Święty Bernard, opat i doktor Kościoła

Oto słowa Pana:
    « Uświęcę moje wielkie imię,
które zostało zbezczeszczone wśród narodów,
imoię, które wy zbezczeszczyliście pośród nich.
Wtedy narody poznają, że Ja jestem Panem
– wyrocznia Pana Boga –
gdy przez was okażę się święty na ich oczach.
    Zabiorę was spośród narodów,
zabiorę was ze wszystkich krajów,
i wprowadzę was do waszej ziemi.
    Pokropię was czystą wodą,
a będziecie oczyszczeni;
od wszystkich waszych nieczystości, od wszystkich waszych bożków
oczyszczę was.
    Dam wam nowe serce,
w waszego wnętrza włożę nowego ducha.
Usunę z waszego ciała serce kamienne,
i dam wam serce z ciała.
    Włożę w was mojego ducha,
sprawię, że będziecie postępować według moich ustaw,
że będziecie przestrzegać moich przykazań
i je wypełniać.
    Będziecie mieszkać w ziemi, którą dałem waszym ojcom:
wy będziecie moim ludem,
a Ja będę waszym Bogiem. »

            – Oto słowo Boże.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste,
odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi swego świętego ducha.

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia:
niech duch ochoczy mnie wspiera.
Nauczę nieprawych Twoich dróg,
a grzesznicy wrócą do Ciebie.

Gdybym pragnął złożyć ofiarę – nie chcialbyś jej,
nawet całopalenia nie masz upodobania.
Ofiarą dla Boga jest duch skruszony;
nie pogardzisz, o Boże, sercem skruszonym i pokornym.

W owym czasie
    Jezus opowiedział ponownie arcykapłanom i starszym ludu
i mówił im w przypowieściach:
    « Królestwo niebieskie podobne jest
do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi.
    Posłał swoje sługi, aby wezwali zaproszonych na ucztę,
ale ci nie chcieli przyjść.
    Posłał jeszcze innych sług z poleceniem do zaproszonych:
'Oto przygotowałem ucztę,
moje woły i tuczne zwierzęta są zabite;
wszystko gotowe: przyjdźcie na ucztę.'
    Lecz oni zlekceważyli to i odeszli –
jeden na swoje pole, drugi do swego interesu,
    a inni pochwycili jego sługi,
znieważyli ich i pozabijali.
    Król uniósł się gniewem,
posłał swoje wojska,
kazał zgładzić owych zabójców
i spalić ich miasto.
    Wtedy rzekł do swoich sług:
'Uczta weselna jest gotowa,
ale zaproszeni nie byli godni.
    Idźcie więc na rozstaje dróg:
wszystkich, których spotkacie,
zaproście na ucztę.'
    Słudzy wyszli więc na drogi
i zgromadzili wszystkich, których napotkali –
złych i dobrych,
i sala weselna zapełniła się gośćmi.

    Król wszedł, aby przyjrzeć się gościom
i zobaczył tam człowieka, który nie miał stroju weselnego.
    I powiedział mu:
'Przyjacielu, jakże tu wszedłeś,
nie mając stroju weselnego?'
Ten zamilkł.
    Wtedy król powiedział sługom:
'Zwiążcie mu ręce i nogi
i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności;
tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.'

    Bo wielu jest powołanych,
ale mało wybranych».

            – Oto słowo Pańskie.