Święty dnia · 20 lipca
Św. Apolinary, biskup i męczennik
Wspomnienie dowolneponiedziałek, 16. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Zielony
Święty Apolinary, którego wspomina Kościół 20 lipca, to postać zaliczana do grona najstarszych biskupów i męczenników chrześcijaństwa. Jego kult rozwinął się w Rawennie we Włoszech, gdzie według przekazu tradycji był pierwszym biskupem tej wspólnoty chrześcijańskiej. Źródła historyczne i patrologiczne nie są jednoznaczne co do daty jego narodzin, śmierci czy konkretów życiorysu – wiele szczegółów pochodzi z legend hagiograficznych. Wiadomo, że Apolinary został uznany za ucznia św. Piotra i to on miał go posłać do Rawenny, by głosił Ewangelię i umacniał wiernych w wierze w obliczu prześladowań. Poniósł śmierć męczeńską, prawdopodobnie w II wieku, w okresie jednego z prześladowań chrześcijan, tłumacząc swoją niezłomną wiarę i odwagę.
Św. Apolinary bywa przedstawiany jako pasterz niosący laskę biskupią i księgę Ewangelii, symbolizując jego rolę przewodnika wspólnoty i głosiciela Dobrej Nowiny, gotowego oddać życie za Chrystusa. Jego kult rozprzestrzenił się poza Rawennę; jest czczony przede wszystkim jako patron tej archidiecezji oraz opiekun osób doświadczających problemów zdrowotnych. Dla Kościoła jego pamięć jest przypomnieniem o odwadze głoszenia Ewangelii i o nieprzemijającej wartości świadectwa wiary nawet w obliczu zagrożenia życia.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Oznajmiono ci, człowieku, co jest dobre i czego Pan od ciebie żąda » — Mi 6, 1-4.6-8
Słuchajcie więc, co mówi Pan:
Wstań! Prowadź spór z górami,
a niech pagórki usłyszą twój głos.
Góry, słuchajcie sporu Pana,
wy także, niezachwiane fundamenty ziemi!
Bo Pan prowadzi spór ze swoim ludem,
spiera się z Izraelem:
Mój ludu, cóżem ci uczynił?
Czym cię zamęczyłem? Odpowiedz mi!
Czy dlatego, że wyprowadziłem cię z ziemi egipskiej,
że odkupiłem cię z domu niewoli,
i że dałem ci Mojżesza, Aarona i Miriam
na przewodników?
« Jak mam stawić się przed Panem?
– pyta lud –
Jak pokłonić się przed Bogiem najwyższym?
Czy mam przyjść z cielcami
jako ofiarą całopalną?
Czy Pan się zadowoli tysiącami baranów,
rzędem rzek oleju wylanych na ołtarz?
Czy mam dać pierworodnego za mój występek,
ownoc mojego łona za mój własny grzech?
– Człowieku – odpowiada prorok –
oznajmiono ci, co jest dobre,
i czego Pan od ciebie żąda:
nic innego jak strzec sprawiedliwości,
kochać wierność,
i w pokorze chodzić z twoim Bogiem. »
– Oto słowo Boże.
Ps 49 (50), 5-6, 8-9, 16bc-17, 21, 23
„Zgromadźcie przede Mną moich wiernych,
tych, którzy zawarli ze Mną przymierze przez ofiarę.”
A niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość:
bo sędzią jest sam Bóg!
Nie oskarżam cię o twe ofiary,
twoje całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie wezmę cielca z twojej zagrody,
ani kozła z twoich zagród.
„Czemu wymawiasz moje prawa
i masz na ustach moje przymierze,
ty, który nie lubisz upomnień
i odrzucasz moje słowa?
„Ty tak postępujesz –
czy mam milczeć?
Czy sądzisz, że jestem do ciebie podobny?
Upominam cię i stawiam to przed twoje oczy.
„Kto składa ofiarę dziękczynną,
ten cześć Mi oddaje;
a temu, kto postępuje uczciwie,
ukażę Boże zbawienie.”
« Na sądzie królowa z południa powstanie razem z tym pokoleniem » — Mt 12, 38-42
W owym czasie
niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszy
przemówili do Jezusa:
„Nauczycielu, chcemy zobaczyć znak od ciebie”.
On im odpowiedział:
„Pokolenie przewrotne i cudzołożne domaga się znaku,
ale nie będzie mu dany inny znak
jak tylko znak proroka Jonasza.
Jak bowiem Jonasz przebywał w brzuchu wielkiej ryby
trzy dni i trzy noce,
tak Syn Człowieczy pozostanie w łonie ziemi
trzy dni i trzy noce.
Na sądzie mężowie z Niniwy
powstaną razem z tym pokoleniem
i potępią je;
albowiem na wezwanie Jonasza się nawrócili,
a oto tu jest więcej niż Jonasz.
Na sądzie królowa z południa
powstanie razem z tym pokoleniem
i potępi je;
albowiem przybyła z krańców ziemi,
aby słuchać mądrości Salomona,
a oto tu jest więcej niż Salomon.”
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org