Święty dnia · 23 sierpnia
XXI Niedziela Zwykła
21ème dimanche du Temps Ordinaire (semaine I du Psautier)
Kolor liturgiczny : Zielony
Dwadziesty pierwszy niedziela w Okresie Zwykłym jest dniem, w którym Kościół zachęca wiernych do refleksji nad odkrywaniem woli Bożej w codzienności. Okres Zwykły, zajmujący większą część roku liturgicznego, jest czasem kształtowania duchowej dojrzałości poprzez słuchanie słowa Bożego i wprowadzanie go w życie – poza wielkimi świętami, w rytmie codziennych obowiązków. Liturgia tej niedzieli często przedstawia temat wyboru i posłuszeństwa wobec Boga, grożąc jednocześnie niebezpieczeństwem powierzchowności w życiu duchowym. Chrześcijanie są zaproszeni, aby jasno określić swoje miejsce wobec Chrystusa, pogłębiać wiarę i budować wspólnotę Kościoła, świadomie uczestnicząc w Eucharystii – sakramencie jedności i miłości.
To zwyczajne, a zarazem wyjątkowe świętowanie niedzieli, podkreśla rolę każdego wiernego w misji Kościoła. Przypomina, że świętość realizuje się nie tylko w wielkich czynach, ale przede wszystkim w codziennym życiu, które staje się drogą do Boga. Dlatego każda niedziela, również ta w Okresie Zwykłym, jest okazją do odnowy duchowej i pogłębienia relacji z Jezusem Chrystusem. Kościół pragnie, aby wierni z nową gorliwością podejmowali codzienne wyzwania, realizując wezwanie do miłości i świadectwa wobec świata.
Zadaj pytanie o święto dnia
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
« Położę na jego ramieniu klucz domu Dawida » — Is 22, 19-23
Oto słowo Pana skierowane do Szebny, zarządcy:
« Zdejmę cię z twojego urzędu,
i wypędzę cię z twojego miejsca.
W tym dniu powołam mojego sługę,
Eliakima, syna Chilkiasza.
Przywdzieję go twoją tuniką,
omotam go twoim pasem,
i oddam mu twoją władzę.
Będzie ojcem dla mieszkańców Jerozolimy
i dla domu Judy.
Położę na jego ramieniu klucz domu Dawida:
gdy otworzy, nikt nie zamknie;
gdy zamknie, nikt nie otworzy.
Osadzę go jak kołek
w bezpiecznym miejscu.
Będzie tronem chwały
dla domu swego ojca. »
– Oto słowo Boże.
Ps 137 (138), 1-2a, 2bc-3, 6.8bc
Z całego serca dziękuję Ci, Panie:
usłyszałeś słowa moich ust.
Śpiewam Ci wobec aniołów,
i oddaję pokłon w Twojej świętej świątyni.
Dziękuję Twemu Imieniu za Twoją miłość i wierność,
albowiem wywyższyłeś nad wszystko Twoje Imię i słowo.
W dniu, gdy Cię wezwałem,
dodałeś mocy mojej duszy.
Choć Pan jest wysoko, patrzy na pokornego;
z daleka rozpoznaje wyniosłego.
Panie, na wieki trwa Twoja łaska:
nie porzucaj dzieła rąk Twoich.
« Wszystko z Niego, przez Niego i dla Niego » — Rm 11, 33-36
O, głębokości bogactwa,
mądrości i poznania Boga!
Jego wyroki są niezbadane,
jego drogi nie do wyśledzenia!
Któż poznał myśl Pana?
Kto był Jego doradcą?
Kto Mu pierwszy coś dał,
i otrzymałby w zamian zapłatę?
Albowiem wszystko jest z Niego,
i przez Niego, i dla Niego.
Jemu chwała na wieki!
Amen.
– Oto słowo Boże.
« Tobie dam klucze królestwa niebieskiego » — Mt 16, 13-20
W owym czasie
Jezus, przyszedłszy w okolice Cezarei Filipowej,
pytał swoich uczniów:
« Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? »
Oni odpowiedzieli:
« Jedni za Jana Chrzciciela;
inni za Eliasza;
jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. »
Jezus zapytał ich:
« A wy za kogo mnie uważacie? »
Wtedy Szymon Piotr odpowiedział:
« Ty jesteś Mesjasz,
Syn Boga żywego! »
Na to Jezus mu rzekł:
« Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony,
albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew,
ale Ojciec mój, który jest w niebie.
A ja tobie powiadam:
Ty jesteś Piotr
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
i bramy piekielne nie przemogą go.
Tobie dam klucze królestwa niebieskiego:
co zwiążesz na ziemi,
będzie związane w niebie;
a co rozwiążesz na ziemi,
będzie rozwiązane w niebie. »
Wtedy surowo nakazał uczniom,
aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org