Święty dnia · 21 lipca
Św. Wawrzyniec z Brindisi, prezbiter i doktor Kościoła
Wspomnienie dowolnewtorek, 16. tydzień zwykły
Kolor liturgiczny : Zielony
Święty Wawrzyniec z Brindisi (wł. Lorenzo da Brindisi), urodził się w drugiej połowie XVI wieku w południowych Włoszech. Był kapucynem, wybitnym teologiem, kaznodzieją i dyplomatą, a także jednym z wielkich doktorów Kościoła. W czasach naznaczonych reformacją odznaczał się głęboką znajomością Pisma Świętego oraz gorliwością w jego wyjaśnianiu. Posiadał niezwykłe zdolności językowe, co umożliwiało mu działalność duszpasterską i misyjną w całej Europie. Poprzez swoje kazania i pisma promował wierność doktrynie katolickiej i był rzecznikiem jedności wiernych wobec zagrożeń nie tylko wewnętrznych, ale i zewnętrznych, jak ekspansja osmańska. Wawrzyniec odegrał rolę w negocjacjach politycznych i pokojowych, co czyni go wzorem łączenia działalności kontemplacyjnej i aktywnej.
Jego duchowość była głęboko chrystocentryczna, skoncentrowana na tajemnicy wcielenia i Eucharystii, a nabożeństwo do Maryi stanowiło centralny wymiar jego życia duchowego. Kościół wspomina go jako patrona kaznodziei, misjonarzy oraz promotorów ekumenizmu i pokoju. Pamięć liturgiczna o św. Wawrzyńcu z Brindisi podkreśla, jak ważną rolę odgrywają odwaga, wiedza i świętość w służbie Kościołowi także poza murami klasztornymi oraz zachęca do zaangażowania w sprawy zarówno duchowe, jak i społeczne.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Wrzuć wszystkie nasze grzechy w głębiny morskie! » — Mi 7, 14-15.18-20
Panie, swoim pastorałem prowadź swój lud,
stado, które do Ciebie należy,
które mieszka samotnie w lesie,
otoczone sadami.
Niech znajdzie swoje pastwisko w Baszanie i Gileadzie,
jak za dawnych dni!
Jak za dni, kiedy wyprowadziłeś ich z Egiptu,
tak pokażesz im cuda!
Któż jest, jak Ty, Boże, który przebaczasz winę,
który odpuszczasz występek
reszcie swojego dziedzictwa?
Bóg, który nie trwa wiecznie w gniewie,
ale upodobał sobie okazywać łaskę?
Znów okażesz nam miłosierdzie,
zdepczesz nasze winy
i wrzucisz w głębiny morskie wszystkie nasze grzechy!
Jak było Twoją obietnicą wobec naszych ojców
od dawnych dni,
tak okażesz wierność Jakubowi,
i łaskę Abrahamowi.
– Oto słowo Boże.
Ps 84 (85), 2-3, 5-6, 7-8
Umiłowałeś, Panie, tę ziemię,
zwróciłeś los wygnańców Jakuba;
odpuściłeś nieprawość swojego ludu,
przykryłeś wszystkie jego grzechy.
Sprowadź nas z powrotem, Boże, nasz Zbawco,
zaniechaj swojego gniewu na nas.
Czy wiecznie będziesz się na nas gniewał,
czy gniew Twój będzie trwać z pokolenia na pokolenie?
Czyż nie Ty nas ożywisz na nowo,
a Twój lud rozraduje się w Tobie?
Okaż nam, Panie, swoją łaskę
i daj nam swoje zbawienie.
« Wyciągnąwszy rękę do uczniów swoich, powiedział: “Oto moja matka i moi bracia” » — Mt 12, 46-50
W owym czasie,
gdy Jezus jeszcze przemawiał do tłumów,
odsłoniła się Jego matka i bracia, którzy stali na dworze,
pragnąc z Nim rozmawiać.
Ktoś powiedział Mu:
« Twoja matka i twoi bracia stoją na dworze
i chcą z Tobą rozmawiać. »
On zaś odpowiedział temu, który Mu to powiedział:
« Kto jest moją matką
i kto są moimi braćmi? »
Potem wyciągnął rękę do swoich uczniów i rzekł:
« Oto moja matka i moi bracia.
Bo każdy, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie,
ten jest Mi bratem, siostrą i matką. »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org