
Ef 3:8-9; 14-19
Św. Małgorzata Maria została wybrana, aby przypomnieć ludzkości «niedościgłe bogactwa Chrystusowe».
Bracia: Mnie najmniejszemu ze wszystkich świętych została dana ta łaska, abym poganom wieścił niedościgle bogactwa Chrystusowe i oświecał wszystkich, na czym polega ta tajemnica, zakryta od wieków w Bogu, który wszystko stworzył. Z tej to przyczyny zginam kolana przed Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa, od którego bierze swe imię wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi, aby dał wam według bogactw chwały swojej, a za sprawą Ducha jego, wzmocnić się potężnie w wewnętrznego człowieka, tak aby przez wiarę Chrystus zamieszkał w sercach waszych. A wy, umocnieni i ugruntowani w miłości, abyście wraz ze wszystkimi świętymi pojąć mogli, jak ona jest rozległa i daleka, wzniosła i głęboka, abyście też mogli poznać, jak miłość Chrystusa przewyższa wszelką wiedzę, i (w ten sposób) byli napełnieni całą pełnością Bożą.
℟. Bogu dzięki.
GraduałCant 8:7
Łacina
Cant 8:7.
Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam.
Ps 72:26
Defécit caro mea et cor meum: Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum. Allelúia, allelúia.
Cant 7:10.
Ego dilécto meo, et ad me conversio eius. Allelúia.
Polski
Pnp 8:7
Wody mnogie nie mogły ugasić miłości i rzeki nie zatopią jej.
Ps 72:26
Niszczeje me ciało i serce moje: Bóg jest opoką mego serca i mym udziałem
w wieczności. Alleluja, alleluja.
Pnp 7:10
Ja należę do umiłowanego mego i ku mnie się zwraca jego tęsknota. Alleluja.
EwangeliaMatt 11:25-30
Łacina
℟. Glória tibi, Dómine.
Matt 11:25-30
In illo témpore: Respóndens Iesus, dixit: Confíteor tibi, Pater, Dómine cæli et terræ, quia abscondísti hæc a sapiéntibus et prudéntibus, et revelásti ea párvulis. Ita, Pater: quóniam sic fuit plácitum ante te. Omnia mihi trádita sunt a Patre meo. Et nemo novit Fílium nisi Pater: neque Patrem quis novit nisi Fílius, et cui volúerit Fílius reveláre. Veníte ad me, omnes, qui laborátis et oneráti estis, et ego refíciam vos. Tóllite iugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum et húmilis corde: et inveniétis réquiem animábus vestris. Iugum enim meum suave est et onus meum leve.
Polski
℟. Chwała Tobie Panie.
Mt 11:25-30
Onego czasu: Odpowiadając Jezus rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, iżeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i przewidującymi, a objawiłeś je maluczkim. Tak, Ojcze, bo tak się spodobało Tobie. Wszystko dane mi jest od Ojca mego. I nikt nie zna Syna, jeno Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, jeno Syn i komu by Syn zechciał objawić.
Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy pracujecie i uginacie się pod ciężarem, a ja was pokrzepię. Weźmijcie jarzmo moje na siebie i uczcie się ode mnie, żem jest cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpocznienie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje słodkie jest, a brzemię moje lekkie».
OfiarowanieZach 9:17
Łacina
Zach 9:17
Quid bonum eius est et quid pulchrum eius, nisi fruméntum electórum et vinum gérminans vírgines?
Polski
Zch 9:17
Częsta i dobra Komunia jest wynagrodzeniem za lekceważenie Eucharystii przez oziębłych.
Cóż jest dobrem jego i co pięknem jego, jeno zboże wybranych i wino, które rodzi dziewice?
Secreta
Łacina
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaCant 6:2
Łacina
Cant 6:2
Ego dilécto meo, et diléctus meus mihi, qui páscitur inter lília.
Polski
Pnp 6:2
Ja dla umiłowanego mego i dla mnie umiłowany mój; on pasie trzody swe wśród lilii.
Pokomunia
Łacina
Córporis et Sánguinis tui, Dómine Iesu, sumptis mystériis: concéde nobis, quǽsumus, beáta Margaríta María Vírgine intercedénte; ut, supérbis sǽculi vanitátibus exútis, mansuetúdinem et humilitátem Cordis tui indúere mereámur:
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Polski
Przyjąwszy Sakrament Ciała i Krwi Twojej prosimy Cię, Panie Jezu, spraw za przyczyną św. Dziewicy Małgorzaty Marii, abyśmy wyzbyli się pychy i próżności świata i mogli się przyoblec w cichość oraz pokorę Twojego Serca:
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium