21 października
Środa, 29. tydzień zwykły
Rok parzysty
Dzisiejszy dzień w kalendarzu liturgicznym to tzw. dzień powszedni, określany jako feria. W czasie ferii nie obchodzimy specjalnego wspomnienia żadnego ze świętych ani uroczystości, lecz Kościół zaprasza wiernych do codziennego przeżywania misterium Chrystusa poprzez liturgię słowa oraz Eucharystię. Okres zwykły, w którym się znajdujemy, to czas skupienia na nauczaniu Jezusa, codziennym kształtowaniu życia według Ewangelii oraz otwieraniu się na natchnienia Ducha Świętego w rutynie naszego życia.
Ferie liturgiczne są ważną częścią życia duchowego Kościoła, pozwalając na pogłębienie relacji z Bogiem bez szczególnego rozpraszania się licznymi obchodami. To także okazja, by pochylić się z uwagą nad aktualnymi czytaniami mszalnymi, które często prowadzą nas przez kolejne epizody z historii Zbawienia i nauczania Jezusa. Kościół zachęca, by ten czas przeżywać w duchu wdzięczności i prostej pobożności, otwierając serce na przemieniającą moc Bożej łaski w zwykłych sprawach dnia codziennego.
Warto więc także podczas takich dni pamiętać o osobistej modlitwie, lekturze Pisma Świętego i życiu sakramentalnym. Dzień feria to przypomnienie, że świętość wpisuje się w codzienność, a każdy dzień może być drogą prowadzącą ku bliższej relacji z Bogiem.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Środa, 29. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieEp 3, 2-12
Bracia,
sądzę, że słyszeliście, na czym polega łaska, którą Bóg mi dał dla was:
przez objawienie dał mi poznać tajemnicę,
tak jak już krótko wam to napisałem.
Czytając to, możecie się przekonać,
jak rozumiem tajemnicę Chrystusa.
Ta tajemnica nie była oznajmiona ludziom poprzednich pokoleń,
tak jak została teraz objawiona
jego świętym Apostołom i prorokom,
w Duchu.
Tą tajemnicą jest to,
że wszystkie narody są współdziedzicami,
tworzą jedno Ciało,
i mają udział w tej samej obietnicy
w Chrystusie Jezusie
przez głoszenie Ewangelii.
Tą Ewangelią stałem się sługą
dzięki darowi łaski, którą Bóg mi dał
przez moc Jego działania.
Mnie, najmniejszemu ze wszystkich wierzących,
została dana łaska, abym głosił narodom
niezgłębione bogactwo Chrystusa
i abym ukazał wszystkim, czym jest realizacja tajemnicy,
która przez wieki była ukryta w Bogu,
Stwórcy wszelkiego istnienia,
aby teraz Zwierzchności i Władze na niebie
przez Kościół mogły poznać
różnorodną mądrość Bożą.
To jest odwieczny zamysł, który Bóg urzeczywistnił
w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.
I dzięki wierze w Chrystusa mamy odwagę
dięki zaufaniu przystępować do Boga pewni Jego łaski.
– Oto słowo Boże.
KantykIs 12, 2, 4bcde-5a, 5bc-6
Oto Bóg mój Zbawca:
ufam, nie lękam się niczego.
Pan jest moją mocą i pieśnią,
on stal się moim wybawieniem.
Dziękujcie Panu, wzywajcie Jego imienia,
głoście wśród narodów Jego wielkie dzieła!
Powtarzajcie: «Wspaniałe jest Jego Imię!»
Śpiewajcie Panu.
On okazuje swoja wielkość, o czym ziemia cała wie.
Wykrzykuj radośnie i wesel się, mieszkańcu Syjonu,
bo pośród ciebie jest wielki
Święty Izraela!
EwangeliaLc 12, 39-48
W owym czasie
Jezus mówił do swoich uczniów:
«Zrozumcie to:
gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie przyjdzie złodziej,
nie pozwoliłby włamać się do swego domu.
Wy także bądźcie gotowi:
albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwili, której się nie spodziewacie.»
Wtedy Piotr zapytał:
«Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść,
czy też do wszystkich?»
Pan odpowiedział:
«Któż jest owym wiernym i roztropnym zarządcą,
którego pan ustanowi nad swoją służbą,
aby we właściwym czasie wydzielał jej żywność?
Szczęśliwy ten sługa,
którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności!
Zaprawdę, powiadam wam:
postawi go nad całym swoim mieniem.
Lecz jeśli ów sługa powie sobie: "Mój pan zwleka z powrotem”,
i zacznie bić sługi i służebnice,
jeść, pić oraz się upijać,
to przyjdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa,
i w godzinie, której nie zna,
odsunie go na bok
i wyznaczy mu los niewiernych.
Ten zaś sługa, który znał wolę swego pana,
a nie przygotował się ani nie uczynił według jego woli,
otrzyma wielką chłostę.
Ten zaś, który jej nie znał,
a zrobił coś godnego kary,
otrzyma mało razy.
Komu wiele dano,
od tego wiele będzie się żądać,
A komu wiele powierzono,
od tego więcej się wymaga.»
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org