CatéGPT

18 września

Kolor liturgiczny : Biały

Św. Józef z Kupertynu, wyznawca

3. klasy

Piątek po 16. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego


Dziś, według tradycyjnego kalendarza rzymskiego (1962), Kościół obchodzi wspomnienie św. Józefa z Kupertynu, wyznawcy. Święty Józef z Kupertynu (1603–1663) to włoski franciszkanin konwentualny, znany z niezwykłych darów mistycznych, przede wszystkim ekstaz i lewitacji podczas modlitwy. Mimo że przez całe życie borykał się z trudnościami w nauce i brakiem zrozumienia, odznaczał się wielką prostotą, pokorą i dziecięcym zaufaniem Bogu. Jego postać podkreśla, jak Bóg wybiera nierzadko tego, co w oczach świata jest słabe i wzgardzone, by objawić swoją moc oraz chwałę.

Józef wstąpił do zakonu franciszkanów po wielu trudnościach, ale odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej i żarliwością w praktykowaniu cnoty posłuszeństwa. Z czasem pojawiły się u niego liczne zjawiska mistyczne, przy których był zarówno podziwiany, jak i wystawiany na liczne próby oraz podejrzenia ze strony duchowieństwa. Pokora i całkowite zawierzenie Bożej Opatrzności pomogły mu znieść osamotnienie, niesłuszne oskarżenia oraz publiczne niezrozumienie.

Św. Józef z Kupertynu jest postacią wyjątkową w duchowości katolickiej jako patron studentów i osób mających trudności w nauce. Tradycyjny kalendarz wskazuje na jego święto 18 września, aby podkreślić potrzebę prostoty serca, zaufania Bogu oraz znaczenia autentycznej pokory w dążeniu do świętości. Znaczenie tego święta polega także na przypomnieniu, że łaska Boża działa ponad ludzkimi ograniczeniami, a prawdziwa świętość często wzrasta w ukryciu i cierpliwości.

Link bezpośredni

Zadaj pytanie o święto dnia

Pytania o Św. Józef z Kupertynu, wyznawca (Vetus Ordo Missae)

Odrębności lokalne

  • AfrykaŚw. Korneliusz, papież i męczennik
  • LuksemburgŚw. Lambert, biskup i męczennik

Dzień liturgiczny

IntroitEccli 1:14-15

Łacina


Eccli 1:14-15
Diléctio Dei honorábilis sapiéntia: quibus autem apparúerit in visu, díligunt eam in visióne et in agnitióne magnálium suórum.
Ps 83:2.
Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum! Concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Diléctio Dei honorábilis sapiéntia: quibus autem apparúerit in visu, díligunt eam in visióne et in agnitióne magnálium suórum.

Polski


Syr 1:14-15
Miłość Boga jest mądrością chwalebną; a ci, którym się ukazuje w widzeniu, miłują ją, kiedy ujrzą i poznają wielkie jej dzieła.
Ps 83:2
Jak miłe są przybytki Twoje, Panie Zastępów! Wzdycha i tęskni dusza moja do przedsionków Pańskich.
℣. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
℟. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Miłość Boga jest mądrością chwalebną; a ci, którym się ukazuje w widzeniu, miłują ją, kiedy ujrzą i poznają wielkie jej dzieła.
Kolekta

Łacina

Orémus.
Deus, qui ad unigénitum Fílium tuum exaltátum a terra ómnia tráhere disposuísti: pérfice propítius; ut, méritis et exémplo seráphici Confessóris tui Ioséphi, supra terrénas omnes cupiditátes eleváti, ad eum perveníre mereámur:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Módlmy się.
Boże, któryś zamierzył wszystko przyciągnąć do jednorodzonego Syna Twego podwyższonego nad ziemię, spraw łaskawie, abyśmy dzięki zasługom i modłom serafickiego Twego Wyznawcy Józefa, wzniesieni ponad wszystkie ziemskie żądze, mogli dojść do Syna Twego.
Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
Lekcja1 Cor 13:1-8

Łacina


Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios
1 Cor 13:1-8
Fratres: Si linguis hóminum loquar et Angelorum, caritátem autem non hábeam, factus sum velut æs sonans aut cýmbalum tínniens. Et si habúero prophetiam, et nóverim mystéria ómnia et omnem sciéntiam: et si habúero omnem fidem, ita ut montes tránsferam, caritátem autem non habúero, nihil sum. Et si distribúere in cibos páuperum omnes facultátes meas, et si tradídere corpus meum, ita ut árdeam, caritátem autem non habúero, nihil mihi prodest. Cáritas pátiens est, benígna est: cáritas non æmulátur, non agit pérperam, non inflátur, non est ambitiósa, non quærit quæ sua sunt, non irritátur, non cógitat malum, non gaudet super iniquitáte, congáudet autem veritáti: ómnia suffert, ómnia credit, ómnia sperat, ómnia sústinet. Cáritas numquam éxcidit: sive prophétiæ evacuabúntur, sive linguæ cessábunt, sive sciéntia destruétur.
℟. Deo grátias.

Polski


Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.
1 Kor 13:1-8
Bracia: Gdybym mówił językami ludzi i Aniołów, a miłości bym nie miał, byłbym jako miedź brzęcząca, albo cymbał brzmiący. I gdybym miał dar proroctwa, znał wszystkie tajemnice i posiadł wszelką wiedzę, a wiarę miałbym taką, iżbym przenosił góry, a miłości bym nie miał, niczym nie jestem. I gdybym na żywienie ubogich rozdał wszystką majętność swoją, a ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże.
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie działa obłudnie, nie nadyma się, nie łaknie czci, nie szuka swego, nie wpada w gniew, nie pamięta urazy, nie cieszy się z niesprawiedliwości, ale współweseli się z prawdy. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wytrzyma. Miłość nigdy nie ustaje, chociaż proroctwa się skończą, choć zniknie dar języków, choć przeminie wiedza.
℟. Bogu dzięki.
GraduałPs 20:4-5

Łacina


Ps 20:4-5
Dómine, prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso.
℣. Vitam pétiit a te, et tribuísti ei longitudinem dierum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi. Allelúia, allelúia.
Eccle 11:13.
Oculus Dei respéxit illum in bono, et eréxit eum ab humilitáte ipsíus, et exaltávit caput eius. Allelúia.

Polski


Ps 20:4-5
Panie, dobrodziejstwami obsypałeś go szczodrze, włożyłeś mu na głowę koronę z drogich kamieni.
℣. Błagał Cię o życie, a Tyś go nim obdarzył, dni jego przedłużyłeś na wieki i na wieki wieków. Alleluja, alleluja.
Syr 11:13
Oko Boskie wejrzało na niego ku dobremu i podniósł go z jego uniżenia, i uniósł jego głowę. Alleluja.
EwangeliaMatt 22:1-14

Łacina

Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum
℟. Glória tibi, Dómine.
Matt 22:1-14
In illo témpore: Loquebátur Iesus princípibus sacerdótum et pharisǽis in parábolis, dicens: Símile factum est regnum cœlórum hómini regi, qui fecit núptias fílio suo. Et misit servos suos vocáre invitátos ad nuptias, et nolébant veníre. Iterum misit álios servos, dicens: Dícite invitátis: Ecce, prándium meum parávi, tauri mei et altília occísa sunt, et ómnia paráta: veníte ad núptias. Illi autem neglexérunt: et abiérunt, álius in villam suam, álius vero ad negotiatiónem suam: réliqui vero tenuérunt servos eius, et contuméliis afféctos occidérunt. Rex autem cum audísset, iratus est: et, missis exercítibus suis, pérdidit homicídas illos et civitátem illórum succéndit. Tunc ait servis suis: Núptiæ quidem parátæ sunt, sed, qui invitáti erant, non fuérunt digni. Ite ergo ad exitus viárum et, quoscúmque invenéritis, vocáte ad núptias. Et egréssi servi eius in vias, congregavérunt omnes, quos invenérunt, malos et bonos: et implétæ sunt núptiæ discumbéntium. Intrávit autem rex, ut vidéret discumbéntes, et vidit ibi hóminem non vestítum veste nuptiáli. Et ait illi: Amíce, quómodo huc intrásti non habens vestem nuptiálem? At ille obmútuit. Tunc dixit rex minístris: Ligátis mánibus et pédibus eius, míttite eum in ténebras exterióres: ibi erit fletus et stridor déntium. Multi enim sunt vocáti, pauci vero elécti.

Polski

Ciąg dalszy + Ewangelii świętej według Mateusza.
℟. Chwała Tobie Panie.
Mt 22:1-14
Onego czasu: Jezus mówił do przedniejszych kapłanów i faryzeuszy w przypowieściach, mówiąc: «Podobne stało się Królestwo Niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił gody małżeńskie synowi swemu. I posłał sługi swoje, aby wezwać zaproszonych na gody, a nie chcieli przyjść. Potem posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto ucztę mą przygotowałem, pobite moje woły i co było karmnego, i wszystko gotowe, przybywajcie na gody. Ale oni, nie dbając o to, odeszli: jeden do posiadłości swojej, a drugi do kupiectwa swego, a pozostali pochwycili jego sługi i zelżywszy ich zabili. Gdy to posłyszał król, rozgniewał się i posławszy wojska swoje, wytracił onych mężobójców, a miasto ich podpalił. Wtedy rzekł sługom swoim: Gody wprawdzie są gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. Idźcie przeto na rozstaje dróg, a kogokolwiek znajdziecie, wzywajcie na gody. I słudzy jego, wyszedłszy na drogi, zgromadzili wszystkich, których napotkali, złych i dobrych, i napełniła się sala godowa biesiadnikami. A wszedł król, aby zobaczyć biesiadników, i ujrzał tam człowieka nie przyodzianego w szatę godową. I rzekł mu: Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając szaty godowej? A on milczał. Wtedy rzekł król sługom: Związawszy mu ręce i nogi, wrzućcie go do ciemności zewnętrznych: tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Albowiem wielu jest wezwanych, lecz mało wybranych».
OfiarowaniePs 34:13

Łacina

Orémus.
Ps 34:13
Ego autem, cum mihi molésti essent, induébar cilício. Humiliábam in ieiúnio ánimam meam: et orátio mea in sinu meo convertétur.

Polski

Módlmy się.
Ps 34:13
Św. Józef z Kupertynu bardzo wiele wycierpiał wskutek niezrozumienia go i niedowierzania mu ze strony współczesnych. Nie oburzał się jednak, lecz mnożył modlitwy i pokuty.
Ja zaś, gdy mi dokuczali, wdziewałem wór pokutny i duszę moją trapiłem postem, i w sercu zanosiłem modlitwy.
Secreta

Łacina

Laudis tibi, Dómine, hóstias immolámus in tuórum commemoratióne Sanctórum: quibus nos et præséntibus éxui malis confídimus et futúris.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Wspominając Twoich Świętych składamy Ci, Panie, ofiarę chwały i ufamy, że ona wybawi nas od złego teraz i w przyszłości.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
KomuniaPs 68:30-31

Łacina


Ps 68:30-31
Ego sum pauper et dolens: salus tua, Deus, suscépit me. Laudábo nomen Dei cum cantico: et magnificábo eum in laude.

Polski


Ps 68:30-31
Ja jestem nędzny i zbolały: niech strzeże mnie, Boże, Twa pomoc. Pochwalę pieśnią imię Boże i zaśpiewam Mu hymn dziękczynny.
Pokomunia

Łacina

Orémus.
Refécti cibo potúque cœlésti, Deus noster, te súpplices exorámus: ut, in cuius hæc commemoratióne percépimus, eius muniámur et précibus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Polski

Módlmy się.
Pokrzepieni niebieskim pokarmem i napojem, błagamy Cię pokornie, Boże nasz, niech nas bronią modlitwy tego, w którego święto przyjęliśmy te dary.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Teksty Vetus Ordo: Divinum Officium

Udostępnij to święto — Novus Ordo Missae

Udostępnij to święto — Vetus Ordo Missae

Zobacz święto dniaZobacz kalendarz liturgiczny