23 października
Św. Jan Kapistran
Piątek, 29. tydzień zwykły — Rok parzysty
Św. Jan Kapistran był franciszkaninem, kaznodzieją i reformatorem zakonnym żyjącym w XV wieku. Pochodził z Włoch i przez wiele lat działał jako kaznodzieja, przemierzając liczne kraje Europy, głosząc Ewangelię i nawołując do pokuty oraz odnowy życia chrześcijańskiego. Jego działalność przypadła na czas kryzysów religijnych i politycznych, zwłaszcza podczas konfliktów związanych z rozłamami w Kościele i zagrożeniem ze strony Turków osmańskich. Św. Jan wsławił się również odwagą duchową podczas obrony Belgradu w 1456 roku, gdzie mobilizował chrześcijan do jedności i modlitwy w obliczu niebezpieczeństw. Jego postawa jest przykładem wierności Kościołowi, gorliwości apostolskiej i zaufania Bożej Opatrzności. Kościół czci go jako patrona kaznodziejów i żołnierzy zaangażowanych w sprawy wiary, a jego wspomnienie przypomina o potrzebie odnowy duchowej zarówno w życiu osobistym, jak i wspólnotowym.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Jan Kapistran (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieEp 4, 1-6
Bracia,
ja, który jestem więźniem dla Pana,
proszę was, abyście postępowali
w sposób godny waszego powołania:
bądźcie pełni pokory, łagodności i cierpliwości,
znoście jedni drugich w miłości;
starajcie się zachować jedność Ducha
węzłem pokoju.
Jak bowiem zostaliście powołani do jednej nadziei,
tak też jeden jest Ciało i jeden Duch.
Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest,
jeden Bóg i Ojciec wszystkich,
ponad wszystkimi,
przez wszystkich i we wszystkich.
– Oto Słowo Boże.
PsalmPs 23 (24), 1-2, 3-4ab, 5-6
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy!
On bowiem na morzach ją osadził
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana
i kto stanie na Jego świętym miejscu?
Człowiek o czystym sercu i niewinnych rękach,
który nie zwraca swej duszy ku marnościom.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana,
i sprawiedliwość od Boga, swojego Zbawiciela.
Oto jest pokolenie tych, którzy Go szukają,
otóż Jakub, który szuka Twojego oblicza!
EwangeliaLc 12, 54-59
W owym czasie
Jezus mówił do tłumów:
« Gdy widzicie, że chmura pojawia się na zachodzie,
mówicie zaraz, że będzie deszcz,
i tak się dzieje.
A gdy widzicie, że wieje wiatr południowy,
mówicie, że będzie upał,
i to się spełnia.
Obłudnicy!
Umiecie rozpoznawać
wygląd ziemi i nieba;
a tego czasu
dlaczego nie potraficie rozpoznać?
Dlaczego także sami z siebie nie osądzacie tego, co jest słuszne?
Gdy idziesz ze swoim przeciwnikiem do urzędnika,
w drodze postaraj się z nim pogodzić,
by cię nie zaciągnął przed sędziego,
a sędzia przekazałby cię dozorcy,
i dozorca wtrąciłby cię do więzienia.
Powiadam ci:
nie wyjdziesz stamtąd,
dopóki nie oddasz ostatniego grosza.»
– Oto Słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org